PL EN DE FR ES IT PT RU JA ZH NL UK TR KO CS SV AR VI FA ID HU RO NO FI

Aleksiej Łosiew

Aleksiej Łosiew
Państwo działania

Knownlyx archive image ZSRR

Data i miejsce urodzenia

1893
Nowoczerkask

Data i miejsce śmierci

1988
Moskwa

doktor nauk filologicznych
Specjalność: filozofia, estetyka
Alma Mater

Uniwersytet Moskiewski

Zatrudnienie
profesor uczelni
uczelnia

Moskiewski Uniwersytet Państwowy im. M.W. Łomonosowa

Odznaczenia
Nagroda Państwowa ZSRR
Order Czerwonego Sztandaru Pracy

Aleksiej Fiodorowicz Łosiew (ros. Алексе́й Фёдорович Ло́сев, ur. 1893 w Nowoczerkasku, zm. 1988 w Moskwie) – radziecki filozof, kulturolog i muzykolog[1], doktor nauk, profesor, znany jako „ostatni filozof Srebrnego Wieku[2][3][4][5].

Życiorys

Ojciec był nauczycielem matematyki w gimnazjum i muzykiem[6]. Ukończywszy ze złotym medalem gimnazjum klasyczne w Nowoczerkasku, Aleksiej Łosiew w 1911 roku zapisał się na Uniwersytet Moskiewski na wydział historyczno-filologiczny, który ukończył w 1915 roku. Równolegle studiował filozofię i filologię klasyczną[7]. W latach 1920. był profesorem Konserwatorium Moskiewskiego[8].

Poglądy

Łosiew nie wyłożył nigdzie swojego własnego rozumienia filozofii, można wszakże powiedzieć, iż do końca lat 1920. zajmował „idealistyczne” stanowisko pozostające pod wpływem Platona i neoplatonizmu, Hegla oraz Edmunda Husserla. Dalszy rozwój nastręcza pewne zagadki związane z jego tzw. przejściem „na pozycje marksizmu” w latach trzydziestych/czterdziestych[9].

Prace

Był autorem ponad 460 publikacji, a wspólnymi cechami ich wszystkich jest syntetyczność, symbolizm i neoplatonizm[10]. Jest autorem jednej z najważniejszych i najobszerniejszych (prawie 700 stron) prac o Władimirze Sołowjowie pt. Władimir Sołowjow i jego czasy (ros. Владимир Соловьев и его время), nazwano ją nawet „encyklopedią wiedzy o Sołowjowie”[4].

Nagody

Przypisy

  1. Łosiew Aleksiej F., [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2021-03-23].
  2. Obolevitch 2012 ↓.
  3. Janusz Dobieszewski. Aleksiej Łosiew – ostatni filozof srebrnego wieku, w: Musica Antiqua Europae Orientalis XVI. Acta Slavica. Kultura, literatura oraz myśl filozoficzna Słowian wschodnich i południowych w powiązaniach, wzajemnych oddziaływaniach, Bydgoszcz 2012
  4. a b Dobieszewski 2014 ↓, s. 35.
  5. Stołowicz 2008 ↓, s. 460–461.
  6. Рахманкулова 1999 ↓, s. 469.
  7. Stołowicz 2008 ↓, s. 461.
  8. Троицкий 2020 ↓, s. 230–231.
  9. Goerdt 2012 ↓, s. 542.
  10. Kroczak 2013 ↓.

Bibliografia