PL EN DE FR ES IT PT RU JA ZH NL UK TR KO CS SV AR VI FA ID HU RO NO FI

EuroLiga

EuroLiga
EuroLeague
Ilustracja
Dyscyplina

koszykówka

Organizator rozgrywek

Euroleague Basketball Company

Data założenia

14 grudnia 1957

Założyciel

FIBA Europa

Poprzednia nazwa

Puchar Europy Mistrzów Krajowych
(1958–1991)
Liga Europejska FIBA
(1991–1996)
Euroliga FIBA
(1996–2000)
Suproliga FIBA
(2000–2001)
Euroliga
(2000–2016)
EuroLiga
(2016–)

Przekształcona
na zawodową

9 czerwca 2000

Prezes

Dejan Bodiroga

Partner TV

euroleague.net

Sponsor tytularny

Turkish Airlines

Rozgrywki
Liczba drużyn

20

Zwycięzcy
Pierwszy zwycięzca

ZSRR ASK Ryga (1958)

Obecny zwycięzca

Turcja Fenerbahçe (2024/25)

Najwięcej zwycięstw

Hiszpania Real Madryt (11)

Strona internetowa

EuroLiga (ang. EuroLeague) – międzynarodowe, klubowe rozgrywki koszykarskie, przeznaczone dla najlepszych oraz najbogatszych męskich drużyn Europy i zachodniej Azji (tj. zajmujących najwyższe miejsca w czołowych ligach krajowych), organizowane i zarządzane przez Euroleague Basketball Company, a wcześniej przez FIBA Europa.

Historia

Na fali sukcesu idei europejskich pucharów – stworzonej przez dziennikarzy francuskiego dziennika L'Équipe – dla klubów piłkarskich, wiosną 1957 r. grupa działaczy FIBA z Sekretarzem Generalnym Williamem Jonesem na czele, postanowiła przeszczepić koncepcję klubowej rywalizacji na starym kontynencie również dla męskich zespołów koszykarskich. W celu zorganizowania i sprawnego przeprowadzenia rozgrywek powołano specjalną Komisję, której przewodniczącym został sam W. Jones, mając do pomocy Roberta Busnela, Miloslava Kriza, Raimundo Saportę, Nikołaja Semaszkę i Borislava Stankovicia. Wzorem piłkarskim rywalizacji nadano oficjalną nazwę Pucharu Europy Mistrzów Krajowych (PEMK) i pod takim mianem toczyła się ona do lat 90. Do premierowego sezonu 1957/58 przystąpiło 24 mistrzów krajowych, a wśród nich Legia Warszawa. W inauguracyjnym spotkaniu – rozegranym 22 lutego 1958 w Brukselibelgijski Royal IV SC Anderlechtois pokonał luksemburską BBC Etzella Ettelbruck 82:43[1], a po pucharowych bojach do finałowego dwumeczu (6 lipca 1958 i 17 lipca 1958) zakwalifikowały się: radziecka ASK Ryga oraz bułgarski Akademik Sofia. Lepsi okazali się ryżanie dwukrotnie pokonując rywala (86:81 i 84:71). Ta sama drużyna tryumfowała w dwóch kolejnych edycjach, a na pierwszy sukces ekipy spoza ZSRR (kraje „Europy socjalistycznej” zdominowały pierwsze lata rywalizacji PEMK) przyszło czekać do sezonu 1963/64, gdy po puchar sięgnął Real Madryt, który następnie – nieprzerwanie po połowy lat 80. – należał do ścisłej czołówki Pucharu Europy. Zresztą generalnie od tego momentu do głosu zaczęły dochodzić kluby z zachodniej i południowej części kontynentu (głównie włoskie). Przełom lat 80. i 90. to czas tryumfów zespołów z byłej Jugosławii, czyli słynnej „szkoły bałkańskiej”, później zaś sukcesy zaczęły święcić ekipy greckie. Nieprzerwanie od sezonu 1987/88 końcowa faza pucharu przeprowadzana jest w formie turnieju Final Four, podczas którego wyłaniana jest najlepsza drużyna (wcześniej turniej Finałowej Czwórki PEMK odbył się tylko dwa razy – w 1966 r. i 1967 r.).

Szyld Euroliga – w odniesieniu do rywalizacji najlepszych męskich klubów koszykarskich w Europie – po raz pierwszy pojawił się w 1995 r., gdy to od sezonu 1995/96 zmieniono nazwę rozgrywek na FIBA EuroLeague. Ich organizatorem nadal pozostawała FIBA, pełniąc jednocześnie rolę patrona tytularnego. Jednak już wówczas coraz większą siłę oddziaływania zaczęła przejawiać – założona 25 czerwca 1991 w RzymieUnia Europejskich Lig Koszykarskich (ULEB), reprezentująca zrzeszane przez siebie klubu z czołowych lig krajowych (głównie włoskiej, hiszpańskiej, francuskiej i greckiej). Kwestią czasu pozostawało przejęcie przez nią praw do zarządzania Euroligą na co nie chciała zgodzić się FIBA. Przełomowym okazał się być 2000 r., gdy w europejskiej koszykówce doszło do rozłamu. Żadna z organizacji nie zamierzała ustąpić, dlatego w edycji 2000/01 rywalizacja najlepszych klubów „starego kontynentu” toczyła się w dwóch niezależnych od siebie rozgrywkach: nowej Eurolidze (stworzonej przez ULEB) i Suprolidze (założonej przez FIBA). Po roku doszło do porozumienia, FIBA zlikwidowała Suproligę, która funkcjonowała zaledwie przez jeden sezon, a ULEB-owska Euroliga stała się zaczątkiem nowoczesnej Euroligi.

