Anatolij Biriukow

Anatolij Nikołajewicz Biriukow (ros. Анато́лий Никола́евич Бирюко́в; ur. 18 lutego 1939 w Czechowie, zm. 24 lutego 1979 w Moskwie) – radziecki seryjny morderca, zwany Łowcą dzieci, skazany za zabicie pięciorga dzieci w rejonie Moskwy między wrześniem a październikiem 1977 r.^[1]

Anatolij Biriukow urodził się 18 lutego 1939 roku w robotniczej osadzie obwodu moskiewskiego Łopasnia – przyszłym mieście Czechowa. Jego ojciec, Nikołaj Biriukow, był dowódcą Armii Radzieckiej, generałem porucznikiem i Bohaterem Związku Radzieckiego. Jako dziecko, w wyniku wypadku (próbował przeciąć ostrą amunicję, powodując jej eksplozję i oszpecenie jego twarzy), Biriukow doznał poważnych oparzeń twarzy, lewej strony klatki piersiowej i obu ramion, które wpłynęły na jego wygląd, pozostawiając poważne blizny do końca życia. Sam Biriukow wyjaśnił pochodzenie swoich blizn, mówiąc, że „w dzieciństwie ktoś przypadkowo wylał na mnie garnek zupy”. Ze względu na swój wygląd był prześladowany w szkole przez rówieśników i nie miał przyjaciół, co sprawiło, że przyszły zabójca dorastał jako cichy, wycofany i nietowarzyski. Niemniej jednak Biriukow był żonaty i miał dzieci. W życiu codziennym Biriukow był opisywany jako osoba życzliwa i uprzejma, więc kiedy został aresztowany za morderstwa, nikt z jego znajomych nie mógł uwierzyć w jego winę. Biriukow pracował jako mechanik, który wyuczył się po ukończeniu szkoły.

Anatolij Biriukow usiłował popełnić swoje pierwsze przestępstwo w 1971 roku, kradnąc wózek dziecięcy z kliniki dziecięcej. Matka dziecka wróciła jednak w samą porę i zaczęła krzyczeć, co doprowadziło do szybkiego aresztowania Biriukowa. Biriukow powiedział jednak policji, że zamierzał „zrobić matce kiepski żart” za pozostawienie wózka bez opieki, i otrzymał jedynie upomnienie i grzywnę za zakłócanie porządku publicznego. Zaledwie rok później Biriukow ponownie próbował ukraść wózek z dzieckiem, ale tym razem konsekwencje były znacznie poważniejsze: został skazany na trzy lata więzienia za kradzież. Podczas odbywania kary Biriukow rozwiódł się z żoną. Po wyjściu na wolność Biriukow znalazł pracę jako mechanik w dziale budowlanym, gdzie pracował aż do aresztowania.

Biriukow popełniał swoje zbrodnie według tego samego schematu: porywał niemowlę z wózka, zabierał je w odosobnione miejsce, gwałcił, a następnie mordował. Biriukow popełnił swoje pierwsze morderstwo 16 września 1977 roku. Był zaskoczony, zanim zdążył odbyć stosunek z pierwszą ofiarą. Silny cios nożem w brzuch niemal przeciął niemowlę na pół. 19 września w centrum Moskwy, w pobliżu sklepu Deckij Mir, seryjny morderca porwał i zgwałcił kolejne niemowlę. W ciągu następnych trzech tygodni porwał i zamordował kolejne troje niemowląt. Trzy z pięciu ofiar Biriukowa zmarły bezpośrednio w wyniku gwałtu, który często powoduje śmiertelne obrażenia u niemowląt. Biriukow był heteroseksualny, ale zgwałcił zarówno chłopców, jak i dziewczynki.

Minister spraw wewnętrznych Nikołaj Szczołokow poinformował o poszukiwaniach maniaka bezpośrednio Breżniewa, a policja przeprowadziła szeroko zakrojone działania śledcze, w tym naloty i masowe kontrole. Działania te stanowią jedną z największych operacji poszukiwawczych w historii moskiewskiego Departamentu Śledczego. Podczas próby porwania szóstego niemowlęcia przechodnie zaczęli gonić maniaka. Biriukowowi udało się uciec, ale ścigający go mieli okazję przyjrzeć się jego wyglądowi. 24 października 1977 roku maniaka zidentyfikowano i aresztowano. Liczne komisje lekarskie ustaliły, że cierpiał on na specyficzną namiętność do niemowląt (nepiofilię), która jest znacznie rzadsza niż pociąg do dzieci powyżej 6. lub 7. roku życia. Biriukow powiedział śledczym, że celowo zdecydował się na popełnienie przestępstw przeciwko niemowlętom. Sam jako główny motyw popełnienia przestępstw podał odmowę żony na stosunki seksualne z nim.

W 1978 roku sąd skazał Anatolija Biriukowa na najwyższą karę – śmierć przez rozstrzelanie. Maniak kilkakrotnie próbował popełnić samobójstwo i wniósł apelacje do wszystkich sądów, ale wyrok pozostał niezmieniony. 24 lutego 1979 roku Anatolij Biriukow został rozstrzelany w Moskwie.^[2]