Housse de Racket

Housse de Racket

Koncert zespołu Housse de Racket podczas Positivus Festival 2012
Rok założenia	2005
Rok rozwiązania	2018
Pochodzenie	Francja (Chaville)
Gatunek	indietronica, electropop, pop-rock, indie pop[1], rock alternatywny, new wave[2]
Aktywność	2005–2018
Wydawnictwo	Discograph(inne języki), Kitsuné(inne języki), Cooperative(inne języki), Kuskus
Powiązania	Air, Phoenix
Byli członkowie
Victor Le Masne(inne języki) Pierre Leroux
Multimedia w Wikimedia Commons

Housse de Racket – francuski zespół muzyki elektronicznej, założony w 2005 roku w podparyskim Chaville przez Victora Le Masnego(inne języki) i Pierre'a Leroux, dwóch muzyków francuskich wcześniej związanych z zespołami rockowymi Air i Phoenix jako ich muzycy studyjni. W 2018 roku Le Masne i Leroux rozpoczęli swoje własne solowe kariery.

Wydali łącznie trzy albumy studyjne: Forty Love (2008), Alesia (2011) i The Tourist (2015)^[3]. Znani są z takich utworów, jak „Oh Yeah!”, „Roman” czy „Château”, a porównywani byli m.in. do zespołów Phoenix, Tahiti 80(inne języki), Cassius i New Order^[4].

Victor Le Masne(inne języki) i Pierre Leroux dorastali na przedmieściach Chaville^[5], a poznali się w konserwatorium^[6]. Zaczynali jako muzycy sesyjni dla zespołów Air i Phoenix^[7], a także grali w zespołach Chilly'ego Gonzalesa, Alexa Gophera(inne języki) i wokalisty Stardust Benjamina Diamonda(inne języki). W tym samym okresie stawiali swoje pierwsze kroki jako Housse De Racket^[5], a sam zespół założony został 2005 roku^{[8][9][10][11]} (bądź w 2003^[3] lub 2006 roku^[1]).

Zespół Housse de Racket zyskał uznanie dzięki międzynarodowej trasie koncertowej jako support francuskiej grupy Phoenix^[6], a następnie dzięki swojemu pierwszemu minialbumowi o tytule Housse de Racket, wydanemu w 2007 roku^[12]. Nie był on sprzedawany, lecz wysyłany wyłącznie do profesjonalistów w dziedzinie muzyki (do prasy, radia, itd.)^[13] i można go było bezpłatnie pobrać ze strony internetowej grupy^[7].

W październiku 2008 roku wydali swój pierwszy album studyjny Forty Love, zmiksowany przez Renauda Letanga(inne języki)^[14]. Powstał on m.in. z udziałem Chilly'ego Gonzalesa^[15]. Inspiracją muzyków z Housse de Racket dla swojego pierwszego albumu były takie zespoły, jak m.in.: Earth, Wind & Fire, Nirvana, Daft Punk czy Air^[6].

Na albumie tym znalazł się utwór „Oh Yeah!”, który został wykorzystany w kilku reklamach, między innymi dla przedsiębiorstwa Lacoste w 2008 roku^[14]. Ta sama piosenka pojawiła się również w grze wideo Guitar Hero World Tour^[16] i w napisach końcowych programu Le Grand Journal(inne języki) emitowanego na Canal+^[14]. Jest to popowo-funkowy utwór, w którym duet oddał hołd swoim ulubionym muzykom i zespołom rhythmbluesowym (m.in.: Stevie Wonder, Zapp & Roger(inne języki), Earth, Wind & Fire, The Isley Brothers, Sly Stone, Marvin Gaye, Michael Jackson, Prince, George Clinton czy Chic)^[7].

Po piosence „Oh Yeah!” jako single wydano jeszcze dwa utwory z albumu: „1-2-3-4”^[17] i „Synthesizer”^[18]. Podczas międzynarodowej trasy koncertowej „Forty Love” wystąpili w różnych częściach świata, od Tokio po Londyn, przez Szanghaj, Berlin, Hongkong i Paryż^[19].

15 lutego 2011 roku zespół ogłosił podpisanie kontraktu z wytwórniami Kitsuné Music(inne języki) i Cooperative Music(inne języki)^[20], a jeszcze w tym samym roku, 22 sierpnia ukazał się ich drugi album studyjny zatytułowany Alesia. Został on opracowany wspólnie z Philippem Zdarem(inne języki), producentem zespołów Beastie Boys, Phoenix i Cat Power oraz członkiem Cassius^[21].