Edycje

Sezon Zwycięzca Wynik Finalista Miejsce finału
Hala Miejscowość P
1958 ZSRR
ASK Ryga
86:81 Bułgaria
Akademik Sofia
84:71
1958/1959 ZSRR
ASK Ryga
79:58 / 67:69) Bułgaria
Akademik Sofia
84:71
1959/1960 ZSRR
ASK Ryga
51:61 / 69:62) ZSRR
Dinamo Tbilisi
84:71
1960/1961 ZSRR
CSKA Moskwa
87:62 / 66:61) ZSRR
ASK Ryga
Stadion Daugava Ryga ZSRR
84:71 Stadion Łużniki Moskwa ZSRR
1961/1962 ZSRR
Dinamo Tbilisi
90:83 Hiszpania
Real Madryt
Les Vernets Genewa Szwajcaria
1962/1963 ZSRR
CSKA Moskwa
86:69 Hiszpania
Real Madryt
Frontón Fiesta Alegre Madryt Hiszpania
91:74 Łużniki Moskwa ZSRR
99:80 Łużniki Moskwa ZSRR
1963/1964 Hiszpania
Real Madryt
110:99 Czechosłowacka Republika Socjalistyczna
Spartak ZJŠ Brno
Zimní stadion Brno Czechosłowacka Republika Socjalistyczna
84:64 Frontón Vista Alegre Madryt Hiszpania
1964/1965 Hiszpania
Real Madryt
88:81 ZSRR
CSKA Moskwa
Łużniki Moskwa ZSRR
76:62 Frontón Vista Alegre Madryt Hiszpania
1965/1966 Włochy
Simmenthal Mediolan
77:72 Czechosłowacka Republika Socjalistyczna
Slavia VŠ Praga
Palazzo dello sport Bolonia Włochy
1966/1967 Hiszpania
Real Madryt
91:83 Włochy
Simmenthal Medilan
Pabellón Raimundo Saporta Madryt Hiszpania
1967/1968 Hiszpania
Real Madryt
98:95 Czechosłowacka Republika Socjalistyczna
Spartak ZJŠ Brno
Palais des Sports de Gerland Lyon Francja
1968/1969 ZSRR
CSKA Moskwa
103:99
(dogrywka)
Hiszpania
Real Madryt
Palau dels Esports Barcelona Hiszpania
1969/1970 Włochy
Ignis Varese
79:74 ZSRR
CSKA Moskwa
Skenderija Sarajewo Jugosławia
1970/1971 ZSRR
CSKA Moskwa
67:53 Włochy
Ignis Varese
Sporthal Arena Antwerpia Belgia
1971/1972 Włochy
Ignis Varese
70:69 Jugosławia
Jugoplastika
Menora Mivtachim Tel Awiw Izrael
1972/1973 Włochy
Ignis Varese
71:66 ZSRR
CSKA Moskwa
Country Hall Ethias Liège Liège Belgia
1973/1974 Hiszpania
Real Madryt
84:82 Włochy
Ignis Varese
Palais des Sports de Beaulieu Nantes Francja
1974/1975 Włochy
Ignis Varese
79:66 Hiszpania
Real Madryt
Sporthal Arena Antwerpia Belgia
1975/1976 Włochy
Mobilgirgi Varese
81:74 Hiszpania
Real Madryt
Les Vernets Genewa Szwajcaria
1976/1977 Izrael
Maccabi Tel Awiw
78:77 Włochy
Mobilgirgi Varese
Hala Pionir Belgrad Jugosławia
1977/1978 Hiszpania
Real Madryt
75:67 Włochy
Mobilgirgi Varese
Olympiahalle Monachium RFN
1978/1979 Jugosławia
Bosna Sarajewo
75:67 Włochy
Emerson Varese
Palais des Sports Grenoble Francja
1979/1980 Hiszpania
Real Madryt
89:85 Izrael
Maccabi Tel Awiw
Deutschlandhalle Berlin Berlin Zachodni
1980/1981 Izrael
Maccabi Tel Awiw
80:79 Włochy
Sinudyne Bolonia
Hall Rhénus Strasburg Francja
1981/1982 Włochy
Squibb Cantù
86:80 Izrael
Maccabi Tel Awiw
Sporthalle Kolonia RFN
1982/1983 Włochy
Ford Cantù
69:68 Włochy
Billy Mediolan
Palais des Sports Grenoble Francja
1983/1984 Włochy
Virtus Rzym
79:73 Hiszpania
FC Barcelona
Les Vernets Genewa Szwajcaria
1984/1985 Jugosławia
Cibona Zagrzeb
87:78 Hiszpania
Real Madryt
Stadion Pokoju i Przyjaźni Pireus Grecja
1985/1986 Jugosławia
Cibona Zagrzeb
94:82 ZSRR
Žalgiris Kowno
Sportscarnok Budapeszt Węgry
1986/1987 Włochy
Tracer Mediolan
71:69 Izrael
Maccabi Tel Awiw
CIG de Malley Lozanna Szwajcaria
1987/1988 Włochy
Tracer Mediolan
90:84 Izrael
Maccabi Tel Awiw
Flanders Expo Gandawa Belgia
1988/1989 Jugosławia
Jugoplastika
75:69 Izrael
Maccabi Tel Awiw
Olympiahalle Monachium RFN
1989/1990 Jugosławia
Jugoplastika
72:67 Hiszpania
FC Barcelona
Pabellón Príncipe Felipe Saragossa Hiszpania
1990/1991 Jugosławia
Pop 84
70:65 Hiszpania
FC Barcelona
