Władysław Loranc

Władysław Loranc
Data i miejsce urodzenia	5 grudnia 1930 ; Bierna
Data śmierci	2022
	Minister-kierownik Urzędu do Spraw Wyznań
Okres	od 7 maja 1987; do 12 września 1989
Przynależność polityczna	Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Poprzednik	Adam Łopatka
	Cytaty w Wikicytatach

Władysław Loranc (ur. 5 grudnia 1930 w Biernej, zm. 2022^[1]) – polski dziennikarz, polityk Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, minister-kierownik Urzędu do Spraw Wyznań w latach 1987–1989.

Życiorys

Syn Jana i Julii. W latach 1942–1945 pracował w przedsiębiorstwach w Żywcu i w Łodygowicach, w 1951 ukończył Liceum Ogólnokształcące w Bielsku. Absolwent Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Jagiellońskiego (1955), w 1973 uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych. Początkowo pracownik naukowo-dydaktyczny w Katedrze Marksizmu-Leninizmu UJ, następnie (1957–1968) pracownik etatowy Wydziału Nauki i Oświaty Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Krakowie; w latach 1968–1971 redaktor naczelny tamtejszej rozgłośni Polskiego Radia.

W latach 1945–1949 członek Związku Harcerstwa Polskiego, a w latach 1948–1954 Związku Młodzieży Polskiej. W 1953 wstąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, w okresie 1955–1956 był słuchaczem Instytutu Nauk Społecznych przy KC PZPR. Ponadto był członkiem Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich (1969–1981), Stowarzyszenia Dziennikarzy PRL (od 1982), Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej (od 1952), Stowarzyszenia Ateistów i Wolnomyślicieli, a następnie Towarzystwa Krzewienia Kultury Świeckiej.

W latach 1972–1973 zastępca przewodniczącego Komitetu do Spraw Radia i Telewizji „Polskie Radio i Telewizja” (Radiokomitet). Następnie (1974–1981) podsekretarz stanu w Ministerstwie Kultury i Sztuki, w latach 1981–1982 przewodniczący Radiokomitetu, skąd przeszedł do Komitetu Centralnego PZPR na stanowisko kierownika Wydziału Ideologicznego. Od sierpnia 1981 wchodził w skład Komisji Ideologicznej Komitetu Centralnego PZPR^[2]. Od maja 1987 do sierpnia 1989 wchodził w skład rządów Zbigniewa Messnera i Mieczysława Rakowskiego jako minister-kierownik Urzędu do Spraw Wyznań^[3]. W latach 1986–1989 był członkiem Ogólnopolskiego Komitetu Grunwaldzkiego. Od czerwca 1985 był członkiem Komitetu Redakcyjnego dla opracowania "Pism zebranych" Władysława Gomułki^[4].

Na antenie Telewizji Polskiej wygłaszał propagandowe pogadanki polityczne „Proste pytania”. Autor 9 książek i ponad 300 artykułów.

Odznaczenia

Otrzymał m. in. następujące odznaczenia:^[5]

Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
Złoty Krzyż Zasługi
Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” (1973)^[6]
Odznaka "Zasłużony Działacz Towarzystwa Krzewienia Kultury Świeckiej" (1977)^[7]
Order Sztandaru Pracy I klasy (Niemcy Wschodnie, 1986)^[8]

Nagrody

Kowadło Kuźnicy (1977)^[9]

Przypisy

↑ Władysław Loranc | Autor: Wszystkie książki, wywiady, artykuły | Lubimyczytać.pl [online], lubimyczytac.pl [dostęp 2024-04-26] (pol.).
↑ Skład Komisji Komitetu Centralnego PZPR, "Trybuna Ludu", nr 189, 14 sierpnia 1981, s. 3.
↑ Krzysztof Michalski: Działalność Komisji Wspólnej przedstawicieli Rządu PRL i Episkopatu Polski 1980-1989. IPN Warszawa 2012, s. 192.
↑ Prace nad wydaniem "Pism zebranych" Władysława Gomułki, "Życie Warszawy", nr 133, 10 czerwca 1985, s. 2.
↑ "Kto jest kim w Polsce. Informator biograficzny", edycja 2, Wydawnictwo Interpress, Warszawa 1989, s. 732.
↑ Medale dla twórców kultury, "Żołnierz Wolności", nr 256, 29 października 1973, s. 1.
↑ 70-lecie Ruchu Laickiego, "Argumenty", nr 10, 6 marca 1977, s. 10.
↑ Uroczystość w Ambasadzie NRD, „Rzeczpospolita”, nr 147, 25 czerwca 1986, s. 2.
↑ Kowadła Kuźnicy. kuznica.org.pl. [dostęp 2025-08-28].

Bibliografia

Katalog IPN

[1] Władysław Loranc | Autor: Wszystkie książki, wywiady, artykuły | Lubimyczytać.pl [online], lubimyczytac.pl [dostęp 2024-04-26] (pol.).

