PL EN DE FR ES IT PT RU JA ZH NL UK TR KO CS SV AR VI FA ID HU RO NO FI

Anna Twardosz

Knownlyx archive image
Anna Twardosz
ilustracja
Data i miejsce urodzenia

12 kwietnia 2001
Sucha Beskidzka[1][2], Polska

Klub

KS AZS AWF Katowice[1]

Debiut w PŚ

30 listopada 2018 w Lillehammer (35. miejsce)

Pierwsze punkty w PŚ

30 stycznia 2021 w Titisee-Neustadt (30. miejsce)

Dorobek medalowy
Reprezentacja Knownlyx archive image Polska
Uniwersjada
srebro Lake Placid 2023 drużynowo
Letnie mistrzostwa Polski
Knownlyx encyclopedia image Złoto
2016
Skalite HS77
indywidualnie
Knownlyx encyclopedia image Srebro
2018
Skalite
indywidualnie
Knownlyx encyclopedia image Brąz
2020
Skalite
indywidualnie
Zimowe mistrzostwa Polski
Knownlyx encyclopedia image Złoto
2018
Skalite
indywidualnie
Knownlyx encyclopedia image Srebro
2019
Mała Krokiew
indywidualnie
Knownlyx encyclopedia image Brąz
2020
Skalite
indywidualnie
Knownlyx encyclopedia image Złoto
2025
Wielka Krokiew
indywidualnie

Anna Twardosz (ur. 12 kwietnia 2001 w Suchej Beskidzkiej) – polska skoczkini narciarska. Letnia mistrzyni Polski z 2016[3]. Zimowa mistrzyni Polski z 2018[3]. Odniosła jedno zwycięstwo w zawodach Pucharu Karpat. Medalistka nieoficjalnych letnich mistrzostw świata dzieci (srebro w konkursie drużyn mieszanych do lat 12 w 2013)[4]. Od sezonu letniego 2016 członkini kobiecej reprezentacji Polski w skokach narciarskich[5].

Przebieg kariery

7 października 2016 na skoczni HS77 w kompleksie Skalite w Szczyrku, po skokach na odległość 70,5 i 72,5 metrów, zdobyła tytuł letniej mistrzyni Polski w konkursie indywidualnym kobiet, pokonując o 9,1 punktu Kingę Rajdę[3]. 16 grudnia 2016 po raz pierwszy zdobyła punkty Pucharu Kontynentalnego[2]. W swojej karierze punktowała również w zawodach rangi FIS Cup, Pucharu Karpat[4] i Pucharu Świata.

Uprawiała również kombinację norweską, jako pierwsza Polka startując w zawodach w tej dyscyplinie sportu (na poziomie krajowym)[6]. Kombinację trenował jej starszy brat – Paweł, który był członkiem kadry A reprezentacji Polski[7].

11 lutego 2017 w Ljubnie po raz pierwszy wystartowała w kwalifikacjach do zawodów Pucharu Świata, jednak nie awansowała do konkursu głównego[2].

30 stycznia 2021 zdobyła pierwszy punkt Pucharu Świata w karierze podczas konkursu na dużej skoczni w Titisee-Neustadt, w którym zajęła 30. miejsce. Dzień później była 26. Wystąpiła na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2021, gdzie indywidualnie zajęła 33. miejsce na skoczni normalnej i 24. na dużej, a zawody drużynowe ukończyła na 7. (drużyna kobieca) i 6. (drużyna mieszana) miejscu[2].

We wrześniu 2025 podczas zawodów Letniego Grand Prix w rumuńskim Râșnovie zajęła trzecie miejsce. Została tym samym pierwszą Polką, która stanęła na podium najwyższej rangi zawodów w skokach narciarskich[8].

W 2026 roku zajęła dziesiąte miejsce na skoczni normalnej na igrzyskach olimpijskich[9], zostając pierwszą Polką w historii, która awansowała do drugiej serii olimpijskich zawodów w skokach narciarskich[10].

