Tamim ibn Hamad Al Sani
_(cropped).jpg.html) Tamim ibn Hamad Al Sani (2024) | |
| |
| Emir Kataru | |
| Okres |
od 25 czerwca 2013 |
|---|---|
| Poprzednik | |
| Dane biograficzne | |
| Dynastia |
Al Sani |
| Data i miejsce urodzenia | |
| Ojciec | |
| Matka |
Muza bint Nasir al-Misnad |
| Żona |
1. Dżawahir bint Hamad ibn Suhajm Al Sani |
| Dzieci |
Al-Majjasa, Hamad, A’isza, Na’ila, Abd Allah |
| Odznaczenia | |
          
| |
Tamim ibn Hamad ibn Chalifa Al Sani (arab. تميم بن حمد آل ثاني; ur. 3 czerwca 1980 w Dosze) – emir Kataru od 2013, syn emira Hamada.
Życiorys
Jest synem byłego emira Kataru Hamada ibn Chalify Al Saniego i jego drugiej żony. W 1997 ukończył Sherborne High School w Wielkiej Brytanii. Następnie kształcił się w Royal Military Academy w Sandhurst, zdobywając dyplom w 1998.
Zajmował stanowisko szefa Katarskiego Narodowego Komitetu Olimpijskiego oraz był członkiem Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego. Stał również na czele Rady ds. Środowiska Naturalnego w Katarze. Uczestniczył w licznych regionalnych i międzynarodowych konferencjach oraz towarzyszył ojcu w czasie oficjalnych podróży zagranicznych. 8 sierpnia 2003 został oficjalnie mianowany następcą tronu po tym, jak jego starszy brat Dżasim ibn Hamad Al Sani zrzekł się prawa do sukcesji. 8 stycznia 2005 poślubił swoją pierwszą żonę, Dżawahir bint Hamad ibn Suhajm Al Sani.
25 czerwca 2013 jego ojciec abdykował, a on sam przejął władzę w Katarze[1].
Odznaczenia
- Order Mubaraka Wielkiego (Kuwejt, 2013)[2]
- Klasa Specjalna Orderu Wissam al-Mohammadi (Maroko, 2013)[2]
- Wielki Order Króla Tomisława (Chorwacja, 2017)[2][3]
- Łańcuch Marszałka Francisco Solano Lópeza Orderu Zasługi (Paragwaj, 2018)[2][4]
- Order Nishan-e-Pakistan (Pakistan, 2019)[2]
- cywilny Order Omanu I klasy (Oman, 2021)[2]
- Wielki Łańcuch Orderu Krzyża Południa (Brazylia, 2021)[2]
- Łańcuch Orderu Izabeli Katolickiej (Hiszpania, 2022)[2][5]
- Krzyż Wielki Orderu Narodowego Czadu (Czad, 2022)[2][6]
- Order „Złoty Orzeł” (Kazachstan, 2022)[2]
- Order Orła Białego (Polska, 2024)[7]
Przypisy
- ↑ 2013-06-25: Katarski emir abdykuje. Przekazuje władzę 33-letniemu synowi. TVN24.pl. [dostęp 2013-06-25]. (pol.).
- ↑ a b c d e f g h i j HH the Amir Awarded Orders in Recognition of HH Pioneering Roles, Contributions in Promoting Joint Action [online], qna.org.qa, 12 października 2022 [dostęp 2026-01-20] (ang.).
- ↑ Odluka o dodjeli odlikovanja Velereda kralja Tomislava s lentom i Velikom Danicom Njegovoj Visosti Šeiku Tamimu Bin Hamadu Al-Thaniju [online], narodne-novine.nn.hr [dostęp 2025-03-13].
- ↑ HH The Amir Decorated with Mariscal Lopez Necklace by President of Paraguay [online], www.diwan.gov.qa [dostęp 2026-01-20] (ang.).
- ↑ BOE-A-2022-7676 Real Decreto 367/2022, de 10 de mayo, por el que se concede el Collar de la Orden de Isabel la Católica a Su Alteza el Sheikh Tamim Bin Hamad Al Thani, Emir del Estado de Qatar. [online], boe.es [dostęp 2026-01-20].
- ↑ QNA, Amir awarded Chadian National Order of Merit [online], Gulf Times, 13 sierpnia 2022 [dostęp 2026-01-20] (ang.).
- ↑ M.P. z 2024 r. poz. 760
Bibliografia
- Qatar News Agency – His Highness the Heir Apparent (ang.) [dostęp 2012-11-29]
| Szefowie państw |
| ||||
|---|---|---|---|---|---|
| Szefowie państw nieuznawanych | |||||
| Szefowie rządów |
| ||||
| Szefowie rządów państw nieuznawanych |
