Patrick Carney

Artykuł ten został zgłoszony do umieszczenia na stronie głównej w rubryce „Czy wiesz”.
Pomóż nam go sprawdzić: oceń zgłoszoną nominację.

Patrick Carney

Patrick Carney na koncercie The Black Keys podczas festiwalu La Nuit de l’Erdre (2025)
Imię i nazwisko	Patrick James Carney
Data i miejsce urodzenia	15 kwietnia 1980 Akron
Instrumenty	perkusja, gitara basowa
Gatunki	rock alternatywny, garage punk(inne języki), indie rock, punk blues[1]
Zawód	muzyk, producent muzyczny
Aktywność	od 2001
Wydawnictwo	Easy Eye Sound, Nonesuch, Alive(inne języki), Fat Possum(inne języki), V2
Powiązania	Dan Auerbach, Michelle Branch
Zespoły
The Black Keys (od 2001), Drummer(inne języki) (2009), The Rentals(inne języki) (2014), Sad Planets (2019)
Multimedia w Wikimedia Commons

Patrick Carney (ur. 15 kwietnia 1980 w Akron^[2]) – amerykański muzyk i producent muzyczny, najbardziej znany jako perkusista duetu bluesrockowego The Black Keys.

Po rozwodzie rodziców, w wieku około ośmiu lat przeprowadzał się z jednej dzielnicy Akron do drugiej. Tam też poznał Dana Auerbacha, przyszłego współzałożyciela The Black Keys. Jego wczesne inspiracje muzyczne to m.in.: Devo, Captain Beefheart, Jon Spencer Blues i Pavement^[3].

W wywiadzie dla magazynu Modern Drummer oświadczył, że w dzieciństwie nigdy nie brał lekcji gry na perkusji, ale nauczył się jej, naśladując kolegów, którzy również grali na perkusji, korzystając z zestawu perkusyjnego za 150 dolarów, który kupił za pieniądze zarobione w pracy jako nastolatek^[4].

W 2001 roku wspólnie Auerbachem założyli zespół The Black Keys. Został perkusistą, a jego przyjaciel Auerbach wokalistą i gitarzystą. Niecały rok później wydali oni swój debiutancki album The Big Come Up, w 2003 roku ukazał się Thickfreakness, a rok później Rubber Factory. Czwarty album zespołu, Magic Potion, premierę miał w 2006 roku, a Attack & Release, ich chwalony przez krytyków piąty album, wydany został w 2008 roku^[1]. Zadebiutował na 14. miejscu listy przebojów magazynu Billboard^[3].

W 2009 roku, podczas gdy Auerbach był w solowej trasie koncertowej, Carney założył wspólnie z Jamie’em Stillmanem, Jonem Finleyem oraz Stephenem Clementsem nowy zespół muzyczny o nazwie Drummer(inne języki), w którym grał na gitarze basowej. Każdy z członków zespołu grał wcześniej na perkusji w innym zespole^[5]. W tym samym roku wydali debiutancki i zarazem jedyny album Feel Good Together(inne języki)^[6]. Carney nagrał też partie perkusyjne na albumie zespołu The Rentals(inne języki) z 2014 roku pn. Lost in Alphaville(inne języki)^[7].

W 2010 roku ukazał się kolejny album The Black Keys zatytułowany Brothers, który przyniósł mu trzy nagrody Grammy^[1], a rok później El Camino w nowo ukończonym studiu Auerbacha w Nashville – w Easy Eye Sound Studio^[8][9]. Następnie, do 2022 roku wydali następujące płyty: Turn Blue (2014) Let’s Rock(inne języki) (2019), Delta Kream(inne języki) (2021) i Dropout Boogie(inne języki) (2022)^[1]. Album Ohio Players(inne języki) ukazał się 5 kwietnia 2024 roku^[10], a No Rain, No Flowers(inne języki) 8 sierpnia 2025 roku^[11].

W międzyczasie, w lutym 2019 roku Carney zapowiedział wydanie albumu Akron, Ohio w ramach projektu muzycznego pn. Sad Planets, który stworzył wspólnie z Johnem Petkovicem. Jego premiera miała miejsce 19 kwietnia tego samego roku^[12][13].

