Jacek Mielcarek

Jacek Mielcarek

Data i miejsce urodzenia	17 maja 1964 Prudnik
Data śmierci	4 lutego 2026
Instrumenty	klarnet, saksofon
Typ głosu	baryton
Gatunki	jazz, folk, etno
Zawód	muzyk
Aktywność	od 1990
Multimedia w Wikimedia Commons

Jacek Mielcarek (ur. 17 maja 1964 w Prudniku, zm. 4 lutego 2026^[1]) – polski muzyk klarnecista i saksofonista, kompozytor i autor tekstów; dziennikarz muzyczny^[2].

Był absolwentem wydziału jazzu na Akademii Muzycznej w Katowicach oraz Podyplomowych Studiów Etnomuzykologicznych na Uniwersytecie Warszawskim (2013)^[3].

Był niewidomy od urodzenia^[4]. Od dzieciństwa ujawniał uzdolnienia muzyczne. Jako kilkuletni chłopiec uczył się grać na fortepianie na zajęciach muzycznych w Owińskach pod Poznaniem, gdzie spędził 6 lat^[5].

Następnie uczęszczał do szkoły muzycznej I st w Krakowie, II stopnia w Opolu – dyplom w 1986 z klarnetu i saksofonu. Następnie studiował na wydziale jazzu i muzyki rozrywkowej w Katowicach. Dyplom z saksofonu w klasie Prof. Jerzego Jarosika otrzymał w 1990 roku. Po ukończeniu studiów koncertował w Kanadzie i USA wraz z czołówką polskich muzyków rozrywkowych, m.in. z Krzysztofem Krawczykiem^[5].

Po powrocie do kraju grał głównie jazz występując w klubach muzycznych. W Radiu Opole przedstawiał najnowsze nagrania muzyków sceny jazzowej. W składzie Opole Big Band, działającym przy Filharmonii Opolskiej, występował jako saksofonista i wokalista na wielu estradach Europy, m.in. na Festiwalu Jazzowym w Montreux. W 2005 roku Radio Opole wydało płytę „Mellow Look”, w której zagrał w duecie z pianistą Markiem Walarowskim^[6][7].

W 2008 współtworzył Jacek Mielcarek Trio wraz z basistą synem, Kubą Mielcarkiem oraz perkusistą Noamem Davidem (pochodzącym z Izraela). Trio porusza się w szerokim spektrum stylów muzycznych – od jazzu, etnojazzu, przez muzykę ludową, zwłaszcza polską, aż po kompozycje własne członków zespołu^[6]. Jest współtwórcą projektów Nisza i Śliczne Goździki (2011)^[8] oraz Karuzela.

Wraz z Kubą Mielcarkiem stworzył muzyczno-kontemplacyjne misterium pasyjne Zbliżam się k'Tobie^[9][10]. W 2016 roku misterium zostało nagrane na płycie Zbliżam się k'Tobie wydanej przez Braci Mniejszych Kapucynów z Prowincji Warszawskiej.

W 2023 powołał kwartet BASMyT. Prócz saksofonów i klarnetów, grał tam też na duduku i dudach oraz recytował^[11].

W 2025 nagrał płytę "Liczby Urojone" w duecie z perkusistą Silbermanem (Łukaszem Stworzewiczem)^[12][13], gdzie obaj obficie wzbogacali swe instrumenty elektroniką. Opowiadał o niej w Radiu Opole 3 stycznia 2026^[14], na miesiąc przed swą śmiercią.

Muzyk brał udział w nagraniu takich płyt jak Mellow look, I co dalej?, Kumija Trio. Pojawiał się na płytach Kapeli Brodów, Anny Brody, Wielbłądów, Józwy Mintofta, Indii Czajkowskiej, Phillipa Brackena, Roberta Czecha, zespołu Carrantuohill, Natalii Kukulskiej, Beaty Bednarz, Krzysztofa Nurkiewicza, Anny Panas, Pawła Steczkowskiego, śląskim projekcie Rasa^[15].

Współpracował z muzykami, takimi jak: (alfabetycznie) Phillip Bracken, Witek Broda, Ania Broda, India Czajkowska, Noam David, Noumassan Dembele, Karo Glazer, Dima Gorelik, Krzysztof Kobyliński, Krzysztof Krawczyk, Natalia Kukulska, Przemek Łozowski, Heniek Małolepszy, Kapela Niwińskich^[16] 5, Janusz Prusinowski, Paweł Steczkowski, Adam Strug, Krzysztof Ścierański, Katarzyna Szurman, Marek Walarowski, Patryk Walczak, Barbara Wilińska. Występował w USA, Kanadzie, Rosji, Szwajcarii, Szwecji, Francji, Irlandii, Ukrainie, Rumunii^[3].

Od 1993 roku Jacek Mielcarek prowadził w radiu audycje z pogranicza jazzu, muzyki folkowej, etnicznej, eksperymentalnej, a także (od 2007) związane z muzyką ludową. Były to programy takie jak Jazzofonia, Muzyka źródeł, Słuchać i słyszeć^[17], Od Armstronga do Prince’a, Etniczne drogi świata, Muzyka bez słów, O Kulturze – Debata. Był również autorem słuchowisk radiowych^[18].

Jest autorem muzyki i tekstów piosenek pisanych dla siebie i innych wykonawców, m.in. dla Zbigniewa Wodeckiego słów piosenki „Kochaj mnie”^[19].

• 1988 – Krajowy Festiwal Piosenki Polskiej w Opolu – wyróżnienie indywidualne^[20]
• 2006 – Jazzowy Festiwal w Montreux, występ w składzie Big Bandu Opole
• 2008 – Nowa Tradycja: w projekcie Adama Struga^[21] – I nagroda
• 2009 – Nowa Tradycja: Jacek Mielcarek Trio, Złote Gęśle dla Jakuba Mielcarka
• 2010 – Nowa Tradycja: autorski projekt Nisza, nagroda specjalna oraz sesja nagraniowa w Polskim Radiu^[5]
• 2011 – Grand Prix na Festiwalu Kapel Podwórkowych w Piotrkowie Trybunalskim – z zespołem Bal na Gnojnej
• 2013 – Festiwal Kapel Podwórkowych w Piotrkowie Trybunalskim – wyróżnienie z zespołem Krwawe Róże^[22]
• 2017 – Medal Roku Błogosławionego Ojca Honorata Koźmińskiego, Lubartów^[23]
• 2019 – Festiwal Folkowy Nowa Tradycja: z zespołem Karuzela^[24] – nagroda publiczności Burza Braw

• BeataB. Rędziak BeataB., Muzyka – moja pierwsza miłość [online], Niepelnosprawni.pl, 28 września 2012  (pol.).