Żółcień chinolinowa
| ||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||
| Ogólne informacje | ||||||||||||||||||||
| Wzór sumaryczny |
C18H13N1O5/8/11S1/2/3Na1/2/3 | |||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Masa molowa |
477,38 g/mol | |||||||||||||||||||
| Wygląd |
zielonawożółty proszek | |||||||||||||||||||
| Identyfikacja | ||||||||||||||||||||
| Numer CAS | ||||||||||||||||||||
| PubChem | ||||||||||||||||||||
| DrugBank | ||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||
Żółcień chinolinowa, E104 – organiczny związek chemiczny, zielonkawożółty, spożywczy barwnik chinolinowy. Może być wytwarzana syntetycznie lub też pochodzić od zwierząt. Należy do tzw. szóstki z Southampton[2].
Dopuszczalne dzienne spożycie wynosi 10 mg/kg masy ciała[3].
Zastosowanie
Używana jest jako barwnik do lodów, napojów gazowanych, galaretek i cukierków na kaszel.
Inne zastosowania
Barwniki kosmetyczne (m.in. w tatuażach), szminki, mydła, pasty do zębów, środki do pielęgnacji włosów, wody kolońskie.
Zagrożenia
Może działać jako czynnik wyzwalający histaminę[3]. Może powodować: astmę, pokrzywkę, wysypkę, zaczerwienienie (stan zapalny) skóry, nadpobudliwość, anafilaksję. Powinny jej unikać osoby uczulone na aspirynę.
Zgodnie z normami Międzynarodowej Agencji Badania Raka żółcień chinolinowa nie jest klasyfikowana jako czynnik rakotwórczy[1].
Regulacje prawne
Jest zakazana w niektórych krajach (np. w USA i Japonii). W Australii po czasowym wycofaniu jej z obrotu, została ponownie zatwierdzona i obecnie znajduje się w wielu produktach spożywczych.
W Wielkiej Brytanii wycofano żółcień chinolinową z żywności w 2009 roku po stwierdzeniu występowania nadpobudliwości u dzieci spożywających napoje zawierających mieszaninę sześciu barwników, wśród których znajdowała się żółcień chinolinowa[4]. Nie zidentyfikowano jednak, które z barwników obecnych w napojach odpowiadają za niekorzystne efekty[5].
Przypisy
- ↑ a b Żółcień chinolinowa (nr 309052) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck) na obszar Polski. [dostęp 2013-07-29]. (przeczytaj, jeśli nie wyświetla się prawidłowa wersja karty charakterystyki)
- ↑ Emilia Janiszewska-Turak, Justyna Fronia, Jolanta B. Królczyk, Analiza stosowania barwników spożywczych w produkcji wyrobów przeznaczonych dla dzieci, „Nauka, Przyroda, Technologie”, 12 (3), Poznań: Wydawnictwo Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu, 2018, s. 250.
- ↑ a b E104: Żółcień chinolinowa [online] [dostęp 2013-07-29].
- ↑ Ministers agree food colour ban [online], BBC News, 12 listopada 2008 [dostęp 2010-02-04] (ang.).
- ↑ M. Fulmer, Do food dyes affect kids’ behavior? [online], Los Angeles Times, 13 października 2008 [dostęp 2010-02-04] (ang.).
Bibliografia
- Bill Statham, E213: Tabele dodatków i składników chemicznych, Warszawa: Wydawnictwo RM, 2006, s. 336, ISBN 978-83-7243-529-3.
