Eirin Maria Kvandal

Eirin Maria Kvandal
Data urodzenia	12 grudnia 2001
Klub	Mosjøen IL
Debiut w PŚ	18 grudnia 2020 w Ramsau (33. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ	23 stycznia 2021 w Ljubnie (1. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ	23 stycznia 2021 w Ljubnie (1. miejsce)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ	23 stycznia 2021 w Ljubnie
Dorobek medalowy
	Reprezentacja Norwegia
	Igrzyska olimpijskie
	Mistrzostwa świata
	Mistrzostwa świata juniorów
	Igrzyska europejskie
Inne nagrody
	Raw Air
1. miejsce ;	2024
2. miejsce ;	2025
	Turniej Dwóch Nocy
2. miejsce ;	2024/2025

Eirin Maria Kvandal (ur. 12 grudnia 2001) – norweska skoczkini narciarska. Podwójna wicemistrzyni olimpijska; indywidualna ze skoczni dużej i drużyny mieszanej (2026).Wicemistrzyni świata juniorów w konkursie drużyn mieszanych (2020). Medalistka mistrzostw kraju.

Przebieg kariery

W oficjalnych zawodach międzynarodowych zadebiutowała w lutym 2018 w Kanderstegu, w ramach Mistrzostw Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2018, na których zajęła 40. miejsce indywidualnie i 5. w drużynie kobiecej. W marcu 2018 w Falun zadebiutowała w FIS Cupie, zajmując 11. pozycję, a we wrześniu 2018, w ramach letniej edycji cyklu, zadebiutowała w Pucharze Kontynentalnym, w pierwszym starcie punktując (30. miejsce)^[1].

W grudniu 2018, w wyniku pogarszającego się przez wrodzoną skoliozę stanu zdrowia, przeszła wielogodzinną operację kręgosłupa, a pierwsze treningi rozpoczęła w czerwcu 2019^[2]. Do rywalizacji międzynarodowej powróciła w styczniu 2020 w Renie, po raz pierwszy plasując się w czołowej „dziesiątce” Pucharu Kontynentalnego (9. lokata). W marcu 2020 wystąpiła Mistrzostwach Świata Juniorów 2020, gdzie była 17. indywidualnie i 5. w zespole kobiecym, zaś w drużynie mieszanej zdobyła srebrny medal^[1].

18 grudnia 2020 w Ramsau zadebiutowała w Pucharze Świata, zajmując 33. pozycję. 23 stycznia 2021 w Ljubnie po raz pierwszy wystąpiła w konkursie drużynowym w zawodach tej rangi, zajmując z norweską reprezentacją 2. miejsce. Dzień później, w swoim drugim w karierze starcie w konkursie indywidualnym Pucharu Świata, odniosła zwycięstwo. W kolejnych pięciu konkursach tego cyklu także punktowała, plasując się za każdym razem w pierwszej bądź drugiej dziesiątce, a 5 lutego 2021 w Hinzenbach po raz drugi stanęła na podium, zajmując 3. pozycję. W tym czasie zgromadziła w sumie 249 punktów w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata^[1]. Mimo tego kilkukrotnie miała problemy z ustaniem swoich skoków, a 7 lutego 2021, podczas trzeciego konkursu w Hinzenbach, w wyniku upadku doznała poważnej kontuzji kolana, przez którą przedwcześnie zakończyła starty w sezonie 2020/2021^[3].

Kvandal jest wielokrotną medalistką mistrzostw kraju – w październiku 2020 zdobył złoty medal na skoczni dużej^[4] i srebrny na skoczni normalnej^[5], a w styczniu 2021 zwyciężyła na obiekcie dużym^[6].