Z albumu Alesia pochodzą trzy single: „Roman”^[22], „Château”^[23] i „Aquarium”^[24]. Pierwszy z nich pojawił się w serialu Dziewczyny wyprodukowanym przez Judda Apatowa^[25], a także w różnych reklamach, m.in. marki Peugeot^[26]. Na drugim albumie zawarto także liczne odniesienia do kultury francuskiej, m.in. w utworach: „Château”, „Alesia” (historia Francji) czy „Les Hommes Et Les Femmes” (francuskie spojrzenie na związki)^[27].

Zespół Housse de Racket uczestniczył w projekcie grupy Cassius pn. Rawkers EP, wydanym przez Ed Banger Records(inne języki)^[28] oraz w pracy nad piosenką „Never Die Again” zespołu The Rapture, która pojawiła się na albumie In the Grace of Your Love(inne języki) wydanym w 2011 roku^[29].

Grupa po wydaniu drugiego albumu wyruszyła w dwuletnią trasę koncertową po Azji, Australii, Ameryce Południowej, Europie i Stanach Zjednoczonych, wykonując utwory z albumu Alesia w ponad pięćdziesięciu miastach^[30][31], w tym na Coachella Valley Music and Arts Festival w Kalifornii^[32].

23 października 2012 roku w wywiadzie dla magazynu L'Officiel(inne języki) muzycy z Housse de Racket umieścili na swojej liście najlepszych utworów takich muzyków i zespoły, jak: Kate Bush, Eagles, Kraftwerk, Arthur Rubinstein, Syreeta Wright(inne języki), Orchestral Manoeuvres in the Dark, Roxy Music, Frank Ocean i The Rolling Stones^[33].

Na początku lutego 2015 roku zapowiedzieli wydanie trzeciego albumu studyjnego, wydając jednocześnie singel „L'Incendie”^[34]. Trzeci album zatytułowany pn. The Tourist premierę miał 30 października 2015 roku^[35]. Muzycy w wywiadzie stwierdzili, że w poszukiwaniu inspiracji do swojego trzeciego albumu słuchali muzyki z różnych gatunków, m.in.: Fleetwood Mac, Spacemen 3, XTC, Steel Pulse, Alan Vega, Laurie Anderson czy Miles Davis^[36].

W 2016 roku zespół Housse de Racket nawiązał współpracę z Flow Machines, wydając utwór „Futura”^[37]. W połowie kwietnia 2016 roku opublikowali teledysk do utworu „Rayon Vert” w reżyserii Edouarda Granero^[38].

Zespół Housse de Racket swoje ostatnie wspólne koncerty dał w 2016 roku^[39][30], a dwa lata później jego członkowie rozpoczęli własne solowe kariery^[40][41]. Pierwszy solowy utwór Leroux pn. „Touché” pojawił się na wydanej pod koniec 2018 roku kompilacji wydanej przez stowarzyszenie La Souterraine(inne języki)^[40]. Teledysk do swojego pierwszej piosenki wydał pod koniec kwietnia 2019 roku^[42], a w czerwcu 2021 roku opublikował utwór „War is Over”^[43] . Le Masne(inne języki) natomiast w 2018 roku rozpoczął pracę jako producent i kompozytor dla francuskich artystów: Kavinsky'ego(inne języki), Gasparda Augégo z Justice i Juliette Armanet(inne języki). Został także dyrektorem muzycznym XXXIII Letnich Igrzysk Olimpijskich w Paryżu w 2024 roku^[41].

• Victor Le Masne(inne języki) – perkusja, klawisze (2006–2018)^[6][1][41]
• Pierre Leroux – wokal, gitara, gitara basowa, syntezator (2006–2018)^[6][1][42]

• 2007: Housse de Racket^[12]

• 2008: „Oh Yeah!” (Forty Love)
• 2008: „1-2-3-4” (Forty Love)
• 2009: „Synthétiseur” (Forty Love)
• 2011: „Roman” (Alesia)
• 2012: „Château” (Alesia)
• 2012: „Aquarium” (Alesia)
• 2015: „L'Incendie” (L'Incendie)
• 2015: „Turquoise” (The Tourist)
• 2015: „The Tourist” (The Tourist)
• 2015: „Encore” (The Tourist)