Su-1
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
|---|---|
| Producent | |
| Konstruktor | |
| Typ |
samolot myśliwski |
| Załoga |
1 |
| Historia | |
| Data oblotu |
1940 |
| Liczba egz. |
1 |
| Dane techniczne | |
| Napęd |
1 silnik Klimov M-105P |
| Moc |
820 kW |
| Wymiary | |
| Rozpiętość |
11,5 m |
| Długość |
8,42 m |
| Wysokość |
2,71 m |
| Powierzchnia nośna |
19 m² |
| Masa | |
| Własna |
2495 kg |
| Użyteczna |
2875 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. |
640 km/h |
| Pułap |
12,500 m |
| Zasięg |
720 km |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| 1 działko kal. 20 mm SzWAK 2 karabiny maszynowe kal. 7,62 mm SzKAS | |
| Użytkownicy | |
Su-1, I-330 – radziecki samolot myśliwski zaprojektowany przez Pawła Suchoja. Oblatany w październiku 1940 roku. Nie produkowany seryjnie. Jego wersją rozwojową był Su-3.
Historia
W końcu 1939 roku Pawieł Suchoj utworzył własne biuro konstrukcyjne OKB, któremu na początku następnego roku powierzono opracowanie jednomiejscowego myśliwca przeznaczonego do działań na dużych wysokościach. Projekt otrzymał oznaczenie I-330, zastosowano w nim konstrukcję mieszaną. Skrzydło miało konstrukcję metalową, z jednym dźwigarem i pokryciem ze duraluminium. Drewniany kadłub miał konstrukcję półskorupową, był pokryty sklejką. Napęd stanowił dwunastocylindrowy, chłodzony cieczą, silnik Klimow M-105P, który rozwijał przy starcie moc 1100 KM. Jednostkę wyposażono w dwie turbosprężarki TK-2. Uzbrojenie przewidziane dla samolotu obejmowało jedno działko kalibru 20 mm oraz dwa karabiny maszynowe kalibru 7,62 mm[1].
Testy prototypu rozpoczęto pod koniec 1940 roku, maszyna otrzymała oznaczenie Su-1. Próby państwowe przeprowadzono latem 1941 roku. Zastosowane turbosprężarki okazały się jednak konstrukcją zawodną. Z uwagi na ich częste awarie samolot wielokrotnie wykonywał loty bez instalacji TK-2. Przy sprawnych turbosprężarkach osiągi odpowiadały wymaganiom, lecz ich niska niezawodność nie została wyeliminowana. Po agresji Niemiec na ZSRR biuro Suchoja ewakuowano z Moskwy do Nowosybirska, a jedyny prototyp Su-1 uległ uszkodzeniu i nie został już odbudowany. Dalsze prace rozwojowe nad myśliwcem wysokościowym kontynuowano w projekcie Su-3[2].
Przypisy
- ↑ Sukhoi Su-1 (I-330). aviastar.org. [dostęp 2025-11-29]. (ang.).
- ↑ Су-1 "изделие 330" Высотный истребитель-перехватчик ОКБ Сухого. Авиация Второй мировой. [dostęp 2025-11-29]. (ros.).
Linki zewnętrzne
- Su-1. [dostęp 2010-01-31]. (niem.).