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwyciężczyni
10. 7 lutego 2026 Włochy Mediolan-Cortina/Predazzo Giuseppe Dal Ben K-98 HS-107 indywid. 96,0 m 93,5 m 240,5 pkt 26,8 pkt Anna Odine Strøm
11. 10 lutego 2026 Włochy Mediolan-Cortina/Predazzo Giuseppe Dal Ben K-98 HS-107 druż. miesz.[a] 92,0 m 447,4 pkt (106,7 pkt) 621,8 pkt Słowenia
35. 15 lutego 2026 Włochy Mediolan-Cortina/Predazzo Giuseppe Dal Ben K-128 HS-141 indywid. 115,0 m 93,1 pkt 191,7 pkt Anna Odine Strøm

Indywidualnie

2021 Niemcy Oberstdorf 33. miejsce (K-95), 24. miejsce (K-120)
2023 Słowenia Planica nie zakwalifikowała się (K-95), nie zakwalifikowała się (K-125)
2025 Norwegia Trondheim 29. miejsce (K-94), 36. miejsce (K-124)

Drużynowo

2021 Niemcy Oberstdorf 7. miejsce (K-95)[b], 6. miejsce (K-95, drużyna mieszana)[c]
2023 Słowenia Planica 9. miejsce (K-95)
2025 Norwegia Trondheim 11. miejsce (K-94), 8. miejsce (K-124, drużyna mieszana)[d]

Starty A. Twardosz na mistrzostwach świata – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwyciężczyni
33. 25 lutego 2021 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-95 HS-106 ind. 83,0 m 83,4 pkt 196,2 pkt Ema Klinec
7. 26 lutego 2021 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-95 HS-106 druż.[b] 87,5 m 83,0 m 631,2 pkt (191,1 pkt) 328,1 pkt Austria
6. 28 lutego 2021 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-95 HS-106 druż. miesz.[c] 85,0 m 85,0 m 837,6 pkt (180,0 pkt) 163,2 pkt Niemcy
24. 3 marca 2021 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 ind. 100,5 m 108,0 m 184,4 pkt 112,2 pkt Maren Lundby
NQ 23 lutego 2023 Słowenia Planica Srednja skakalnica K-95 HS-102 ind. Nie zakwalifikowała się. Katharina Althaus
9. 25 lutego 2023 Słowenia Planica Srednja skakalnica K-95 HS-102 druż.[e] 75,0 m 277,6 pkt (64,3 pkt) 566,2 pkt Niemcy
NQ 1 marca 2023 Słowenia Planica Bloudkova velikanka K-125 HS-138 ind. Nie zakwalifikowała się. Alexandria Loutitt
29. 28 lutego 2025 Norwegia Trondheim Granåsen K-94 HS-102 ind. 88,5 m 85,5 m 168,4 pkt 90,8 pkt Nika Prevc
11. 1 marca 2025 Norwegia Trondheim Granåsen K-94 HS-102 druż.[f] 84,5 m 238,9 pkt (86,7 pkt) 665,6 pkt Norwegia
8. 5 marca 2025 Norwegia Trondheim Granåsen K-124 HS-138 druż. miesz.[d] 105,5 m 100,0 m 636,9 pkt (134,2 pkt) 383,5 pkt Norwegia
36. 7 marca 2025 Norwegia Trondheim Granåsen K-124 HS-138 ind. 99,5 m 60,0 pkt 90,9 pkt Nika Prevc

Indywidualnie

2017 Stany Zjednoczone Park City 30. miejsce
2018 Szwajcaria Kandersteg 35. miejsce
2019 Finlandia Lahti 29. miejsce
2020 Niemcy Oberwiesenthal 25. miejsce
2021 Finlandia Lahti 8. miejsce

Drużynowo

2017 Stany Zjednoczone Park City 7. miejsce (K-90, drużyna mieszana)[g]
2018 Szwajcaria Kandersteg 9. miejsce (K-95)[h]
2019 Finlandia Lahti 8. miejsce (K-90)[i]
2020 Niemcy Oberwiesenthal 7. miejsce (K-95)[j]
2021 Finlandia Lahti 6. miejsce (K-90)[k]