Carney zajmuje się także produkcją i pisaniem muzyki. Wyprodukował wiele utworów artystów o różnym doświadczeniu muzycznym. Współpracowali z nim m.in.: Michelle Branch^[14] (przy albumie Hopeless Romantic(inne języki) z 2017 roku^[1]), Calvin Johnson(inne języki)^[15] Tennis(inne języki)^[16], The Sheepdogs(inne języki)^[17], Jessy Wilson(inne języki)^[18], Kramies(inne języki)^[19] czy *repeat repeat(inne języki)^[20]. Carney otworzył Audio Eagle Studio w 2001 roku. Studio znajdowało się wówczas w Akron i składało się głównie z 12-ścieżkowego rejestratora cyfrowego. Przeszło wiele wcieleń i konfiguracji, a służyło głównie do nagrania pierwszych czterech albumów The Black Keys. W 2010 roku studio zostało przeniesione do Nashville^[17].

Pod koniec 2012 roku zaczął prowadzić comiesięczny program radiowy w SiriusXMU(inne języki) pod tytułem Serious Boredom with Patrick Carney^[21][22]. Miał także segment w programie informacyjnym HBO Vice News Tonight(inne języki) zatytułowany Patrick Carney’s High Standards Music Corner, w którym słuchał i oceniał nowe piosenki^[23] – pierwszy jego odcinek pojawił się w październiku 2016 roku^[24].

Carney skomponował motyw przewodni do serialu BoJack Horseman, który zadebiutował na Netflixie w 2014 roku^[25], a w 2017 roku skomponował muzykę do jego ścieżki dźwiękowej^[26].

W 2007 roku Carney, gdy mieszkał w Akron, poślubił pisarkę Denise Grollmus^[27]. Para spotykała się od kilku lat, ponieważ Grollmus studiowała w Oberlin College(inne języki) w Ohio, a Carney i Auerbach założyli w tym czasie zespół The Black Keys. Para rozwiodła się w 2009 roku, o czym oboje opowiedzieli o tym w mediach – Carney w numerze Rolling Stone z 27 maja 2010 roku, a Grollmus w eseju Snapshots From a Rock ’N’ Roll Marriage opublikowanym w serwisie Salon 3 marca 2011 roku^[27][28].

W 2010 roku Carney i Auerbach, przeprowadzili się z Akron i kupili domy w Nashville^[29]. Tam też, na podwórku swojego domu 15 września 2012 roku Carney poślubił Emily Ward, a poznał ją, gdy mieszkał w Nowym Jorku^[30]. Carney i Ward rozwiedli się w styczniu 2016 roku^[31].

W 2015 roku Carney poznał Michelle Branch na przyjęciu zorganizowanym w ramach rozdania nagród Grammy, a oboje zaczęli się spotykać podczas produkcji albumu Branch pn. Hopeless Romantic(inne języki), którego producentem był Carney^[32]. W 2017 roku Branch i jej córka Owen przeprowadziły się do domu Carneya w Nashville, który dzielili wówczas z wilczarzami irlandzkimi^[33][34]. Zaręczyli się w urodziny Branch w 2017 roku^[35]. 11 lutego 2018 roku Branch ogłosiła, że ona i Carney spodziewają się swojego pierwszego dziecka. Ich syn, Rhys James Carney, urodził się w sierpniu 2018 roku^[36][37]. Carney i Branch pobrali się w kwietniu 2019 roku^[38].

W grudniu 2020 roku ujawniono, że Branch poroniła^[39]. W lutym 2022 roku urodziła ona córkę – drugie dziecko z Carneyem i trzecie w ogóle. 11 sierpnia 2022 roku Branch ogłosiła separację z Carneyem, powołując się na jego rzekomą niewierność. Została aresztowana pod zarzutem napaści domowej, ponieważ uderzyła Carneya po oskarżeniu go o niewierność^[40]. Zarzut ten został później oddalony^[41],.a para później się pogodziła^[42][43].

• The Big Come Up (2002)
• Thickfreakness (2003)
• Rubber Factory (2004)
• Magic Potion (2006)
• Attack & Release (2008)
• Brothers (2010)
• El Camino (2011)
• Turn Blue (2014)
• Let’s Rock(inne języki) (2019)
• Delta Kream(inne języki) (2021)
• Dropout Boogie(inne języki) (2022)
• Ohio Players(inne języki) (2024)
• No Rain, No Flowers(inne języki) (2025)

• Feel Good Together(inne języki) (2009)

• Lost in Alphaville(inne języki) (2014)

• Akron, Ohio (2019)

• Patrick Carney w bazie AllMusic (ang.)
• Patrick Carney w bazie Discogs.com (ang.)