Igrzyska olimpijskie

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Skocznia	Punkt K	HS	Konkurs	Skok 1	Skok 2	Nota	Strata	Zwyciężczyni
5.	7 lutego	2026	Mediolan-Cortina/Predazzo	Giuseppe Dal Ben	K-98	HS-107	indywid.	99,5 m	98,0 m	254,9 pkt	12,4 pkt	Anna Odine Strøm
2.	10 lutego	2026	Mediolan-Cortina/Predazzo	Giuseppe Dal Ben	K-98	HS-107	druż. miesz.^[a]	102,0 m	99,5 m	1038,3 pkt (260,3 pkt)	30,9 pkt	Słowenia
2.	15 lutego	2026	Mediolan-Cortina/Predazzo	Giuseppe Dal Ben	K-128	HS-141	indywid.	129,0 m	133,5 m	282,7 pkt	2,1 pkt	Anna Odine Strøm

Mistrzostwa świata

Indywidualnie

2023 Planica	–	21. miejsce (K-95)
2025 Trondheim	–	4. miejsce (K-94), brązowy medal (K-124)

Drużynowo

2023 Planica	–	brązowy medal (K-95)^[b]
2025 Trondheim	–	złoty medal (K-94), złoty medal (K-124, drużyna mieszana)

Starty na mistrzostwach świata – szczegółowo

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Skocznia	Punkt K	HS	Konkurs	Skok 1	Skok 2	Nota	Strata	Zwyciężczyni
21.	23 lutego	2023	Planica	Srednja skakalnica	K-95	HS-102	ind.	93,0 m	89,0 m	210,5 pkt	38,6 pkt	Katharina Althaus
3.	25 lutego	2023	Planica	Srednja skakalnica	K-95	HS-102	druż.^[b]	91,5 m	91,5 m	828,6 pkt (188,8 pkt)	15,2 pkt	Niemcy
4.	28 lutego	2025	Trondheim	Granåsen	K-94	HS-102	ind.	98,5 m	101,5 m	242,9 pkt	16,3 pkt	Nika Prevc
1.	1 marca	2025	Trondheim	Granåsen	K-94	HS-102	druż.^[c]	98,5 m	95,0 m	904,5 pkt (242,5 pkt)	–
1.	5 marca	2025	Trondheim	Granåsen	K-124	HS-138	druż. miesz.^[d]	128,0 m	131,5 m	1020,4 pkt (237,3 pkt)	–
3.	7 marca	2025	Trondheim	Granåsen	K-124	HS-138	ind.	136,0 m	–	132,4 pkt	18,5 pkt	Nika Prevc

Mistrzostwa świata juniorów

Indywidualnie

2018 Kandersteg	–	40. miejsce
2020 Oberwiesenthal	–	17. miejsce

Drużynowo

2018 Kandersteg	–	5. miejsce (K-95)^[e]
2020 Oberwiesenthal	–	5. miejsce (K-95)^[f], srebrny medal (K-95, drużyna mieszana)^[g]

Starty E. M. Kvandal na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Skocznia	Punkt K	HS	Konkurs	Skok 1	Skok 2	Nota	Strata	Zwyciężczyni
40.	2 lutego	2018	Kandersteg	Lötschberg-Schanze	K-95	HS-106	indywid.	68,5 m	–	52,1 pkt	210,5 pkt	Nika Križnar
5.	3 lutego	2018	Kandersteg	Lötschberg-Schanze	K-95	HS-106	druż.^[e]	61,5 m	70,5 m	554,4 pkt (67,1 pkt)	178,7 pkt	Słowenia
17.	5 marca	2020	Oberwiesenthal	Fichtelbergschanzen	K-95	HS-105	indywid.	88,0 m	93,5 m	162,1 pkt	76,8 pkt	Marita Kramer
5.	7 marca	2020	Oberwiesenthal	Fichtelbergschanzen	K-95	HS-105	druż.^[f]	100,0 m	95,5 m	679,3 pkt (191,1 pkt)	121,4 pkt	Austria
2.	8 marca	2020	Oberwiesenthal	Fichtelbergschanzen	K-95	HS-105	druż. mix.^[g]	92,0 m	89,0 m	1021,7 pkt (219,7 pkt)	1,6 pkt	Austria