Starty A. Twardosz na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwyciężczyni
30. 1 lutego 2017 Stany Zjednoczone Park City Utah Olympic Park K-90 HS-100 ind. 81,5 m 82,0 m 171,1 pkt 68,7 pkt Manuela Malsiner
7. 5 lutego 2017 Stany Zjednoczone Park City Utah Olympic Park K-90 HS-100 druż. miesz.[g] 74,5 m 76,5 m 778,2 pkt (154,1 pkt) 147,1 pkt Słowenia
35. 2 lutego 2018 Szwajcaria Kandersteg Lötschberg-Schanze K-95 HS-106 ind. 75,0 m 64,7 pkt 197,9 pkt Nika Križnar
9. 3 lutego 2018 Szwajcaria Kandersteg Lötschberg-Schanze K-95 HS-106 druż.[h] 76,0 m 163,5 pkt (54,7 pkt) 569,6 pkt Słowenia
29. 24 stycznia 2019 Finlandia Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 ind. 81,5 m 76,0 m 185,5 pkt 67,6 pkt Anna Szpyniowa
8. 26 stycznia 2019 Finlandia Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 druż.[i] 76,5 m 76,5 m 701,4 pkt (168,6 pkt) 210,8 pkt Rosja
25. 5 marca 2020 Niemcy Oberwiesenthal Fichtelbergschanzen K-95 HS-105 ind. 81,5 m 86,5 m 142,6 pkt 96,3 pkt Marita Kramer
7. 7 marca 2020 Niemcy Oberwiesenthal Fichtelbergschanzen K-95 HS-105 druż.[j] 82,0 m 86,5 m 642,1 pkt (148,5 pkt) 158,6 pkt Austria
8. 11 lutego 2021 Finlandia Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 ind. 84,0 m 85,0 m 190,0 pkt 49,0 pkt Thea Minyan Bjørseth
6. 12 lutego 2021 Finlandia Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 druż.[k] 87,0 m 88,0 m 749,0 pkt (211,2 pkt) 134,6 pkt Austria

Indywidualnie

2023 Stany Zjednoczone Lake Placid 4. miejsce

Starty A. Twardosz na uniwersjadzie – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwyciężczyni
4. 16 stycznia 2023 Stany Zjednoczone Lake Placid MacKenzie Intervale K-90 HS-100 indywid. 85,5 m 90,0 m 206,9 pkt 24,7 pkt Nicole Konderla

Indywidualnie

2023 Polska Kraków/Zakopane[l] 25. miejsce (K-95), 29. miejsce (K-125)

Drużynowo

2023 Polska Kraków/Zakopane[l] 5. miejsce (drużyna mieszana)[m]

Starty A. Twardosz na igrzyskach europejskich – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwyciężczyni
25. 27 czerwca 2023 Polska Zakopane Średnia Krokiew K-95 HS-105 indywid. 76,0 m 84,0 m 160,1 pkt 102,5 pkt Jacqueline Seifriedsberger
5. 29 czerwca 2023 Polska Zakopane Średnia Krokiew K-95 HS-105 druż. mix.[m] 87,5 m 81,0 m 767,2 pkt (150,3 pkt) 172,1 pkt Austria
29. 30 czerwca 2023 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 indywid. 94,5 m 98,0 m 118,5 pkt 158,9 pkt Nika Križnar

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[11]
2020/2021 44.
2023/2024 50.
2024/2025 32.

Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych Pucharu Świata

stan na 1 lutego 2026

Sezon 2016/2017
Lillehammer Lillehammer Niżny Tagił Niżny Tagił Oberstdorf Oberstdorf Sapporo Sapporo Zaō Zaō Râșnov Râșnov Hinzenbach Hinzenbach Ljubno Ljubno Pjongczang Pjongczang Oslo punkty
- - - - - - - - - - - - - - q q - - - 0
Sezon 2017/2018
Lillehammer Lillehammer Lillehammer Hinterzarten Sapporo Sapporo Zaō Zaō Ljubno Ljubno Râșnov Râșnov Oslo Oberstdorf Oberstdorf punkty
- - - - - - - - - - - - - q q 0
Sezon 2018/2019
Lillehammer Lillehammer Lillehammer Prémanon Prémanon Sapporo Sapporo Zaō Zaō Râșnov Râșnov Hinzenbach Hinzenbach Ljubno Ljubno Oberstdorf Oberstdorf Oslo Lillehammer Trondheim Niżny Tagił Niżny Tagił Czajkowskij Czajkowskij punkty
35 q q q q - - - - - - q q - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2019/2020
Lillehammer Lillehammer Klingenthal Sapporo Sapporo Zaō Zaō Râșnov Râșnov Oberstdorf Oberstdorf Hinzenbach Hinzenbach Ljubno Lillehammer Lillehammer punkty
- - - 32 37 39 35 39 31 32 38 q q - - - 0
Sezon 2020/2021
Ramsau Ljubno Titisee-Neustadt Titisee-Neustadt Hinzenbach Hinzenbach Hinzenbach Râșnov Râșnov Niżny Tagił Niżny Tagił Czajkowskij Czajkowskij punkty
q q 30 26 29 31 - 39 31 - - - - 8
Sezon 2021/2022
Niżny Tagił Niżny Tagił Lillehammer Lillehammer Klingenthal Klingenthal Ramsau Ljubno Ljubno Willingen Willingen Hinzenbach Hinzenbach Lillehammer Lillehammer Oslo Oslo Oberhof Oberhof punkty
- - q q q q q q q - - - - - - - - 32 38 0
Sezon 2023/2024
Lillehammer Lillehammer Engelberg Engelberg Garmisch-Partenkirchen Oberstdorf Villach Villach Sapporo Sapporo Zaō Ljubno Ljubno Willingen Willingen Hinzenbach Hinzenbach Lahti Oslo Oslo Trondheim Trondheim Vikersund Planica punkty
39 q 40 q 34 q 38 q 36 q q 39 40 31 25 36 36 29 q 38 q q - - 8
Sezon 2024/2025
Lillehammer Lillehammer Zhangjiakou Zhangjiakou Engelberg Garmisch-Partenkirchen Oberstdorf Villach Villach Sapporo Sapporo Zaō Zaō Willingen Lake Placid Lake Placid Ljubno Ljubno Hinzenbach Hinzenbach Oslo Vikersund Lahti Lahti punkty
34 q - - 29 - - q 26 38 37 24 19 29 20 19 37 15 - - 32 - 21 28 80
Sezon 2025/2026
Lillehammer Lillehammer Falun Falun Wisła Wisła Klingenthal Klingenthal Engelberg Engelberg Garmisch-Partenkirchen Oberstdorf Villach Villach Ljubno Ljubno Zhangjiakou Zhangjiakou Zaō Zaō Sapporo Sapporo Willingen Willingen Hinzenbach Hinzenbach Lahti Lahti Oslo Oslo Vikersund Vikersund Planica punkty
16 27 10 30 20 17 20 25 21 21 q 26 22 - - - 22 15 22 12 32 33 - - 178
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach  q  – zawodniczka nie zakwalifikowała się  -  – zawodniczka nie wystartowała

Miejsca w poszczególnych konkursach drużynowych Pucharu Świata

stan po zakończeniu sezonu 2024/2025

Sezon
2019/2020
Zaō Ljubno
8 -
Sezon
2020/2021
Ljubno Râșnov (mikst) Czajkowskij
8 7 -
Sezon
2023/2024
Zaō (duety)
12
Sezon
2024/2025
Lillehammer (mikst) Zaō (duety) Willingen (mikst) Lake Placid (mikst)
7 12 9 7
Legenda
1 2 3 4-8 poniżej 8

(Duety: 1 2 3 4-12 poniżej 12)
 -  – zawodniczka nie wystartowała

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[11]
2024 44.
2025 33.

