Wakf
Wakf, wakuf, waqf (arab. وقف), w Maghrebie także habus[1] − w prawie muzułmańskim zapis pieniężny na cele religijne, charytatywne lub publiczne, stanowiący zinstytucjonalizowaną formę przekazywania nakazanej przez islam jałmużny (zakatu)[1].
W II RP status prawny wakfów ustanowionych na nieruchomościach Muzułmańskiego Związku Religijnego w RP regulowany był ustawą z 1936 r.[2] Wakufy na ruchomościach zostały zniesione[3].
Linki zewnętrzne
- Eryk Zywert, Wakuf w świetle prac legislacyjnych nad ustawą z dnia 21 kwietnia 1936 r. o stosunku Państwa do Muzułmańskiego Związku Religijnego w Rzeczypospolitej Polskiej, „Krakowskie Studia z Historii Państwa i Prawa”, 18 (1), 2025, s. 21–42.
Przypisy
- ↑ a b wakf, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2025-12-19].
- ↑ Ustawa z dnia 21 kwietnia 1936 r. o stosunku Państwa do Muzułmańskiego Związku Religijnego w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 1936 r. Nr 30, poz. 240).
- ↑ Eryk Zywert, Wakuf w świetle prac legislacyjnych nad ustawą z dnia 21 kwietnia 1936 r. o stosunku Państwa do Muzułmańskiego Związku Religijnego w Rzeczypospolitej Polskiej, „Krakowskie Studia z Historii Państwa i Prawa”, 2025, DOI: 10.4467/20844131KS.25.002.21622 [dostęp 2025-12-25].