PL EN DE FR ES IT PT RU JA ZH NL UK TR KO CS SV AR VI FA ID HU RO NO FI

Bożena Dykiel

Bożena Dykiel
Ilustracja
Bożena Dykiel (2018)
Imię i nazwisko

Bożenna Dykiel

Data i miejsce urodzenia

26 sierpnia 1948
Grabowo

Data i miejsce śmierci

12 lutego 2026
Izabelin C

Zawód

aktorka

Współmałżonek

Ryszard Kirejczyk

Lata aktywności

1970–2025

Zespół artystyczny
Teatr Narodowy w Warszawie
(1972–1985)
Odznaczenia
Brązowy Krzyż Zasługi Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”
Knownlyx archive image Multimedia w Wikimedia Commons
Knownlyx archive image Cytaty w Wikicytatach
Knownlyx encyclopedia image
Odcisk dłoni i podpis Dykiel w Alei Gwiazd w Międzyzdrojach

Bożenna (Bożena) Dykiel (ur. 26 sierpnia 1948 w Grabowie, zm. 12 lutego 2026 w Izabelinie C) – polska aktorka teatralna i filmowa.

Życiorys

Ukończyła XLIV Liceum Ogólnokształcące im. Antoniego Dobiszewskiego (obecnie im. Stefana Banacha) w Warszawie. W roku 1971 została absolwentką Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie. W latach 1970–1972 występowała w Studenckim Teatrze Satyryków (STS), a w latach 1972–1985 – w Teatrze Narodowym w Warszawie[1].

Rozpoznawalność przyniosły jej role Kasi w Weselu (1973), teatralna rola jeżdżącej na motorze Goplany w Balladynie Słowackiego[2], Mady Müller w filmie Ziemia obiecana (1975)[3][4] oraz Mieczysławy „Miećki” Aniołowej w serialu Alternatywy 4 (1986). W latach 2003–2025 grała Marię Ziębę, jedną z głównych bohaterek w telenoweli TVN Na Wspólnej. W 2005 prowadziła program kulinarny Polsatu Z Bożeną Dykiel na ostrzu noża[5]. Wiosną 2009 uczestniczyła w piątej edycji programu rozrywkowego Polsatu Jak oni śpiewają.

Była członkinią Stowarzyszenia Filmowców Polskich[1]. W 2025 odsłoniła swoją gwiazdę w Łódzkiej Alei Gwiazd[1][6].

Życie prywatne

Córka Józefa i Heleny[7]. Z mężem, Ryszardem Kirejczykiem, miała dwie córki[8]: Marię (ur. 1979) i Zofię (ur. 1981)[9][10].

W 2021 roku poddała się zabiegowi wstawienia sztucznej zastawki aortalnej. Operację przeprowadził kardiochirurg Andrzej Bochenek[11].

Pochowana na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie[12].

Teatr

W latach 1970–1972 występowała w Studenckim Teatrze Satyryków (STS). Jej kariera zaczęła się od skandalu (lub zachwytu) – od roli w Balladynie Juliusza Słowackiego w reżyserii Adama Hanuszkiewicza w Teatrze Narodowym, gdy 8 lutego 1974 wjechała na scenę motocyklem marki Honda. Grana przez nią Goplana miała kostium znany z popularnej wówczas komiksowej serii fantasy o seksownej Barbarelli, znanej głównie z filmowej adaptacji Rogera Vadima, w której główną rolę grała Jane Fonda[13]. Zaczął się nowy rozdział w teatralnym odczytywaniu romantyzmu. Na teatralnej scenie tańczyła jako Panna Młoda w Weselu Wyspiańskiego (rok wcześniej w filmie grała Kasię). Konrad Swinarski powierzył jej rolę Zoi Bieriozkiny w Pluskwie Władimira Majakowskiego[2].

W Teatrze Narodowym w latach 1972–1985 występowała w przedstawieniach reżyserowanych przez Helmuta Kajzara, Jana Kulczyńskiego, Tadeusza Minca i Ryszarda Peryta[2].

Wybrane przedstawienia

na podstawie: Encyklopedia Teatru Polskiego[14]

Teatr PWST

  • 1970: Mądremu biada (Aleksander Gribojedow) – Natalia Dmitriewna Goricz
  • 1971: Ulisses (James Joyce) – Florry
  • 1971: Król Mięsopust (Jarosław Marek Rymkiewicz) – Rosalinda
  • 1971: Ćwiczenia z Szekspira – obsada aktorska

Teatr Narodowy

  • 1971: Beniowski (Juliusz Słowacki) – Muza
  • 1973: Trzy po trzy (Aleksander Fredro) – Julia
  • 1973: Wacława dzieje (Stefan Garczyński) – Helena
  • 1974: Balladyna (Juliusz Słowacki) – Goplana
  • 1974: Wesele (Stanisław Wyspiański) – Panna Młoda
  • 1975: Pluskwa (Włodzimierz Majakowski) – Zoja Bieriozkina
  • 1976: Jak wam się podoba? (William Shakespeare) – Rozalinda
  • 1978: Dziady część III i Wstęp (Adam Mickiewicz) – obsada aktorska
  • 1979: Szkoła żon (Molière) – Małgosia
  • 1979: +++ (trzema krzyżykami) Helmut Kajzar – „Mamusia”
  • 1980: Benefis (Antoni Czechow) – Zmiejukina-Jefimowna
  • 1980: Obora (Helmut Kajzar) – towarzyszka Miętowa
  • 1982: Villa dei Misteri (Dom tajemnic) Helmut Kajzar – porucznik MO
  • 1982: Pan Tadeusz (Adam Mickiewicz) – Telimena