Bercy Paryż Francja
1991/1992 Jugosławia
Partizan
71:70 Hiszpania
Montigalà Joventut
Abdi İpekçi Arena Stambuł Turcja
1992/1993 Francja
CSP Limoges
59:55 Włochy
Benetton Treviso
Stadion Pokoju i Przyjaźni Pireus Grecja
1993/1994 Hiszpania
7up Joventut
59:57 Grecja
Olympiakos
Menora Mivtachim Tel Awiw Izrael
1994/1995 Hiszpania
Real Teka Madryt
73:61 Grecja
Olympiakos
Pabellón Príncipe Felipe Saragossa Hiszpania
1995/1996 Grecja
Panathinaikos
67:66 Hiszpania
FC Barcelona
Bercy Paryż Francja
1996/1997 Grecja
Olympiakos
73:58 Hiszpania
FC Barcelona
Palazzo dello Sport Rzym Włochy
1997/1998 Włochy
Kinder Bolonia
58:44 Grecja
AEK
Palau Sant Jordi Barcelona Hiszpania
1998/1999 Litwa
Žalgiris Kowno
82:74 Włochy
Kinder Bolonia
Olympiahalle Monachium Niemcy
1999/2000 Grecja
Panathinaikos
73:67 Izrael
Maccabi Tel Awiw
Palatáki Saloniki Grecja
2000/2001
(Suproliga)
Izrael
Maccabi Tel Awiw
81:67 Grecja
Panathinaikos
Bercy Paryż Francja
2000/2001
(Euroliga)
Włochy
Kinder Bolonia
65:78 Hiszpania
Tau Cerámica
PalaMalaguti Bolonia Włochy
94:73 PalaMalaguti Bolonia Włochy
80:60 Fernando Buesa Arena Vitoria-Gasteiz Hiszpania
79:96 Fernando Buesa Arena Vitoria-Gasteiz Hiszpania
82:74 PalaMalaguti Bolonia Włochy
2001/2002 Grecja
Panathinaikos
89:83 Włochy
Kinder Bolonia
PalaMalaguti Bolonia Włochy
2002/2003 Hiszpania
FC Barcelona
76:65 Włochy
Benetton Treviso
Palau Sant Jordi Barcelona Hiszpania
2003/2004 Izrael
Maccabi Tel Awiw
118:74 Włochy
Skipper Bolonia
Menora Mivtachim Tel Awiw Izrael
2004/2005 Izrael
Maccabi Tel Awiw
90:78 Hiszpania
Tau Cerámica
Olimpijskij Moskwa Rosja
2005/2006 Rosja
CSKA Moskwa
73:69 Izrael
Maccabi Tel Awiw
Sazka arena Praga Czechy
2006/2007 Grecja
Panathinaikos
93:91 Rosja
CSKA Moskwa
Olimpijska Hala Sportowa Ateny Grecja
2007/2008 Rosja
CSKA Moskwa
91:77 Izrael
Maccabi Tel Awiw
Palacio de Deportes Madryt Hiszpania
2008/2009 Grecja
Panathinaikos
73:71 Rosja
CSKA Moskwa
O2 World Berlin Niemcy
2009/2010 Hiszpania
FC Barcelona
86:68 Grecja
Olympiakos
Bercy Paryż Francja
2010/2011 Grecja
Panathinaikos
78:70 Izrael
Maccabi Tel Awiw
Palau Sant Jordi Barcelona Hiszpania
2011/2012 Grecja
Olympiakos
62:61 Rosja
CSKA Moskwa
Sinan Erdem Spor Salonu Stambuł Turcja
2012/2013 Grecja
Olympiakos
100:88 Hiszpania
Real Madryt
O2 Arena Londyn Wielka Brytania
2013/2014 Izrael
Maccabi Tel Awiw
98:86
(dogrywka)
Hiszpania
Real Madryt
Mediolanum Forum Mediolan Włochy
2014/2015 Hiszpania
Real Madryt
78:59 Grecja
Olympiakos
Palacio de Deportes Madryt Hiszpania
2015/2016 Rosja
CSKA Moskwa
101:96
(dogrywka)
Turcja
Fenerbahçe
Mercedes-Benz Arena Berlin Niemcy
2016/2017 Turcja
Fenerbahçe
80:64 Grecja
Olympiakos
Sinan Erdem Spor Salonu Stambuł Turcja
2017/2018 Hiszpania
Real Madryt
85:80 Turcja
Fenerbahçe
Štark Arena Belgrad Serbia
2018/2019 Rosja
CSKA Moskwa
91:83 Turcja
Anadolu Efes
Fernando Buesa Arena Vitoria-Gasteiz Hiszpania
2019/2020 Rozgrywki niedokończone z powodu pandemii COVID-19 Lanxess Arena Kolonia Niemcy
2020/2021 Turcja
Anadolu Efes
86:81 Hiszpania
FC Barcelona
Lanxess Arena Kolonia Niemcy
2021/2022 Turcja
Anadolu Efes
58:57 Hiszpania
Real Madryt
Štark Arena Belgrad Serbia
2022/2023 Hiszpania
Real Madryt
79:78 Grecja
Olympiakos
Žalgirio arena Kowno Litwa
2023/2024 Grecja
Panathinaikos
95:80 Hiszpania
Real Madryt
Uber Arena Berlin Niemcy
2024/2025 Turcja
Fenerbahçe
81:70 Francja
AS Monaco
Etihad Arena Dubaj Zjednoczone Emiraty Arabskie
2025/2026 Olimpijska Hala Sportowa Ateny Grecja