Igrzyska europejskie

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Skocznia	Punkt K	HS	Konkurs	Skok 1	Skok 2	Nota	Strata	Zwyciężczyni
7.	27 czerwca	2023	Zakopane^[h]	Średnia Krokiew	K-95	HS-105	indywid.	95,5 m	93,0 m	228,1 pkt	34,5 pkt	Jacqueline Seifriedsberger
2.	29 czerwca	2023	Zakopane^[h]	Średnia Krokiew	K-95	HS-105	druż. miesz.^[i]	97,5 m	100,0 m	876,7 pkt (233,1 pkt)	62,6 pkt	Austria
6.	30 czerwca	2023	Zakopane^[h]	Wielka Krokiew	K-125	HS-140	indywid.	124,5 m	127,0 m	228,9 pkt	48,5 pkt	Nika Križnar

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon	Miejsce^[7]
2020/2021	13.
2022/2023	26.
2023/2024	7.
2024/2025	4.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie

Źródło^[1]^[8]
Lp.	Dzień	Rok	Miejscowość	Skocznia	Punkt K	HS	Skok 1	Skok 2	Nota
1.	24 stycznia	2021	Ljubno	Logarska dolina	K-85	HS-94	92,0 m	89,0 m	244,2 pkt
2.	10 marca	2024	Oslo	Holmenkollbakken	K-120	HS-134	125,5 m	125,0 m	242,2 pkt
3.	12 marca	2024	Trondheim	Granåsen	K-94	HS-105	96,0 m	98,5 m	256,0 pkt
4.	17 marca	2024	Vikersund	Vikersundbakken	K-200	HS-240	202,0 m	212,0 m	431,2 pkt
5.	19 stycznia	2025	Sapporo	Ōkurayama	K-123	HS-137	129,5 m	136,5 m	248,4 pkt
6.	1 lutego	2025	Willingen	Mühlenkopfschanze	K-130	HS-147	137,0 m	144,5 m	261,7 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie

Źródło^[1]^[8]
Lp.	Dzień	Rok	Miejscowość	Skocznia	Punkt K	HS	Skok 1	Skok 2	Nota	Lok.	Strata	Zwyciężczyni
1.	24 stycznia	2021	Ljubno	Logarska dolina	K-85	HS-94	92,0 m	89,0 m	244,2 pkt	1.	–
2.	5 lutego	2021	Hinzenbach	Aigner-Schanze	K-85	HS-90	84,5 m	90,0 m	226,6 pkt	3.	10,8 pkt	Nika Križnar
3.	17 lutego	2023	Râșnov	Trambulina Valea Cărbunării	K-90	HS-97	88,0 m	91,5 m	233,3 pkt	3.	17,7 pkt	Katharina Althaus
4.	3 grudnia	2023	Lillehammer	Lysgårdsbakken	K-123	HS-140	135,5 m	132,5 m	252,8 pkt	3.	19,6 pkt	Joséphine Pagnier
5.	16 grudnia	2023	Engelberg	Gross-Titlis-Schanze	K-125	HS-140	125,0 m	136,0 m	297,0 pkt	3.	8,3 pkt	Nika Prevc
6.	30 grudnia	2023	Garmisch-Partenkirchen	Große Olympiaschanze	K-125	HS-142	126,5 m	132,5 m	254,5 pkt	2.	12,9 pkt	Nika Prevc
7.	1 stycznia	2024	Oberstdorf	Schattenbergschanze	K-120	HS-137	131,5 m	127,0 m	261,6 pkt	3.^[j]	10,5 pkt	Eva Pinkelnig
8.	13 stycznia	2024	Sapporo	Ōkurayama	K-123	HS-137	116,0 m	121,5 m	192,5 pkt	3.	3,2 pkt	Eva Pinkelnig
9.	9 marca	2024	Oslo	Holmenkollbakken	K-120	HS-134	123,0 m	–	105,0 pkt	3.	4,3 pkt	Silje Opseth
10.	10 marca	2024	Oslo	Holmenkollbakken	K-120	HS-134	125,5 m	125,0 m	242,2 pkt	1.	–
11.	12 marca	2024	Trondheim	Granåsen	K-94	HS-105	96,0 m	98,5 m	256,0 pkt	1.	–
12.	13 marca	2024	Trondheim	Granåsen	K-124	HS-138	127,5 m	129,5 m	258,6 pkt	2.	1,6 pkt	Nika Prevc
13.	17 marca	2024	Vikersund	Vikersundbakken	K-200	HS-240	202,0 m	212,0 m	431,2 pkt	1.	–
14.	14 grudnia	2024	Zhangjiakou	Snow Ruyi	K-95	HS-106	105,0 m	94,5 m	210,0 pkt	2.	27,0 pkt	Katharina Schmid
15.	31 grudnia	2024	Garmisch-Partenkirchen	Große Olympiaschanze	K-125	HS-142	132,5 m	135,0 m	268,6 pkt	2.	7,2 pkt	Nika Prevc
16.	1 stycznia	2025	Oberstdorf	Schattenbergschanze	K-120	HS-137	122,5 m	139,0 m	300,1 pkt	3.	11,8 pkt	Nika Prevc
17.	18 stycznia	2025	Sapporo	Ōkurayama	K-123	HS-137	125,5 m	129,0 m	253,1 pkt	3.	13,3 pkt	Alexandria Loutitt
18.	19 stycznia	2025	Sapporo	Ōkurayama	K-123	HS-137	129,5 m	136,5 m	248,4 pkt	1.	–
19.	26 stycznia	2025	Zaō	Yamagata	K-95	HS-102	97,5 m	92,0 m	232,5 pkt	2.	2,9 pkt	Jacqueline Seifriedsberger
20.	1 lutego	2025	Willingen	Mühlenkopfschanze	K-130	HS-147	137,0 m	144,5 m	261,7 pkt	1.	–
21.	7 lutego	2025	Lake Placid	MacKenzie Intervale	K-115	HS-128	123,0 m	125,0 m	283,6 pkt	2.	12,1 pkt	Nika Prevc
22.	13 marca	2025	Oslo	Holmenkollbakken	K-120	HS-134	124,0 m	122,5 m	216,9 pkt	3.	37,2 pkt	Nika Prevc
23.	30 listopada	2025	Falun	Lugnet	K-120	HS-132	126,0 m	125,5 m	234,4 pkt	3.	17,9 pkt	Nika Prevc
24.	5 grudnia	2025	Wisła	im. Adama Małysza	K-120	HS-134	128,0 m	126,0 m	239,5 pkt	3.	20,2 pkt	Nika Prevc

Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych Pucharu Świata

stan na 1 lutego 2026

Źródło^[1]^[8]
Sezon 2020/2021
													punkty
33	1	6	14	3	16	15	-	-	-	-	-	-	249
Sezon 2022/2023
																										punkty
-	-	10	-	-	-	-	-	-	-	12	14	-	-	-	-	-	-	-	3	-	-	-	7	30	5	208
Sezon 2023/2024
																								punkty
4	3	30	3	2	3	-	-	3	17	14	-	-	-	-	-	-	32	3	1	1	2	1	-	843
Sezon 2024/2025
																								punkty
dq	4	2	39	7	2	3	-	-	3	1	6	2	1	2	4	-	-	-	-	3	4	4	4	1026
Sezon 2025/2026
																											punkty
7	7	-	3	10	3	17	29	-	-	10	17	-	-	-	-	-	-	-	15	9	22	1	1				528
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 dq – dyskwalifikacja q – dyskwalifikacja w kwalifikacjach q – zawodniczka nie zakwalifikowała się - – zawodniczka nie wystartowała

Miejsca w poszczególnych konkursach drużynowych Pucharu Świata

stan po zakończeniu sezonu 2024/2025

Źródło^[1]^[8]
Sezon 2020/2021
Sezon 2020/2021		2	-	-
Sezon 2024/2025
Sezon 2024/2025	2	2	1	2
Legenda
1 2 3 4-8 poniżej 8 (Duety: 1 2 3 4-12 poniżej 12) - – zawodniczka nie wystartowała

Raw Air

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon	Miejsce^[7]
2020	34.
2023	37.
2024	1.
2025	2.