[2] Skład Komisji Komitetu Centralnego PZPR, "Trybuna Ludu", nr 189, 14 sierpnia 1981, s. 3.

[3] Krzysztof Michalski: Działalność Komisji Wspólnej przedstawicieli Rządu PRL i Episkopatu Polski 1980-1989. IPN Warszawa 2012, s. 192.

[4] Prace nad wydaniem "Pism zebranych" Władysława Gomułki, "Życie Warszawy", nr 133, 10 czerwca 1985, s. 2.

[5] "Kto jest kim w Polsce. Informator biograficzny", edycja 2, Wydawnictwo Interpress, Warszawa 1989, s. 732.

[6] Medale dla twórców kultury, "Żołnierz Wolności", nr 256, 29 października 1973, s. 1.

[7] 70-lecie Ruchu Laickiego, "Argumenty", nr 10, 6 marca 1977, s. 10.

[8] Uroczystość w Ambasadzie NRD, „Rzeczpospolita”, nr 147, 25 czerwca 1986, s. 2.

[9] Kowadła Kuźnicy. kuznica.org.pl. [dostęp 2025-08-28].

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

Kierownicy Naczelnej Redakcji Programu Telewizyjnego	Juliusz Petry (1953) Eugenia Brun (1953–1954) Jan Marcin Szancer (1954–1956)
Szef Zespołu Programu Telewizyjnego	Jerzy Pański (1958–1960)
Przewodniczący Komitetu do spraw Radia i Telewizji „Polskie Radio i Telewizja”	Włodzimierz Sokorski (1960–1972) Maciej Szczepański (1972–1980) Józef Barecki (1980) Zdzisław Balicki (1980–1981) Władysław Loranc (1981–1982) Jerzy Bajdor (kierownik, 1982–1983) Mirosław Wojciechowski (1983–1986) Janusz Roszkowski (1986–1989) Jerzy Urban (1989) Andrzej Drawicz (1989–1991) Marian Terlecki (1991) Janusz Zaorski (1991–1992) Zbigniew Romaszewski (1992) Janusz Zaorski (1992–1993)
Prezesi Zarządu Telewizji Polskiej S.A.	Wiesław Walendziak (1994–1996) Ryszard Miazek (1996–1998) Robert Kwiatkowski (1998–2004) Jan Dworak (2004–2006) Bronisław Wildstein (2006–2007) Andrzej Urbański (p.o., 2007) Andrzej Urbański (2007–2008) Piotr Farfał (p.o., 2008–2009) Bogusław Szwedo (p.o., 2009) Tomasz Szatkowski (p.o., 2009) Romuald Orzeł (2009–2010) Włodzimierz Ławniczak (p.o., 2010) Bogusław Piwowar (p.o., 2010–2011) Romuald Orzeł (2011) Juliusz Braun (p.o., 2011) Juliusz Braun (2011–2015) Janusz Daszczyński (2015–2016) Jacek Kurski (2016–2020) Maciej Łopiński (p.o., 2020) Jacek Kurski (2020–2022) Mateusz Matyszkowicz (2022–2023) Tomasz Sygut (2023)
Likwidatorzy Telewizji Polskiej S.A.	Daniel Gorgosz (od 2023)

Dyrektorzy naczelni Polskiego Radia	Zygmunt Chamiec (1925–1935) Roman Starzyński (1935–1938) Konrad Libicki (1938–1939) Edmund Rudnicki (1939) Wilhelm Billig (1944–1951)
Przewodniczący Komitetu do spraw Radiofonii „Polskie Radio”	Romuald Gadomski (1951–1954) Tadeusz Galiński (1954–1956) Włodzimierz Sokorski (1956–1960)
Przewodniczący Komitetu do spraw Radia i Telewizji „Polskie Radio i Telewizja”	Włodzimierz Sokorski (1960–1972) Maciej Szczepański (1972–1980) Józef Barecki (1980) Zdzisław Balicki (1980–1981) Władysław Loranc (1981–1982) Jerzy Bajdor (kierownik, 1982–1983) Mirosław Wojciechowski (1983–1986) Janusz Roszkowski (1986–1989) Jerzy Urban (1989) Andrzej Drawicz (1989–1991) Marian Terlecki (1991) Janusz Zaorski (1991–1992) Zbigniew Romaszewski (1992) Janusz Zaorski (1992–1993)
Prezesi Zarządu Polskiego Radia S.A.	Krzysztof Michalski (1993–1998) Stanisław Popiołek (1998–2000) Ryszard Miazek (2000–2002) Andrzej Siezieniewski (2002–2006) Krzysztof Czabański (2006–2009) Jarosław Hasiński (p.o., 2009) Jarosław Hasiński (2009–2011) Andrzej Siezieniewski (2011–2016) Barbara Stanisławczyk (2016–2017) Jacek Sobala (2017–2018) Andrzej Rogoyski (p.o., 2018) Andrzej Rogoyski (2018–2020) Agnieszka Kamińska (2020-2023) Paweł Majcher (od 2023)