Zestawienie zwycięzców

Zestawienie zwycięzców według klubów

Nazwa klubu Z F Zwycięskie sezony Przegrane sezony
Hiszpania Real Madryt 11 10 1964, 1965, 1967, 1968, 1974, 1978, 1980, 1995, 2015, 2018, 2023 1962, 1963, 1969, 1975, 1976, 1985, 2013, 2014, 2022, 2024
Rosja CSKA Moskwa 8 6 1961, 1963, 1969, 1971, 2006, 2008, 2016, 2019 1965, 1970, 1973, 2007, 2009, 2012
Grecja Panathinaikos Ateny 7 1 1996, 2000, 2002, 2007, 2009, 2011, 2024 2001
Izrael Maccabi Tel Awiw 6 9 1977, 1981, 2001, 2004, 2005, 2014 1980, 1982, 1987, 1988, 1989, 2000, 2006, 2008, 2011
Włochy Pallacanestro Varese 5 5 1970, 1972, 1973, 1975, 1976 1971, 1974, 1977, 1978, 1979
Grecja Olympiakos Pireus 3 6 1997, 2012, 2013 1994, 1995, 2010, 2015, 2017, 2023
Włochy Olimpia Mediolan 3 2 1966, 1987, 1988 1967, 1983
Łotwa ASK Ryga 3 1 1958, 1959, 1960 1961
Chorwacja Split 3 1 1989, 1990, 1991 1972
Hiszpania FC Barcelona 2 6 2003, 2010 1984, 1990, 1991, 1996, 1997, 2021
Włochy Virtus Bolonia 2 3 1998, 2001 1981, 1999, 2002
Turcja Fenerbahçe 2 2 2017, 2025 2016, 2018
Turcja Anadolu Efes 2 1 2021, 2022 2019
Włochy Pallacanestro Cantù 2 1982, 1983
Chorwacja Cibona Zagrzeb 2 1985, 1986
Gruzja Dinamo Tbilisi 1 1 1962 1960
Hiszpania Joventut Badalona 1 1 1994 1992
Litwa Žalgiris Kowno 1 1 1999 1986
Bośnia i Hercegowina Bosna Sarajewo 1 1979
Włochy Virtus Rzym 1 1984
Serbia Partizan (koszykówka mężczyzn) 1 1992
Francja CSP Limoges 1 1993
Bułgaria Akademik Sofia 2 1958, 1959
Czechy BC Brno 2 1964, 1968
Włochy Benetton Treviso 2 1993, 2003
Hiszpania TAU Cerámica Vitoria 2 2001, 2005
Czechy USK Praha 1 1966
Grecja AEK Ateny 1 1998
Włochy Fortitudo Bolonia 1 2004
Francja AS Monaco 1 2025

Zestawienie zwycięzców według państw

Państwo Z Zwycięskie kluby
Knownlyx archive image Hiszpania 14 Real Madryt (1964, 1965, 1967, 1968, 1974, 1978, 1980, 1995, 2015, 2018, 2023)
FC Barcelona (2003, 2010)
Joventut Badalona (1994)
Knownlyx archive image Włochy 13 Pallacanestro Varese (1970, 1972, 1973, 1975, 1976)
Olimpia Milano (1966, 1987, 1988)
Virtus Bolonia (1998, 2001)
Pallacanestro Cantù (1982, 1983)
Virtus Rzym (1984)
Knownlyx archive image Grecja 10 Panathinaikos (1996, 2000, 2002, 2007, 2009, 2011, 2024)
Olympiakos Pireus (1997, 2012, 2013)
Knownlyx archive image ZSRR 8 CSKA Moskwa (1961, 1963, 1969, 1971)
ASK Ryga (1958, 1959, 1960)
Dinamo Tbilisi (1962)
Knownlyx archive image Jugosławia 7 Split (1989, 1990, 1991)
Cibona Zagrzeb (1985, 1986)
Bosna Sarajewo (1979)
Partizan (1992)
Knownlyx archive image Izrael 6 Maccabi Tel Awiw (1977, 1981, 2001, 2004, 2005, 2014)
Knownlyx archive image Rosja 4 CSKA Moskwa (2006, 2008, 2016, 2019)
Knownlyx archive image Turcja 4 Fenerbahçe (2017, 2025)
Anadolu Efes (2021, 2022)
Knownlyx archive image Francja 1 CSP Limoges (1993)
Knownlyx archive image Litwa 1 Žalgiris Kowno (1999)