Turniej Dwóch Nocy

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon	Miejsce^[9]
2023/2024	4.
2024/2025	2.

Letnie Grand Prix

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon	Miejsce^[10]
2023	63.
2024	18.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie

Źródło^[1]^[8]
Lp.	Dzień	Rok	Miejscowość	Skocznia	Punkt K	HS	Skok 1	Skok 2	Nota	Lok.	Strata	Zwyciężczyni
1.	5 października	2024	Klingenthal	Vogtland Arena	K-125	HS-140	134,0 m	126,0 m	240,6 pkt	2.	13,0 pkt	Katharina Schmid

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP

stan po zakończeniu LGP 2024

Źródło^[1]^[8]
2023
							punkty
-	-	-	-	-	-	30	1
2024
					punkty
-	-	-	-	2	80
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 dq – dyskwalifikacja q – dyskwalifikacja w kwalifikacjach q – zawodniczka nie zakwalifikowała się - – zawodniczka nie wystartowała

Letni Puchar Interkontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon	Miejsce^[11]
2024	18.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Letniego Pucharu Interkontynentalnego chronologicznie

Źródło^[1]^[8]
Lp.	Dzień	Rok	Miejscowość	Skocznia	Punkt K	HS	Skok 1	Skok 2	Nota	Lok.	Strata	Zwyciężczyni
1.	15 września	2024	Trondheim	Granåsen	K-94	HS-102	97,5 m	97,0 m	243,8 pkt	2.	7,5 pkt	Katharina Schmid

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Interkontynentalnego

stan po zakończeniu LPI 2025

Źródło^[1]^[8]
2024
										punkty
-	-	5	2	-	-	-	-	-	-	125
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 dq – dyskwalifikacja - – zawodniczka nie wystartowała

Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon	Miejsce^[12]
2019/2020	14.

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego

Źródło^[1]^[8]
Sezon 2019/2020
						punkty
-	-	18	9	9	11	95
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 dq – dyskwalifikacja - – zawodniczka nie wystartowała

Letni Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon	Miejsce^[12]
2018	32.

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego

Źródło^[1]^[8]
2018
		punkty
30	34	1
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 dq – dyskwalifikacja - − zawodniczka nie wystartowała

FIS Cup

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon	Miejsce^[13]
2017/2018	83.

Miejsca w poszczególnych konkursach FIS Cup

Źródło^[1]^[8]
Sezon 2017/2018
													punkty
-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	11	24
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 dq – dyskwalifikacja - − zawodniczka nie wystartowała

Uwagi

↑ Skład zespołu: Anna Odine Strøm, Kristoffer Eriksen Sundal, Eirin Maria Kvandal i Marius Lindvik
↑ ^a ^b Skład zespołu: Thea Minyan Bjørseth, Eirin Maria Kvandal, Maren Lundby i Anna Odine Strøm
↑ Skład zespołu: Anna Odine Strøm, Ingvild Synnøve Midtskogen, Heidi Dyhre Traaserud i Eirin Maria Kvandal
↑ Skład zespołu: Anna Odine Strøm, Marius Lindvik, Eirin Maria Kvandal i Johann André Forfang
↑ ^a ^b Skład zespołu: Ingebjørg Saglien Bråten, Eirin Maria Kvandal, Silje Opseth i Anna Odine Strøm.
↑ ^a ^b Skład zespołu: Thea Minyan Bjørseth, Eirin Maria Kvandal, Nora Midtsundstad i Karoline Skatvedt.
↑ ^a ^b Skład zespołu: Thea Minyan Bjørseth, Sander Vossan Eriksen, Bendik Jakobsen Heggli i Eirin Maria Kvandal.
↑ ^a ^b ^c Gospodarzem Igrzysk Europejskich 2023 był Kraków, jednak konkursy skoków narciarskich rozegrano w Zakopanem.
↑ Skład zespołu: Anna Odine Strøm, Robert Johansson, Eirin Maria Kvandal i Marius Lindvik
↑ Ex aequo z Jacqueline Seifriedsberger

