Chromatyda
Chromatyda (gr. chrṓma = barwa; eídos = postać, kształt) – ramię (połowa) chromosomu widoczne w fazach bezpośrednio poprzedzających podział komórki jako odrębna jednostka morfologiczna. W wyniku replikacji DNA każdy chromosom ma dwie identyczne chromatydy, które połączone są centromerem i nazywają się chromatydami siostrzanymi. Powstają one zwykle w fazie S cyklu komórkowego. Chromatydy jako części chromosomu składają się z włókien chromatyny ułożonych w pętle. Włókna chromatyny o szerokości 30 nm to solenoidy (które składają się z 6 nukleosomów[1], przy czym nukleosomy zbudowane są z podwójnej helisy DNA o długości ok. 200 par zasad nawiniętej na oktamer histonowy[2]) zwinięte w helisę i ułożone jeden na drugim. Podczas anafazy (w mitozie i drugim podziale mejotycznym) wszystkie chromatydy stają się chromosomami potomnymi, które przemieszczają się do przeciwległych biegunów komórki, dzięki skracającym się włóknom wrzeciona podziałowego (kariokinetycznego).
Przypisy
- ↑ Cammack i inni 2008 ↓, solenoid, s. 623.
- ↑ Cammack i inni 2008 ↓, nucleosome, s. 460.
Bibliografia
- Richard Cammack i inni red., Oxford Dictionary of Biochemistry and Molecular Biology, wyd. 2, Oxford: Oxford University Press, 2008, DOI: 10.1093/acref/9780198529170.001.0001, ISBN 978-0-19-172764-1 (ang.).
- Marek Guzik i inni, Biologia na czasie 1. Podręcznik dla liceum ogólnokształcącego i technikum. Zakres rozszerzony, Warszawa: Nowa Era, 2013, s. 61–60, ISBN 978-83-267-2131-1.
- chromatyda, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2015-03-19].