Udział polskich drużyn

Sezon Uczestnik Miejsce
1958 Legia Warszawa TOP 8
1958/59 Lech Poznań TOP 4
1959/60 Polonia Warszawa TOP 4
1960/61 Legia Warszawa TOP 8
1961/62 Legia Warszawa TOP 8
1962/63 Wisła Kraków TOP 8
1963/64 Legia Warszawa TOP 8
1964/65 Wisła Kraków TOP 8
1965/66 Wisła Kraków I runda
1966/67 Legia Warszawa II runda
1967/68 Legia Warszawa II runda
1968/69 Wisła Kraków I runda
1969/70 Legia Warszawa II runda
1970/71 Śląsk Wrocław II runda
1971/72 nie występował żaden zespół
1972/73 nie występował żaden zespół
1973/74 Wybrzeże Gdańsk I runda
1974/75 Wisła Kraków II runda
1975/76 Resovia II runda
1976/77 Wisła Kraków Grupa ćwierćfinałowa
1977/78 Śląsk Wrocław Grupa ćwierćfinałowa
1978/79 Wybrzeże Gdańsk Grupa ćwierćfinałowa
1979/80 nie występował żaden zespół
1980/81 Śląsk Wrocław Grupa ćwierćfinałowa
1981/82 nie występował żaden zespół
1982/83 nie występował żaden zespół
1983/84 nie występował żaden zespół
1984/85 Lech Poznań I runda
1985/86 Zagłębie Sosnowiec I runda
1986/87 Zagłębie Sosnowiec I runda
1987/88 Śląsk Wrocław TOP 16
1988/89 nie występował żaden zespół
1989/90 Lech Poznań Grupa ćwierćfinałowa
1990/91 Lech Poznań I runda
1991/92 Śląsk Wrocław II runda
1992/93 Śląsk Wrocław II runda
1993/94 Śląsk Wrocław I runda
1994/95 Śląsk Wrocław I runda
1995/96 Mazowszanka Pruszków I runda
1996/97 nie występował żaden zespół
1997/98 nie występował żaden zespół
1998/99 nie występował żaden zespół
1999/2000 nie występował żaden zespół
2000/01 Śląsk Wrocław TOP 16 – Suproliga
2001/02 Śląsk Wrocław Faza grupowa
2002/03 Idea Śląsk Wrocław Faza grupowa
2003/04 Śląsk Wrocław Faza grupowa
2004/05 Prokom Trefl Sopot TOP 16
2005/06 Prokom Trefl Sopot Faza grupowa
2006/07 Prokom Trefl Sopot TOP 16
2007/08 Prokom Trefl Sopot Faza grupowa
2008/09 Asseco Prokom Sopot TOP 16
2009/10 Asseco Prokom Gdynia TOP 8
2010/11 Asseco Prokom Gdynia Faza grupowa
2011/12 Asseco Prokom Gdynia,
PGE Turów Zgorzelec
Faza grupowa,
1/4 kwalifikacji
2012/13 Asseco Prokom Gdynia Faza grupowa
2013/14 Stelmet Zielona Góra Faza grupowa
2014/15 PGE Turów Zgorzelec,
Stelmet Zielona Góra
Faza grupowa,
1/4 kwalifikacji
2015/16 Stelmet Zielona Góra Faza grupowa
2016/17 nie występował żaden zespół
2017/18 nie występował żaden zespół
2018/19 nie występował żaden zespół
2019/20 nie występował żaden zespół
2020/21 nie występował żaden zespół
2021/22 nie występował żaden zespół
2022/23 nie występował żaden zespół
2023/24 nie występował żaden zespół
2024/25 nie występował żaden zespół

Statystyki

Punkty na mecz

Zbiórki na mecz

Asysty na mecz

Przechwyty na mecz

Bloki na mecz

Najlepszy wskaźnik punktowy – cały sezon

Najlepszy wskaźnik punktowy – sezon zasadniczy

Statystyczni liderzy sezonu regularnego nie są brani pod uwagę w oficjalnych statystykach.

Najlepszy wskaźnik punktowy – Top 16

Statystyczni liderzy sezonu regularnego nie są brani pod uwagę w oficjalnych statystykach.

Najlepsi w historii

Statystyki liczone od sezonu 2000/01

Średnie Sumy
Punkty Stany Zjednoczone Alphonso Ford 22,22 Hiszpania Juan Carlos Navarro 4000
Zbiórki Stany Zjednoczone Joseph Blair 10,05 Grecja Joanis Burusis 1603
Asysty Stany Zjednoczone Shane Larkin 5,67 Grecja Dimitris Diamandidis 1255
Przechwyty Argentyna Manu Ginóbili 2,73 Grecja Dimitris Diamandidis 434
Bloki Stany Zjednoczone Ekpe Udoh 2,22 Hiszpania Fran Vázquez 249
Index Rating Stany Zjednoczone Anthony Parker 21,41 Grecja Dimitris Diamandidis 3806