Przypisy

↑ ^a ^b ^c ^d ^e ^f ^g ^h ⁱ ^j ^k ^l ^m ⁿ Eirin Maria KVANDAL - Athlete Biography - Ski Jumping. fis-ski.com. [dostęp 2025-11-30]. (ang.).
↑ Martyna Grądzka: Poruszająca historia Eirin Marii Kvandal. Od operacji kręgosłupa do zwycięstwa w Pucharze Świata. skijumping.pl, 2021-02-02. [dostęp 2021-02-14].
↑ Dominik Formela: Koniec sezonu Eirin Marii Kvandal. "Długotrwała kontuzja". skijumping.pl, 2021-02-09. [dostęp 2021-02-14].
↑ Dominik Formela: Lindvik i Kvandal letnimi mistrzami Norwegii. skijumping.pl, 2020-10-16. [dostęp 2021-01-24].
↑ Dominik Formela: Tande i Opseth indywidualnymi mistrzami Norwegii. skijumping.pl, 2020-10-30. [dostęp 2021-01-24].
↑ Dominik Formela: Ladehaug i Kvandal mistrzami Norwegii, Lundby bez medalu. skijumping.pl, 2021-01-19. [dostęp 2021-01-24].
↑ ^a ^b Eirin Maria KVANDAL - Athlete Biography - Ski Jumping; World Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2025-11-30]. (ang.).
↑ ^a ^b ^c ^d ^e ^f ^g ^h ⁱ ^j ^k KVANDAL Eirin Maria 2001.12.12 NOR. wyniki-skoki.pl. [dostęp 2025-11-30].
↑ Turniej Dwóch Nocy - archiwum wyników. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2025-01-04].
↑ Eirin Maria KVANDAL - Athlete Biography - Ski Jumping; Grand Prix Standings. fis-ski.com. [dostęp 2025-11-30]. (ang.).
↑ Eirin Maria KVANDAL - Athlete Biography - Ski Jumping; Intercontinental Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2025-11-30]. (ang.).
↑ ^a ^b Eirin Maria KVANDAL - Athlete Biography - Ski Jumping; Continental Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2025-11-30]. (ang.).
↑ Eirin Maria KVANDAL - Athlete Biography - Ski Jumping; FIS Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2025-11-30]. (ang.).

Bibliografia

Eirin Maria KVANDAL. fis-ski.com. [dostęp 2021-01-24]. (ang.).
Adam Kwieciński: KVANDAL Eirin Maria. [dostęp 2021-04-17].

[IO26miesz-7] Skład zespołu: Anna Odine Strøm, Kristoffer Eriksen Sundal, Eirin Maria Kvandal i Marius Lindvik

[ms23-8] Skład zespołu: Thea Minyan Bjørseth, Eirin Maria Kvandal, Maren Lundby i Anna Odine Strøm

[ms25-9] Skład zespołu: Anna Odine Strøm, Ingvild Synnøve Midtskogen, Heidi Dyhre Traaserud i Eirin Maria Kvandal

[ms25miesz-10] Skład zespołu: Anna Odine Strøm, Marius Lindvik, Eirin Maria Kvandal i Johann André Forfang

[skladMŚJ18dr-11] Skład zespołu: Ingebjørg Saglien Bråten, Eirin Maria Kvandal, Silje Opseth i Anna Odine Strøm.

[skladMŚJ20dr-12] Skład zespołu: Thea Minyan Bjørseth, Eirin Maria Kvandal, Nora Midtsundstad i Karoline Skatvedt.

[skladMŚJ20mi-13] Skład zespołu: Thea Minyan Bjørseth, Sander Vossan Eriksen, Bendik Jakobsen Heggli i Eirin Maria Kvandal.

[euro-14] Gospodarzem Igrzysk Europejskich 2023 był Kraków, jednak konkursy skoków narciarskich rozegrano w Zakopanem.