Teatr Rozmaitości

  • 1972: Cudzołóstwo ukarane (Janusz Głowacki) – Sexy
  • 1973: Żaby (Arystofanes) – Kapłanka Demetry, jedna z chóru Żab

Estrada Stołeczna

  • 1977: Braterskie ręce – obsada aktorska

Teatr Scena Prezentacje

  • 1984: Smak miodu (Shelagh Delaney) – Helena
  • 1990: Humoreski erotyczne (Graham Greene) – madame Dejoie
  • 1996: Ninoczka (Melchior Lengyel) – księżna Stefania
  • 1996: Łysa śpiewaczka (Eugene Ionesco) – pani Smith

Teatr Nowy

  • 1991: Ubu Król, czyli Polacy. Improwizacje (Alfred Jarry) – Ubica

Teatr Syrena

  • 2006: Won! (Ryszard Marek Groński) – Mamuśka

Teatr Komedia

  • 2010: Dziewczyny z kalendarza (Tim Firth) – Marie

Filmografia

Polski dubbing

Dyskografia

Płyty

Single

Piosenki

Wikipedia:Weryfikowalność
Ta sekcja od 2026-02 wymaga zweryfikowania podanych informacji.
Należy podać wiarygodne źródła w formie przypisów bibliograficznych.
Część lub nawet wszystkie informacje w sekcji mogą być nieprawdziwe. Jako pozbawione źródeł mogą zostać zakwestionowane i usunięte.
Sprawdź w źródłach: Encyklopedia PWN • Google Books • Google Scholar • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary)
Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się w dyskusji tej sekcji.
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tej sekcji.
  • 1969: Baja Bongo
  • 1981: To Zula w filmie pt. Miłość ci wszystko wybaczy
  • 2011: Memories of Vodka (jako Lolita)
  • 2011: Zakupy
  • 2013: Panterka (jako Lolyta, wyk. Baśka)
  • 2013: Zdjęcia młodej dziewczyny (jako Jovita Klaris)
  • 2014: Grzybowe kosteczki rosołowe (jako Lolyta, wyk. Magda Gessler)
  • 2015: Wypromować w radio (jako Lolyta)
  • 2016: Bad Girls – Ostatni dzień na szaleństwa (wyk. Helena Zibbi)
  • 2016: Szmata (jako Lolyta, gościnnie z Baśką)
  • 2016: Nieszczęśliwa i samotna (jako Lolyta, gościnnie z Olaffem)
  • 2017: DJ Kononowitz – Lorneta z meduzą
  • 2017: DJ Kononowitz – Cyce! (jako Lolyta, gościnnie z Baśką)
  • 2018: Kto to jest?
  • 2019: Helena Zibbi – Badylara (jako Lolyta, gościnnie z Baśką)
  • 2019: Rafalala (jako Lolyta, wyk. Izabela)
  • 2019: Dobrym konikiem

Odznaczenia

Wyróżnienia

Przypisy

  1. ↑ a b c Nie żyje Bożena Dykiel [online], sfp.org.pl [dostęp 2026-02-14] [zarchiwizowane z adresu].
  2. ↑ a b c Żegnamy Bożenę Dykiel [online], narodowy.pl, 13 lutego 2026 [dostęp 2026-02-13] (pol.).
  3. ↑ Krystyna Gucewicz: Dlaczego się kochają, czyli życie na różowo. Wydawnictwo Zetdezet, 1995, s. 118. ISBN 83-85056-40-8.
  4. ↑ Bożena Dykiel: warto świntuszyć [online], kobieta.pl [dostęp 2024-04-22] (pol.).
  5. ↑ Bożena Dykiel w Polsacie [online], wirtualnemedia.pl, 29 sierpnia 2005 [dostęp 2024-04-22] (pol.).
  6. ↑ Ma swoją gwiazdę, „Tele Tydzień” (29/2025), 14 lipca 2025, s. 3.
  7. ↑ Bożenna Dykiel (PESEL: 48082600840). rejestry-notarialne.pl. [dostęp 2026-02-25].
  8. ↑ Dwutygodnik „Relaks” nr 15, 19 lipca 2016, s. 4–5.
  9. ↑ Krystyna Gucewicz: Dlaczego się kochają, czyli życie na różowo. Wydawnictwo Zetdezet, 1995, s. 117. ISBN 83-85056-40-8.
  10. ↑ Bożena Dykiel doczekała się dwóch córek. Jej pociechy stronią od show-biznesu [online], plejada.pl [dostęp 2026-02-13].
  11. ↑ Bożena Dykiel przez lata ukrywała chorobę. „Żyłam na sztucznym sercu” [online], Medonet, 13 lutego 2026 [dostęp 2026-02-13].
  12. ↑ Karolina Stankiewicz: Pogrzeb Bożeny Dykiel. Pożegnana gromkimi brawami. film.wp.pl, 2026-02-25. (pol.).
  13. ↑ Tomasz Szczerbicki, Historia jednej fotografii: ten spektakl 50 lat temu wstrząsnął opinią publiczną. Bożena Dykiel jeździła po scenie na motocyklu [online], pap.pl/aktualnosci/historia-jednej-fotografii, 10 października 2024 [dostęp 2026-02-15].
  14. ↑ Bożena Dykiel (osoba), [w:] Encyklopedia teatru polskiego [dostęp 2026-02-14].
  15. ↑ Bożena Dykiel – Jak oni śpiewają [online], discogs.com.
  16. ↑ a b Bożena Dykiel w bazie filmpolski.pl

Linki zewnętrzne

Content available under CC BY-SA 4.0.

Source: Wikipedia.