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2023/2024 44.

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[12]
2023 36.
2024 27.
2025 8.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwyciężczyni
1. 13 września 2025 Rumunia Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-97 93,0 m 89,5 m 224,5 pkt 3. 7,5 pkt Yuzuki Satō
2. 14 września 2025 Rumunia Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-97 88,0 m 87,0 m 205,4 pkt 3. 9,9 pkt Kurumi Ichinohe

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP

stan po zakończeniu LGP 2025

2017
Courchevel 11.08 Frenštát 18.08 Frenštát 19.08 Czajkowskij 09.09 Czajkowskij 10.09 punkty
- 37 q - - 0
2018
Hinterzarten 28.07 Courchevel 10.08 Frenštát 17.08 Frenštát 18.08 Czajkowskij 09.09 punkty
- - q q - 0
2019
Hinterzarten 26.07 Courchevel 09.08 Frenštát 18.08 punkty
- - 38 0
2021
Wisła 17.07 Wisła 18.07 Courchevel 06.08 Frenštát 15.08 Czajkowskij 11.09 Czajkowskij 12.09 Klingenthal 02.10 punkty
40 q - 34 31 35 - 0
2023
Courchevel 29.07 Courchevel 30.07 Szczyrk 05.08 Szczyrk 06.08 Râșnov 23.09 Râșnov 24.09 Klingenthal 07.10 punkty
- - 21 21 23 dq q 28
2024
Courchevel 13.08 Courchevel 14.08 Râșnov 21.09 Râșnov 22.09 Klingenthal 05.10 punkty
31 20 16 12 34 48
2025
Courchevel 09.08 Courchevel 10.08 Wisła 16.08 Wisła 17.08 Râșnov 13.09 Râșnov 14.09 Predazzo 18.09 Predazzo 20.09 Klingenthal 25.10 punkty
dq 9 7 5 3 3 9 22 19 280
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja
 q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach
 q  – zawodniczka nie zakwalifikowała się
 -  – zawodniczka nie wystartowała

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[13]
2023/2024 45.
2024/2025 22.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Interkontynentalnego chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 14 grudnia 2024 Norwegia Notodden Tveitanbakken K-90 HS-98 88,5 m 92,0 m 238,2 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Interkontynentalnego chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwyciężczyni
1. 14 grudnia 2024 Norwegia Notodden Tveitanbakken K-90 HS-98 88,5 m 92,0 m 238,2 pkt 1.

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Interkontynentalnego

stan po zakończeniu sezonu 2024/2025

Sezon 2023/2024
Lillehammer Lillehammer Notodden Notodden Falun Falun Innsbruck Innsbruck Brotterode Brotterode Lahti Lahti punkty
- - - - - - - - 12 13 - - 42
Sezon 2024/2025
Zhangjiakou Zhangjiakou Notodden Notodden Falun Falun Bischofshofen Bischofshofen Eisenerz Eisenerz Oberhof Oberhof Lahti Lahti punkty
- - 4 1 - - - - - - - - - - 150
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  -  – zawodniczka nie wystartowała

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[14]
2023 16.
2024 76.

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Interkontynentalnego

stan po zakończeniu LPI 2025

2023
Oslo Oslo Stams Stams punkty
11 7 - - 60
2024
Hinterzarten Hinterzarten Trondheim Trondheim Stams Stams Einsiedeln Einsiedeln Otepää Otepää punkty
- - 20 27 - - - - - - 15
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja
 -  – zawodniczka nie wystartowała

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2016/2017 19.[15]
2017/2018 27.[16]
2018/2019 45.[17]
2019/2020 43.[18]
2021/2022 87.[19]

