PL EN DE FR ES IT PT RU JA ZH NL UK TR KO CS SV AR VI FA ID HU RO NO FI

Gotha G.V

Gotha G.V
Ilustracja
Gotha G.V
Dane podstawowe
Państwo

Knownlyx archive image Cesarstwo Niemieckie

Producent

Gotha

Konstruktor

Hans Burkhard

Typ

ciężki samolot bombowy

Konstrukcja

dwupłat konstrukcji mieszanej, podwozie klasyczne, stałe

Załoga

3

Historia
Data oblotu

1917

Lata produkcji

1917–1918

Liczba egz.

205

Dane techniczne
Napęd

silnik rzędowy Mercedes D.IVa

Moc

382 kW (520 KM)
2× 191 kW (260 KM)

Wymiary
Rozpiętość

23,70 m

Długość

12,42 m

Wysokość

4,50 m

Powierzchnia nośna

89,5 m²

Masa
Własna

2739 kg

Użyteczna

1228 kg

Startowa

3967 kg

Osiągi
Prędkość maks.

140 km/h

Pułap

6500 m

Zasięg

840 km

Dane operacyjne
Uzbrojenie
2 lub 3 × km Parabellum lMG 14 kal. 7,92 mm
Użytkownicy
Cesarstwo Niemieckie

Gotha G.V – ciężki bombowiec używany przez Luftstreitkräfte (Cesarska Niemiecka Służba Powietrzna) podczas I wojny światowej.

Rozwój

Użycie bojowe G.IV udowodniło, że zabudowanie zbiorników paliwa w gondolach silników było błędem. W razie katastrofy podczas lądowania zbiorniki mogły pęknąć, a wtedy paliwo rozlewało się na gorące silniki. To stanowiło poważny problem, ponieważ wypadki przy lądowaniu stanowiły 75% strat niebojowych.

Aby temu zaradzić firma Gothaer stworzyła wersję G.V, w której zbiorniki paliwa znajdowały się w centropłacie. Mniejsze gondole silników zostały zamontowane na rozpórkach powyżej dolnych płatów.

Knownlyx encyclopedia image
Schemat konstrukcji kadłuba

W Gocie G.V siedzisko pilota zostało przesunięte w lewo, a zaraz za nim zainstalowano zbiorniki paliwa. To blokowało możliwość przechodzenia członków załogi pomiędzy trzema stanowiskami strzeleckimi, istniejącą w poprzednich wersjach. Wszystkie bomby w tej wersji były przenoszone na podwieszeniach zewnętrznych. Nowa Gotha zawierała ważną innowację w formie „tunelu karabinowego”, gdzie spód tylnego kadłuba był zakrzywiony, co umożliwiało umieszczenie skierowanego w dół karabinu maszynowego, chroniącego przed atakiem od dołu, usuwając tym samym martwy sektor ostrzału.

Podstawowy wariant G.V nie oferował żadnego wzrostu osiągów w porównaniu do G.IV, od którego był o 350 kg cięższy z powodu dodatkowego wyposażenia i użycia niewystarczającej ilości wysuszonego drewna. Silniki Mercedes D.IVa nie mogły wytworzyć teoretycznej mocy 190 kW z powodu stosowania paliwa o niższej jakości.

Użycie bojowe

G.V wszedł do służby w sierpniu 1917 roku. Z powodu wspomnianych ograniczeń przeważnie nie mógł latać na pułapie tak dużym jak G.IV. Przez Niemców użyty w 1919 roku podczas powstania wielkopolskiego. Po wojnie był używany przez lotnictwo polskie.

Użytkownicy

Literatura

  • The Complete Encyclopedia of Flight 1848–1939, John Batchelor & Malcolm V. Lowe