[IE23-15] Skład zespołu: Anna Odine Strøm, Robert Johansson, Eirin Maria Kvandal i Marius Lindvik

[seifriedsberger-18] Ex aequo z Jacqueline Seifriedsberger

[fis-1] ↑ ^a ^b ^c ^d ^e ^f ^g ^h ⁱ ^j ^k ^l ^m ⁿ Eirin Maria KVANDAL - Athlete Biography - Ski Jumping. fis-ski.com. [dostęp 2025-11-30]. (ang.).

[2] Martyna Grądzka: Poruszająca historia Eirin Marii Kvandal. Od operacji kręgosłupa do zwycięstwa w Pucharze Świata. skijumping.pl, 2021-02-02. [dostęp 2021-02-14].

[3] Dominik Formela: Koniec sezonu Eirin Marii Kvandal. "Długotrwała kontuzja". skijumping.pl, 2021-02-09. [dostęp 2021-02-14].

[4] Dominik Formela: Lindvik i Kvandal letnimi mistrzami Norwegii. skijumping.pl, 2020-10-16. [dostęp 2021-01-24].

[5] Dominik Formela: Tande i Opseth indywidualnymi mistrzami Norwegii. skijumping.pl, 2020-10-30. [dostęp 2021-01-24].

[6] Dominik Formela: Ladehaug i Kvandal mistrzami Norwegii, Lundby bez medalu. skijumping.pl, 2021-01-19. [dostęp 2021-01-24].

[wc-16] Eirin Maria KVANDAL - Athlete Biography - Ski Jumping; World Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2025-11-30]. (ang.).

[wynsk-17] ↑ ^a ^b ^c ^d ^e ^f ^g ^h ⁱ ^j ^k KVANDAL Eirin Maria 2001.12.12 NOR. wyniki-skoki.pl. [dostęp 2025-11-30].

[tdn-19] Turniej Dwóch Nocy - archiwum wyników. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2025-01-04].

[lgp-20] Eirin Maria KVANDAL - Athlete Biography - Ski Jumping; Grand Prix Standings. fis-ski.com. [dostęp 2025-11-30]. (ang.).

[icoc-21] Eirin Maria KVANDAL - Athlete Biography - Ski Jumping; Intercontinental Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2025-11-30]. (ang.).

[coc-22] Eirin Maria KVANDAL - Athlete Biography - Ski Jumping; Continental Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2025-11-30]. (ang.).

[fc-23] Eirin Maria KVANDAL - Athlete Biography - Ski Jumping; FIS Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2025-11-30]. (ang.).

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[a]

[b]

[c]

[d]

[e]

[f]

[g]

[h]

[i]

[7]

[8]

[j]

[9]

[10]

[11]

[12]

[13]

Złoty medal	2026: Anna Odine Strøm
Srebrny medal	2026: Eirin Maria Kvandal
Brązowy medal	2026: Nika Prevc

Złoty medal	2022: Słowenia Križnar Zajc Bogataj P. Prevc 2026: Słowenia Vodan Lanišek N. Prevc D. Prevc
Srebrny medal	2022: Rosyjski Komitet Olimpijski Machinia Sadriejew Awwakumowa Klimow 2026: Norwegia Strøm Sundal Kvandal Lindvik
Brązowy medal	2022: Kanada Loutitt Soukup Strate Boyd-Clowes 2026: Japonia Maruyama Kobayashi Takanashi Nikaidō

Złoty medal	2019: Niemcy Seyfarth Straub Vogt Althaus 2021: Austria Iraschko-Stolz Sorschag Hölzl Kramer 2023: Niemcy Rupprecht Görlich Freitag Althaus 2025: Norwegia Midtskogen Traaserud Kvandal Strøm
Srebrny medal	2019: Austria Pinkelnig Seifriedsberger Hölzl Iraschko-Stolz 2021: Słowenia Križnar Rogelj Bogataj Klinec 2023: Austria Kreuzer Mühlbacher Seifriedsberger Pinkelnig 2025: Austria Eder Mühlbacher Seifriedsberger Pinkelnig
Brązowy medal	2019: Norwegia Strøm Bråten Opseth Lundby 2021: Norwegia Opseth Strøm Bjørseth Lundby 2023: Norwegia Lundby Kvandal Bjørseth Strøm 2025: Niemcy Seyfarth Schmid Freitag Reisch