Indywidualne osiągnięcia

Punkty

Liczone od sezonu 1991/92

  1. Stany Zjednoczone Joe Arlauckas (Real Madryt) 63 pkt kontra Buckler Bolonia (24/28 2pt, 0/1 3pt, 15/18 FT) (w sezonie 1995-96)
  2. Stany Zjednoczone Michael Young (CSP Limoges) 47 pkt kontra Benetton Treviso (12/22 2pt, 4/6 3pt, 11/15 FT) (w sezonie 1993-94)
  3. Grecja Nikos Galis (Aris Saloniki) 46 pkt kontra Philips Milano (8/14 2pt, 5/6 3pt, 15/18 FT) (w sezonie 1991-92)
  4. Chorwacja Velimir Perasović (SLVbodna Dalmacija Split) 45 pkt kontra Cibona Zagrzeb (15/22 2pt, 1/1 3pt, 12/14 FT) (w sezonie 1991-92)
  5. Chorwacja Ivica Žurić (Cibona Zagrzeb) 45 pkt kontra Buckler Bolonia (11/18 2pt, 5/7 3pt, 8/9 FT) (w sezonie 1993-94)
  6. Grecja Nikos Galis (Aris Saloniki) 44 pkt kontra Joventut Badalona (15/21 2pt, 2/5 3pt, 8/11 FT) (w sezonie 1991-92)
  7. Grecja Nikos Galis (Aris Saloniki) 44 pkt kontra Commodore Den Helder (16/28 2pt, 1/3 3pt, 9/10 FT) (w sezonie 1991-92)
  8. Stany Zjednoczone Tony Dawson (Bayer Leverkusen) 43 pkt kontra Kinder Bolonia (10/15 2pt, 1/2 3pt, 20/25 FT) (w sezonie 1996-97)
  9. Chorwacja Zdravko Radulović (Cibona Zagrzeb) 42 pkt kontra Olympique d'Antibes (6/10 2pt, 7/13 3pt, 9/9 FT) (w sezonie 1991-92)
  10. Chorwacja Zdravko Radulović (Cibona Zagrzeb) 42 pkt kontra SLVbodna Dalmacija Split (8/15 2pt, 7/11 3pt, 5/7 FT) (w sezonie 1991-92)
  11. Turcja İbrahim Kutluay (Fenerbahçe SK) 41 pkt kontra Cibona Zagrzeb (7/13 2pt, 6/8 3pt, 9/15 FT) (w sezonie 1998-99)
  12. Stany Zjednoczone Alphonso Ford (Peristeri Ateny) 41 pkt kontra Baskonia (9/19 2pt, 3/4 3pt, 14/15 FT) (w sezonie 2000-01)
  13. Włochy Carlton Myers (PAF Bolonia) 41 pkt kontra Real Madryt (6/9 2pt, 5/11 3pt, 14/19 FT) (w sezonie 2000-01)
  14. Łotwa Kaspars Kambala (Efes Pilsen) 41 pkt kontra FC Barcelona (18/28 2p, 5/10 FT) (w sezonie 2002-03)
  15. Grecja Nikos Galis (Aris Saloniki) 40 pkt kontra Estudiantes Madryt (14/19 2pt, 0/2 3pt, 12/14 FT) (w sezonie 1991-92)
  16. Chorwacja Zdravko Radulović (Cibona Zagrzeb) 40 pkt kontra Phonola Caserta (10/12 2pt, 5/12 3pt, 5/8 FT) (w sezonie 1991-92)
  17. Chorwacja Arijan Komazec (Kinder Bolonia) 40 pkt kontra FC Barcelona (10/12 2pt, 4/5 3pt, 8/8 FT) (w sezonie 1996-97)
  18. Jugosławia Vlado Šćepanović (Partizan Belgrad) 40 pkt kontra Ural Great Perm (3/5 2pt, 7/9 3pt, 13/13 FT) (w sezonie 2001-02)
  19. Litwa Arvydas Macijauskas (Baskonia) 40 pkt kontra ASVEL Villeurbanne (4/7 2pt, 6/6 3pt, 14/14 FT) (w sezonie 2003-04)
  20. Stany Zjednoczone Marc Salyers (Chorale Roanne) 40 pkt kontra Fenerbahçe Ülker (9/11 2pt, 6/13 3pt, 4/5 FT) (w sezonie 2007-08)