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego

Sezon 2016/2017
Notodden Notodden punkty
14 26 23
Sezon 2017/2018
Notodden Notodden Planica Planica Brotterode Brotterode punkty
- - 15 23 19 21 46
Sezon 2018/2019
Notodden Notodden Planica Planica Brotterode Brotterode punkty
- - 21 20 - - 21
Sezon 2019/2020
Notodden Notodden Rena Rena Brotterode Brotterode punkty
17 27 - - - - 18
Sezon 2021/2022
Zhangjiakou Zhangjiakou Vikersund Vikersund Notodden Notodden Innsbruck Innsbruck Brotterode Brotterode Park City Park City Whistler Whistler Lake Placid Lake Placid punkty
- - - - - - 30 37 30 40 - - - - - - 2
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  -  – zawodniczka nie wystartowała

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2017 19.[20]
2019 30.[21]

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego

2016
Oberwiesenthal Oberwiesenthal Lillehammer punkty
43 39 - 0
2017
Oberwiesenthal Oberwiesenthal Trondheim Trondheim punkty
- - 15 7 52
2019
Szczuczyńsk Szczuczyńsk Szczyrk Szczyrk Lillehammer Stams Stams punkty
- - 23 23 16 18 18 57
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 dq  – dyskwalifikacja
 -  − zawodniczka nie wystartowała

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2014/2015 25.[22]
2015/2016 43.[23]
2016/2017 15.[24]
2017/2018 7.[25]
2018/2019 7.[26]
2019/2020 26.[27]
2020/2021 25.[28]
2021/2022 28.[29]
2022/2023 23.[30]

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych FIS Cup chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 27 lutego 2022 Niemcy Oberhof Kanzlersgrund K-90 HS-100 92,5 m 97,0 m 246,5 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych FIS Cup chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwyciężczyni
1. 15 września 2018 Rumunia Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-97 86,0 m 88,0 m 200,2 pkt 2. 10,5 pkt Daniela Haralambie
2. 16 września 2018 Rumunia Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-97 86,5 m 89,5 m 204,1 pkt 2. 14,4 pkt Daniela Haralambie
3. 27 lutego 2022 Niemcy Oberhof Kanzlersgrund K-90 HS-100 92,5 m 97,0 m 246,5 pkt 1.

Miejsca w poszczególnych konkursach FIS Cup

Sezon 2014/2015
Villach Villach Hinterzarten Hinterzarten Frenštát Frenštát Râșnov Râșnov Hinterzarten Hinterzarten punkty
- - - - 17 19 8 6 - - 98
Sezon 2015/2016
Villach Villach Szczyrk Szczyrk Râșnov Râșnov Harrachov Harrachov punkty
- - dq 9 - - 27 26 38
Sezon 2016/2017
Villach Villach Szczyrk Szczyrk Einsiedeln Einsiedeln Hinterzarten Hinterzarten Râșnov Râșnov Notodden punkty
13 13 10 6 - - 15 16 - - 15 153
Sezon 2017/2018
Villach Villach Kandersteg Kandersteg Râșnov Râșnov Whistler Whistler Rastbüchl Rastbüchl Villach Villach Falun punkty
12 9 - - 4 6 - - 9 11 14 19 - 224
Sezon 2018/2019
Villach Villach Szczyrk Szczyrk Râșnov Râșnov Park City Park City Rastbüchl Rastbüchl Villach Villach punkty
35 25 19 18 2 2 - - - - - - 191
Sezon 2019/2020
Szczyrk Szczyrk Szczuczyńsk Szczuczyńsk Ljubno Ljubno Râșnov Râșnov Villach Villach Oberwiesenthal Oberwiesenthal Rastbüchl Rastbüchl Villach Villach punkty
19 25 - - 16 25 - - 13 14 7 9 - - - - 142
Sezon 2020/2021
Kandersteg Kandersteg Szczyrk Szczyrk Villach Villach Oberhof Oberhof punkty
- - 6 5 - - - - 85
Sezon 2021/2022
Otepää Otepää Kuopio Kuopio Gérardmer Gérardmer Einsiedeln Einsiedeln Ljubno Ljubno Villach Villach Falun Falun Kandersteg Kandersteg Zakopane Villach Villach Oberhof Oberhof punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - 14 - - 5 1 163
Sezon 2022/2023
Szczyrk Szczyrk Einsiedeln Einsiedeln Kranj Kranj Villach Villach Szczyrk Szczyrk Villach Villach Oberhof Oberhof punkty
20 15 - - - - - - 4 7 - - 20 17 138
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 dq  – dyskwalifikacja  -  − zawodniczka nie wystartowała

