Crêt de la Neige
 Crêt de la Neige, w tle Le Reculet | |
| Państwo | |
|---|---|
| Położenie | |
| Pasmo | |
| Wysokość |
1720 m n.p.m. |
| Wybitność |
1230 m |
Położenie na mapie Alp  | |
 46°16′21″N 5°56′37″E/46,272500 5,943611
| |
Crêt de la Neige (czytaj: kre d'la neż; 1720 m n.p.m.) – najwyższy szczyt Jury, znajdujący się we Francji w departamencie Ain, w regionie Owernia-Rodan-Alpy (starsze źródła podają wysokość 1718 m n.p.m.).
Nazwa
W języku francuskim crêt oznacza 'skalisty grzbiet', 'grań', a la neige to po francusku 'śnieg'. Nazwa nawiązuje do tego, że to na tym szczycie mieszkańcy Genewy najwcześniej, często nawet w październiku, oglądają śnieg[1].
Wysokość
Podawana w przeszłości wysokość Crêt de la Neige 1717,6 m n.p.m. (w zaokrągleniu: 1718 m) odnosiła się do jedynego reperu geodezyjnego, usytuowanego w tym masywie. Przeprowadzone na początku XXI stulecia pomiary wykazały jednak, że ok. 200 m na północny wschód od reperu znajduje się punkt, którego wysokość wymierzono na 1720 m n.p.m. Rozwiało to wszelkie wątpliwości co do właściwej wysokości szczytu oraz tego, który ze szczytów Jury jest najwyższy: Crêt de la Neige czy sąsiedni Le Reculet (1718 m n.p.m.), uznawany w pewnych okresach za najwyższy szczyt tych gór[1].
Położenie
Wznosi się w najwyższym pasmie Jury, dominującym od zachodu nad francuskim Pays de Gex i szwajcarską już Genewą, a od wschodu nad położoną 800 metrów niżej francuską doliną Valserine. Leży ok. 2 km na północny wschód od szczytu Le Reculet. Położony jest w granicach rezerwatu przyrody Haute Chaîne du Jura[2].
Przez oba wierzchołki (1718 m i 1720 m) biegnie granica między terenami gmin Thoiry (po stronie wschodniej grzbietu) i Lélex (po stronie zachodniej)[2].
Charakterystyka przyrodnicza
Wierzchowina szczytowa jest rozległa, skalista i mocno rozczłonkowana. Wapienne podłoże jest popękane, pocięte licznymi szczelinami i wąwozami oraz naznaczone lapiazem. Stoki północno-zachodnie masywu są stosunkowo strome, choć słabo rozczłonkowane, natomiast zbocza południowo-wschodnie - bardzo strome, skaliste, miejscami urwiste. Pod szczyt podchodzą luźne skupiska sosny hakowatej, krzaczaste formy jarząbu nieszpułkowego i wierzby iwy oraz zarośla malin[1]. Zwracają uwagę dorodne osobniki sosny hakowatej, których wiek szacowany jest nawet na ok. 350 lat. Występują tu również dwa inne gatunki jarząbu, pospolity i mączny oraz jałowiec pospolity (ssp. nana), a w niższych położeniach także wawrzynek wilczełyko. Na trawniczkach wśród skał kwitną sasanka alpejska i dębik ośmiopłatkowy. Z roślin zielnych rosną tu także m. in. przywrotnik (Alchemilla alpina L.), goryczka żółta, dziurawiec Hypericum richeri Vill., jarzmianka większa[3].
Stoki północno-zachodnie pokrywają w większości lasy. W najniższych położeniach są to lasy mieszane bukowo-świerkowe, wyżej świerkowe. Powyżej poziomicy 1500 m n.p.m. pojawia się sosna hakowata. W runie rośnie borówka czarna, a w ziołoroślach występują miłosna górska i ciemiężyca biała. Powyżej 1600 m n.p.m. rośnie Różanecznik alpejski. Na zboczach południowo-wschodnich rozwinęły się subalpejskie murawy kserofilne. Spotkamy tu też różę alpejską, a w nieco niższych położeniach mącznicę lekarską i irgę zwyczajną[3].
Turystyka
Szczyt jest oznakowany drogowskazem turystycznym. Grzbietem przez szczyt prowadzą znakowane, dalekobieżne szlaki turystyczne (fr. Grande randonnée) o nazwach Balcon du Léman i Grand Tour de la Valserine[2].
Przypisy
- ↑ a b c Mirosław J. Barański. Na dachu Jury. „Gazeta Górska”. R. XXXI (nr 4 (124)/2023), s. 30-39. Centralny Ośrodek Turystyki Górskiej PTTK w Krakowie. ISSN 1231-7101.
- ↑ a b c Mapa geoportalu fr.. Géoportail. [dostęp 2024-07-12].
- ↑ a b Renaud Cantegrel, Les Pins de montagne (Pinus uncinata Ram, P. mughus Scop., et consorts) du Jura aux Préalpes orientales en passant par la Lorraine et la Bohême, „Revue forestière française”, 69 (6), 2017, s. 587–632 [dostęp 2025-09-19].