Zbiórki

Liczone od sezonu 1991/92

  1. Litwa Arvydas Sabonis (Real Madryt) 24 zb kontra Olympiakos Pireus (w sezonie 1992-93)
  2. Stany Zjednoczone Joe Binion (Buckler Bolonia) 24 zb kontra Panathinaikos Ateny (w sezonie 1994-95)
  3. Grecja Antonis Fotsis (Dinamo Moskwa) 24 zb kontra Benetton Treviso (w sezonie 2006-07)
  4. Stany Zjednoczone Rickie WinSLVw (Estudiantes Madryt) 23 zb kontra Aris Saloniki (w sezonie 1991-92)
  5. Stany Zjednoczone Cliff Levingston (PAOK Saloniki) 23 zb kontra Scavolini Pesaro (w sezonie 1992-93)
  6. Stany Zjednoczone Roy Tarpley (Olympiakos Pireus) 23 zb kontra Bayer Leverkusen (w sezonie 1993-94)
  7. Turcja Mirsad Türkcan (CSKA Moskwa) 23 zb kontra Budućnost Podgorica (w sezonie 2001-02)
  8. Stany Zjednoczone Orlando Phillips (EB Pau Orthez) 22 zb kontra Olympiakos Pireus (w sezonie 1992-93)
  9. Chorwacja Emilio Kovačić (Cibona Zagrzeb) 22 zb kontra Efes Pilsen (w sezonie 1993-94)
  10. Turcja Mirsad Türkcan (Montepaschi Siena) 21 zb kontra Baskonia (w sezonie 2002-03)
  11. Turcja Mirsad Türkcan (CSKA Moskwa) 21 zb kontra Cibona Zagrzeb (w sezonie 2003-04)
  12. Turcja Mirsad Türkcan (Fenerbahçe Ülker) 21 zb kontra Eldo Napoli (w sezonie 2006-07)
  13. Turcja Hüseyin Beşok (Efes Pilsen) 21 zb kontra Varese Roosters (w sezonie 1998-99)
  14. Turcja Hüseyin Beşok (Efes Pilsen) 21 zb kontra Plannja Lulea (w sezonie 2000-01 Suproliga)
  15. Stany Zjednoczone Lee Johnson (Olympique d'Antibes) 21 zb kontra Kalev Tallinn (w sezonie 1991-92)
  16. Stany Zjednoczone Tony Massenburg (FC Barcelona) 21 zb kontra CSP Limoges (w sezonie 1993-94)
  17. Litwa Arvydas Sabonis (Real Madryt) 21 zb kontra Bayer Leverkusen (w sezonie 1993-94)
  18. Chorwacja Stojko Vranković (Panathinaikos Ateny) 21 zb kontra Maccabi Tel Awiw (w sezonie 1994-95)
  19. Stany Zjednoczone Warren Kidd (Stefanel Milano) 21 zb kontra Olympiakos Pireus (w sezonie 1996-97)
  20. Chorwacja Nikola Prkačin (Cibona Zagrzeb) 21 zb kontra EB Pau Orthez (w sezonie 1998-99)
  21. Grecja Lazaros Papadopoulos (Iraklis Saloniki) 21 zb kontra Alba Berlin (w sezonie 2000-01 Suproliga)

Asysty

Liczone od sezonu 1991/92

  1. Stany Zjednoczone Elmer Bennett (Baskonia) 17 ast kontra Žalgiris Kowno (w sezonie 1998-99)
  2. Łotwa Raimonds Miglinieks (Śląsk Wrocław) 15 ast kontra Montepaschi Siena (w sezonie 2000-01 Suproliga)
  3. Stany Zjednoczone Tyus Edney (Benetton Treviso) 14 ast kontra Olympiakos Pireus (w sezonie 2003-04)
  4. Rosja Wasilij Karasiew (CSKA Moskwa) 14 ast kontra EB Pau Orthez (w sezonie 1995-96)
  5. Grecja Teodoros Papalukas (Olympiakos) 14 ast kontra Entente Orleanaise (2009-10)
  6. Rosja Wasilij Karasiew (CSKA Moskwa) 13 ast kontra Bayer Leverkusen (w sezonie 1995-96)
  7. Macedonia Północna Petar Naumoski (Efes Pilsen) 13 ast kontra CSKA Moskwa (w sezonie 1998-99)
  8. Francja Laurent Sciarra (ASVEL Villeurbanne) 13 ast kontra Panathinaikos Ateny (w sezonie 2000-01 Suproliga)
  9. Stany Zjednoczone Elmer Bennett (Baskonia) 13 ast kontra AEK Ateny (w sezonie 2000-01)
  10. Grecja Nikos Zisis (AEK Ateny) 13 ast kontra Maccabi Tel Awiw (w sezonie 2004-05)
  11. Francja Marc-Antoine Pellin (Chorale Roanne) 13 ast kontra Lottomatica Roma (w sezonie 2007-08)

Przechwyty

Liczone od sezonu 1991/92

  1. Stany Zjednoczone Marcus Webb (CSKA Moskwa) 11 przechw kontra PAOK Saloniki (w sezonie 1997-98)
  2. Stany Zjednoczone Jeff Trepagnier (Ülker Stambuł) 11 przechw kontra Partizan Belgrad (w sezonie 2005-06)
  3. Włochy Stefano Mancinelli (Climamio Bolonia) 10 przechw kontra Dinamo Moskwa (w sezonie 2006-07)
  4. Grecja Panajotis Janakis (Aris Saloniki) 9 przechw kontra Bayer Leverkusen (w sezonie 1991-92)
  5. Stany Zjednoczone Chris Corchiani (Bayer Leverkusen) 9 przechw kontra Unicaja Malaga (w sezonie 1995-96)
  6. Litwa Saulius Štombergas (Žalgiris Kowno) 9 przechw kontra Cibona Zagrzeb (w sezonie 1998-99)
  7. Jugosławia Veselin Petrović (Partizan Belgrad) 9 przechw kontra Plannja Lulea (w sezonie 2000-01 Suproliga)
  8. Stany Zjednoczone Fred House (Partizan Belgrad) 9 przechw kontra FC Barcelona (w sezonie 2003-04)
  9. Stany Zjednoczone Chris Williams (Skyliners Frankfurt) 9 przechw kontra CSKA Moskwa (w sezonie 2004-05)
  10. Argentyna Pablo Prigioni (Baskonia) 9 przechw kontra SIG Basket Strasbourg (w sezonie 2005-06)