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce Punkty
2013/2014 11. 76
2014/2015 4. 180
2016/2017 5. 136

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Karpat chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 7 lipca 2016 Polska Szczyrk Skalite K-70 HS-77 72,5 m 72,5 m 212,0 pkt

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Karpat

Sezon 2013/2014
Szczyrk Szczyrk Râşnov Râşnov punkty
7 6 - - 76
Sezon 2014/2015
Szczyrk Szczyrk Râşnov Râşnov punkty
5 6 4 5 180
Sezon 2016/2017
Szczyrk Szczyrk Râşnov Râşnov punkty
1 7 - - 136
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

Uwagi

  1. Skład zespołu: Pola Bełtowska, Paweł Wąsek, Anna Twardosz i Kacper Tomasiak
  2. a b Skład zespołu: Kamila Karpiel, Kinga Rajda, Joanna Szwab i Anna Twardosz
  3. a b Skład zespołu: Kamila Karpiel, Dawid Kubacki, Anna Twardosz i Piotr Żyła
  4. a b Skład zespołu: Pola Bełtowska, Dawid Kubacki, Anna Twardosz i Aleksander Zniszczoł
  5. Skład zespołu: Paulina Cieślar, Nicole Konderla, Kinga Rajda i Anna Twardosz.
  6. Skład zespołu: Joanna Kil, Pola Bełtowska, Nicole Konderla-Juroszek i Anna Twardosz
  7. a b Skład zespołu: Dawid Jarząbek, Kinga Rajda, Anna Twardosz i Paweł Wąsek
  8. a b Skład zespołu: Kamila Karpiel, Joanna Kil, Kinga Rajda i Anna Twardosz.
  9. a b Skład zespołu: Kamila Karpiel, Joanna Kil, Kinga Rajda i Anna Twardosz.
  10. a b Skład zespołu: Kamila Karpiel, Nicole Konderla, Kinga Rajda i Anna Twardosz.
  11. a b Skład zespołu: Kamila Karpiel, Nicole Konderla, Wiktoria Przybyła i Anna Twardosz.
  12. a b Gospodarzem Igrzysk Europejskich 2023 był Kraków, jednak konkursy skoków narciarskich rozegrano w Zakopanem.
  13. a b Skład zespołu: Anna Twardosz, Dawid Kubacki, Nicole Konderla, Piotr Żyła