Złoty medal	2025: Norwegia Strøm Lindvik Kvandal Forfang
Srebrny medal	2025: Słowenii Klinec D. Prevc N. Prevc Lanišek
Brązowy medal	2025: Austria Pinkelnig Kraft Seifriedsberger Hörl

Mężczyźni	2017: Stefan Kraft 2018: Kamil Stoch 2019: Ryōyū Kobayashi 2020: Kamil Stoch 2022: Stefan Kraft 2023: Halvor Egner Granerud 2024: Stefan Kraft 2025: Andreas Wellinger
Kobiety	2019: Maren Lundby 2020: Maren Lundby 2022: Nika Križnar 2023: Ema Klinec 2024: Eirin Maria Kvandal 2025: Nika Prevc

Indywidualnie skocznia średnia	2009: Anette Sagen 2010: Anette Sagen 2011–2013 2014: Maren Lundby 2015: Line Jahr 2016: Silje Opseth 2017: Silje Opseth 2018: Thea Minyan Bjørseth 2019: Thea Minyan Bjørseth
Indywidualnie skocznia normalna	2003: Anette Sagen 2004: Henriette Smeby 2005: Anette Sagen 2006: Anette Sagen 2007: Anette Sagen 2008: Line Jahr 2009: Helena Olsson Smeby 2010: Anette Sagen 2011: Maren Lundby 2012: Anette Sagen 2013: Anette Sagen 2014: Maren Lundby 2015: Maren Lundby 2016–2018 2019: Silje Opseth
Indywidualnie skocznia duża	2003: Anette Sagen 2004: Anette Sagen 2005: Anette Sagen 2006: Anette Sagen 2007: Live Frisak 2008: Anette Sagen 2009 2010: Anette Sagen 2011: Gyda Enger 2012: Anette Sagen 2013–2019 2020: Maren Lundby 2021: Eirin Maria Kvandal 2022: Silje Opseth 2023: Anna Odine Strøm
Drużynowo	2018: Oppland (Øihaugen, Bjørseth) 2019: Hedmark (Oustad, Midtsundstad)
Indywidualnie skocznia normalna (lato)	2001: Anette Sagen 2002: Henriette Smeby 2003: Anette Sagen 2004: Anette Sagen 2005: Anette Sagen 2006: Line Jahr 2007: Line Jahr 2008: Anette Sagen 2009 (1): Line Jahr 2009 (2): Line Jahr 2010: Anette Sagen 2011: Maren Lundby 2012: Maren Lundby 2013: Line Jahr 2014: Line Jahr 2015: Maren Lundby 2016: Maren Lundby 2017: Maren Lundby 2018 2019: Maren Lundby 2020: Silje Opseth 2021 (1): Thea Minyan Bjørseth 2021 (2): Silje Opseth 2022 (1): Nora Midtsundstad 2022 (2): Thea Minyan Bjørseth 2023 (1): Thea Minyan Bjørseth 2023 (2): Eirin Maria Kvandal
Indywidualnie skocznia duża (lato)	2002: Helena Olsson 2003–2004 2005: Henriette Smeby 2006: Helena Olsson Smeby 2007: Live Frisak 2008: Line Jahr 2009–2010 2011: Anette Sagen 2012 2013: Maren Lundby 2014 2015: Line Jahr 2016–2019 2020: Eirin Maria Kvandal 2021: Thea Minyan Bjørseth 2022: Nora Midtsundstad 2023: Silje Opseth
Zawody mieszane (lato)	2020: Buskerud I (Håre, Tande, Opseth) 2021: Buskerud I (Opseth, Bjøreng, Tande) 2022: Buskerud I (Opseth, Håre, Tande) 2023: Buskerud I (Opseth, Håre, Tande)