PL EN DE FR ES IT PT RU JA ZH NL UK TR KO CS SV AR VI FA ID HU RO NO FI

Jean Goujon

Jean Goujon
Ilustracja
Data urodzenia

ok. 1510

Data śmierci

ok. 1565

Narodowość

francuska

Dziedzina sztuki

rzeźbiarstwo
architektura

Epoka

manieryzm

Knownlyx encyclopedia image
Fontanna Niewiniątek
Knownlyx encyclopedia image
Relief Nimfa i Tryton (obecnie znajduje się w Luwrze)

Jean Goujon (ur. ok. 1510, zm. ok. 1565) – francuski architekt, rzeźbiarz, mistrz reliefu tworzący w manieryzmie.

Jean Goujon był artystą, który świadomie nie poddał się wpływom Primaticcia, z którym zresztą nigdy nie współpracował.

Był mistrzem reliefu. Nie reliefu florenckiego, lecz typu rilievo schiaccato, w którym istniało dające efekty perspektywiczne i iluzyjne architektoniczne tło. Był to relief płynnych linii, w którym tylko sposób przedstawienia postaci dawał efekt perspektywy. Widoczne jest to wyraźnie w jego reliefie opłakiwanie Chrystusa (1544). Wprawdzie postacie mają dużo wspólnego z figurami Rosso i Primaticcio, ale środki formalne są tu zupełnie odmienne. Goujon poszukiwał ekspresji poprzez stylizacje, skróty perspektywiczne i sposób opracowania tkaniny szat, które noszą przedstawione postacie.

Fontanna Niewiniątek, najważniejsza praca Goujon, powstała w 1549 roku z powodu uroczystego wjazdu Henryka II do Paryża. Początkowo miała być rodzajem architektonicznej trybuny na wzór łuku tryumfalnego. Ostatecznie wystrój rzeźbiarski ograniczył się do reliefów, a woda była tylko przedstawiona. Źródłem inspiracji były tutaj grafiki Rosso (nimfa), antyczne sarkofagi (tryton), łuk Tytusa (uskrzydlone alegorie). Ze swoją artystyczna wirtuozerią Goujon przekształcił te inspiracje w jednolity, subtelny język form artystycznych.

Goujon był zatrudniony także przy dekoracji Luwru, gdzie wykonał szereg rzeźb, m.in. emporę muzyczną w Luwrze, która wsparta jest na kariatydach.

W okresie prześladowania hugenotów, Goujon wyjechał do Bolonii i tam ok. 1565 roku zmarł.

Bibliografia

  • Andrzej. Dulewicz: Słownik sztuki francuskiej. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1986, s. 175. ISBN 83-214-0048-5.