Grad (2021)
Bliźniaczy „Grad Swijażsk” | |
| Klasa | |
|---|---|
| Typ | |
| Projekt | |
| Historia | |
| Stocznia | |
| Położenie stępki |
24 kwietnia 2017 |
| Wodowanie |
wrzesień 2021 |
| Wejście do służby |
29 grudnia 2022 |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność |
949 ton |
| Długość |
74,1 m |
| Szerokość |
11 m |
| Zanurzenie |
2,6 m |
| Napęd | |
| 4 silniki wysokoprężne o łącznej mocy 14 800 KM, 2 pędniki wodnoodrzutowe | |
| Prędkość |
25 węzłów |
| Zasięg |
2500 Mm przy 12 w. |
| Uzbrojenie | |
| • 8 wyrzutni pocisków woda-woda/woda-ziemia Kalibr-NK lub Oniks (1 × VIII VLS, 8 pocisków) • 2 wyrzutnie rakiet plot. Gibka • 1 armata uniwersalna 100 mm • 1 zestaw artyleryjski 30 mm AK-630M2 • 2 wkm 14,5 mm | |
| Załoga |
52 |
Grad (Град) – rosyjska korweta rakietowa projektu 21631 (typu Bujan-M) z XXI wieku, wodowana w 2021 roku. Należy do Floty Bałtyckiej.
Budowa
Okręt należy do budowanych w drugiej dekadzie XXI dla Marynarki Wojennej Rosji korwet rakietowych projektu 21631 (typu Bujan-M), będących wersją rozwojową okrętów artyleryjskich projektu 21630 (Bujan) i klasyfikowanych oficjalnie jako małe okręty rakietowe (małyj rakietnj korabl – MRK)[1]. Ich przeznaczeniem jest zwalczanie okrętów przeciwnika, a także uderzenia na cele naziemne[1]. „Grad” należał do trzeciej i ostatniej serii trzech korwet, zamówionych 7 września 2016 roku[2].
Stępkę pod budowę okrętu położono 24 kwietnia 2017 roku[2]. Okręt budowano tak jak pozostałe w wołżańskiej stoczni Zielenodolskij Zawod im. A.M. Gorkogo w Zielenodolsku w Tatarstanie, pod numerem stoczniowym 640[3]. Wodowano go we wrześniu 2021 roku[4]. W październiku 2022 roku okręt rozpoczął próby morskie na Morzu Bałtyckim[4]. Został przyjęty do służby 29 grudnia 2022 roku[4].
Skrócony opis
Wyporność okrętów projektu 21631 wynosi 949 ton (bez bliższego określenia)[1]. Długość wynosi 74,1 m, szerokość 11 m, a zanurzenie 2,6 m[5]. Załogę stanowi 52 ludzi[1].
Napęd stanowią cztery silniki wysokoprężne[5]. „Grad” nape wyposażony jest w chińskie silniki z reduktorami Henan Diesel Engine Industry CHD622V20 o mocy 3200 kW każdy (łącznie 12 800 kW / 17 403 KM[6]. Napędzają one dwa pędniki wodnostrumieniowe[2]. Prędkość maksymalna wynosi 25 węzłów[1]. Zasięg określany jest na 2500 mil morskich przy prędkości 12 węzłów[1].
Zasadnicze uzbrojenie okrętów projektu 21631 stanowi ośmiokomorowa pionowa wyrzutnia, służąca do wystrzeliwania przede wszystkim pocisków woda-woda/woda-ziemia Kalibr-NK, z ośmioma pociskami[5]. Mogą być stosowane także pociski innych typów, np. woda-woda P-800 Oniks[5]. Uzbrojenie artyleryjskie składa się z jednej automatycznej armaty uniwersalnej kalibru 100 mm A-190[1]. Uzbrojenie przeciwlotnicze i przeciwrakietowe stanowi jeden zestaw artyleryjski obrony bezpośredniej AK-630M2 Duet z dwoma 6-lufowymi armatami rotacyjnymi kalibru 30 mm[2]. Uzupełniają je dwie wyrzutnie pocisków przeciwlotniczych 3M47 Gibka dla pocisków bardzo bliskiego zasięgu samonaprowadzających się na podczerwień 9M39 Igła[2]. Każda wyrzutnia ma cztery pociski[2]. Okręty nadto uzbrojone są w dwa karabiny maszynowe kalibru 14,5 mm MTPU[1].
Służba
„Grad” został przyjęty do służby w Marynarce Wojennej Rosji i uroczyście podniósł banderę z udziałem prezydenta Putina 29 grudnia 2023 roku[7]. Został wcielony w skład Floty Bałtyckiej[7].
Według niezweryfikowanych niezależnie informacji władz ukraińskich, 4 października 2025 roku o 4:31 ukraińskie siły specjalne uszkodziły prawą burtę korwety „Grad” w rejonie maszynowni, na jeziorze Onega, podczas jej przebazowania na Morze Kaspijskie w związku z agresją Rosji przeciw Ukrainie[8].
Przypisy
- ↑ a b c d e f g h Car′kow 2015 ↓, s. 18.
- ↑ a b c d e f Nitka 2017 ↓, s. 15.
- ↑ Nitka 2017 ↓, s. 14.
- ↑ a b c "Град". Mil.press Flot. (ros.).
- ↑ a b c d Car′kow 2018 ↓, s. 18.
- ↑ bmpd: Введен в строй малый ракетный корабль «Вышний Волочёк» проекта 21631. yablor.ru, 2 czerwca 2018. (ros.).
- ↑ a b Корабли "Генералиссимус Суворов", "Анатолий Шлемов", "Град" приняты в состав ВМФ России [online], tass.ru, 29 grudnia 2023 (ros.).
- ↑ Yuliia Taradiuk: Ukraine hits Russian cruise missile ship on Lake Onega, military says. kyivindependent.com, 4 października 2025. (ang.).
Bibliografia
- A. Car′kow: Rossijskij Wojenno-Morskoj Fłot 2016 g. 2015, seria: Morskaja Kollekcyja. nr 12(193)/2015. (ros.).
- A. Car′kow: Rossijskij Wojenno-Morskoj Fłot 2018 g.. 2018, seria: Morskaja Kollekcyja. nr 1(220)/2018. (ros.).
- Andrzej Nitka. Bujany-M. Okręty rakietowe najmniejszego Kalibr(u). „Morze”. Nr 8/2017. III (23), sierpień 2017. ISSN 2543-5469.