Bloki

Liczone od sezonu 1991/92

  1. Chorwacja Stojko Vranković (PAF Bolonia) 10 blk kontra Cibona Zagrzeb (w sezonie 2000-01)
  2. Ukraina Hryhorij Chyżniak (Žalgiris Kowno) 8 blk kontra Estudiantes Madryt (w sezonie 2000-01)
  3. Ukraina Hryhorij Chyżniak (Žalgiris Kowno) 7 blk kontra Ülker Stambuł (w sezonie 2001-02)
  4. Ukraina Hryhorij Chyżniak (Žalgiris Kowno) 7 blk kontra Frankfurt Skyliners (w sezonie 2001-02)
  5. Litwa Darjuš Lavrinovič (Žalgiris Kowno) 7 blk kontra Panathinaikos Ateny (w sezonie 2004-05)
  6. Stany Zjednoczone Loren Woods (Žalgiris Kowno) 7 blk kontra Asseco Prokom (w sezonie 2008-09)
  7. Turcja Hüseyin Beşok (Efes Pilsen) 7 blk kontra Plannja Lulea (w sezonie 2000-01 Suproliga)
  8. Rosja Andriej Kirilenko (CSKA Moskwa) 6 blk kontra Maccabi Ness Ra’ananna (w sezonie 2000-01 Suproliga)
  9. Ukraina Hryhorij Chyżniak (Žalgiris Kowno) 6 blk kontra KK Zadar (w sezonie 2000-01)
  10. Chorwacja Davor Pejčinović (KK Zadar) 6 blk kontra Lugano Snakes (w sezonie 2000-01)
  11. Francja Frédéric Weis (Unicaja Malaga) 6 blk kontra Efes Pilsen (w sezonie 2002-03)
  12. Rosja Aleksiej Sawrasienko (CSKA Moskwa) 6 blk kontra Baskonia (w sezonie 2004-05)
  13. Stany Zjednoczone Maceo Baston (Maccabi Tel Awiw) 6 blk kontra Baskonia (w sezonie 2005-06)
  14. Stany Zjednoczone Marcus Haislip (Efes Pilsen) 6 blk kontra Olympiakos Pireus (w sezonie 2006-07)
  15. Stany Zjednoczone Terence Morris (Maccabi Tel Awiw) 6 blk kontra Žalgiris Kowno (w sezonie 2007-08)

Punkty rankingowe

Liczone od sezonu 1991/92

  1. Stany Zjednoczone Tanoka Beard (Žalgiris Kowno) 63 kontra Skipper Bolonia (w sezonie 2003-04)
  2. Słowenia Jaka Lakovič (Krka Novo mesto) 55 kontra Real Madryt (w sezonie 2001-02)
  3. Serbia Dejan Milojević (Partizan Belgrad) 55 kontra Olympiakos (w sezonie 2004-05)
  4. Chorwacja Marko Popović (Cibona Zagrzeb) 54 kontra Estudiantes Madryt (w sezonie 2004-05)
  5. Słowenia Jaka Lakovič (Panathinaikos Ateny) 51 kontra Benetton Treviso (w sezonie 2003-04)
  6. Litwa Arvydas Macijauskas (Baskonia) 50 kontra ASVEL Villeurbanne (w sezonie 2003-04)
  7. Belgia Tomas Van Den Spiegel (Prokom Trefl) 50 kontra VidiVici Bolonia (w sezonie 2007-08)
  8. Litwa Darjuš Lavrinovič (Real Madryt) 49 kontra Chimki Moskwa (w sezonie 2009-10)
  9. Australia-Serbia Aleks Marić (Partizan Belgrad) 49 kontra Efes Pilsen (w sezonie 2009-10)
  10. Argentyna Andrés Nocioni (Baskonia) 48 kontra Benetton Treviso (w sezonie 2003-04)
  11. Stany Zjednoczone Spencer Nelson (GHP Bamberg) 48 kontra Benetton Treviso (w sezonie 2005-06)
  12. Litwa Arvydas Sabonis (Žalgiris Kowno) 47 kontra Ülker Stambuł (w sezonie 2003-04)
  13. Stany Zjednoczone Anthony Parker (Maccabi Tel Awiw) 47 kontra ASVEL Villeurbanne (w sezonie 2004-05)
  14. Rosja Rusłan Awlejew (Ural Great Perm) 47 kontra Telindus Ostenda (w sezonie 2001-02)
  15. Stany Zjednoczone Kebu Stewart (Hapoel Jeruzalem) 47 kontra Benetton Treviso (w sezonie 2000-01)

Triple-double

Liczone od sezonu 1991/92

  1. Rosja Wasilij Karasiew (CSKA Moskwa) 21 pkt, 10 ast, 10 zb kontra Olympiakos (w sezonie 1994-95)
  2. Stany Zjednoczone Bill Edwards (PAOK Saloniki) 24 pkt, 15 zb, 10 ast kontra Cholet Basket (w sezonie 1999-00)
  3. Stany Zjednoczone Derrick Phelps (Alba Berlin) 12 ast, 11 pkt, 10 zb kontra Iraklis (w sezonie 2000-01 Suproliga)
  4. Chorwacja Nikola Vujčić (Maccabi Tel Awiw) 12 zb, 11 pkt, 11 ast kontra Prokom Trefl (w sezonie 2005-06)
  5. Chorwacja Nikola Vujčić (Maccabi Tel Awiw) 27 pkt, 10 zb, 10 ast kontra Olimpija Lublana (w sezonie 2006-07)

Prawa telewizyjne w Polsce

Prawa telewizyjne do Euroligi w Polsce posiada Telewizja Polsat, transmisje emitowane są na płatnych kanałach sportowych należących do spółki[2].

Zobacz też

Przypisy

Linki zewnętrzne