Przypisy

  1. a b Dominik Formela: Anna TWARDOSZ. skijumping.pl, 2016-08-18. [dostęp 2016-10-07].
  2. a b c d Athlete : TWARDOSZ Anna. fis-ski.com. [dostęp 2017-02-14]. (ang.).
  3. a b c Alicja Kosman: Anna Twardosz Mistrzynią Polski Kobiet w skokach!. pzn.pl, 2016-10-07. [dostęp 2016-10-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-10-09)].
  4. a b Adam Kwieciński: TWARDOSZ Anna 2001.04.12 POL. wyniki-skoki.pl. [dostęp 2016-10-07].
  5. Nowe twarze w polskich kadrach. skijumping.pl, 2016-05-25. [dostęp 2016-10-07].
  6. Michał Chmielewski: Panie też kombinują. Anna Twardosz prekursorką żeńskiego dwuboju. skipol.pl, 2015-01-26. [dostęp 2016-10-07].
  7. Katarzyna Nowak: Prekursorka kobiecej kombinacji w kadrze skoczkiń – czy Anna Twardosz zrezygnuje z dwuboju?. skipol.pl, 2016-05-11. [dostęp 2016-10-07].
  8. Adam Bucholz: LGP Pań w Rasnovie: Zwycięstwo Sato, Twardosz trzecia!. skijumping.pl, 2025-09-13. [dostęp 2025-09-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-09-17)]. (pol.).
  9. ZIO w Mediolanie-Cortinie: Stroem ze złotym medalem, Twardosz dziesiąta!. skijumping.pl, 2026-02-07. [dostęp 2026-02-13].
  10. Sara Kalisz: Skoki narciarskie na ZIO. Historyczny występ Anny Twardosz, Anna Odine Stroem ze złotem. sport.tvp.pl, 2026-02-07. [dostęp 2026-02-13].
  11. a b TWARDOSZ Anna - Athlete Information; World Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2024-03-21].
  12. Anna TWARDOSZ - Athlete Information; Grand Prix Standings. [dostęp 2024-11-29].
  13. TWARDOSZ Anna - Athlete Information; Intercontinental Cup Standings. [dostęp 2024-03-09].
  14. Letni Puchar Interkontynentalny kobiet - archiwum wyników. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2024-12-03].
  15. FIS Continental Cup Ski Jumping Ladies - Cup Standings 2016/2017. fis-ski.com, 2016-12-17. [dostęp 2023-03-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-05)]. (ang.).
  16. FIS Continental Cup Ski Jumping Ladies - Cup Standings 2017/2018. fis-ski.com, 2018-02-17. [dostęp 2023-03-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-05)]. (ang.).
  17. FIS Continental Cup Ski Jumping Ladies - Cup Standings 2018/2019. fis-ski.com, 2019-02-24. [dostęp 2023-03-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-05)]. (ang.).
  18. FIS Continental Cup Ski Jumping Ladies - Cup Standings 2019/2020. fis-ski.com, 2020-02-09. [dostęp 2023-03-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-05)]. (ang.).
  19. FIS Continental Cup Ski Jumping Ladies - Cup Standings 2021/2022. fis-ski.com, 2022-03-26. [dostęp 2023-03-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-04-08)]. (ang.).
  20. FIS Continental Cup Ski Jumping Ladies - Cup Standings 2017. fis-ski.com, 2017-09-16. [dostęp 2023-03-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-09-01)]. (ang.).
  21. FIS Continental Cup Ski Jumping Ladies - Cup Standings 2019. fis-ski.com, 2019-09-22. [dostęp 2023-03-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-05)]. (ang.).
  22. FIS Cup Women - Standings 2014/2015. fis-ski.com, 2015-02-22. [dostęp 2023-03-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-08-08)]. (ang.).
  23. FIS Cup Women - Standings 2015/2016. fis-ski.com, 2016-03-12. [dostęp 2023-03-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-04-27)]. (ang.).
  24. FIS Cup Women - Standings 2016/2017. fis-ski.com, 2017-01-28. [dostęp 2023-03-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-05)]. (ang.).
  25. FIS Cup Women - Standings 2017/2018. fis-ski.com, 2018-03-18. [dostęp 2023-03-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-30)]. (ang.).
  26. FIS Cup Women - Standings 2018/2019. fis-ski.com, 2019-02-24. [dostęp 2023-03-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-05)]. (ang.).
  27. FIS Cup Women - Standings 2019/2020. fis-ski.com, 2020-02-16. [dostęp 2023-03-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-05)]. (ang.).
  28. FIS Cup Women - Standings 2020/2021. fis-ski.com, 2021-02-28. [dostęp 2023-03-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-05)]. (ang.).
  29. FIS Cup Women - Standings 2021/2022. fis-ski.com, 2022-02-27. [dostęp 2023-03-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-04-08)]. (ang.).
  30. FIS Cup Women - Standings 2022/2023. fis-ski.com, 2023-03-05. [dostęp 2023-03-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-03-21)]. (ang.).

Bibliografia