اسپانیای هابسبورگ

پادشاهی اسپانیا[۱][الف] پادشاهی هسپانیا[ب] امپراتوری اسپانیا
۱۵۱۶–۱۷۰۰
صلیب بورگوندی (حدود ١۵٢۵ میلادی) نشان هابسبورگ اسپانیا (۱۶۶۹–۱۷۰۰)
نقشه شبه جزیره ایبری، ۱۵۷۰
پایتخت	مادرید (۱۵۶۱–۱۶۰۱);(۱۶۰۶–۱۷۰۰) وایادولید (۱۶۰۱–۰۶)
دین(ها)	کاتولیک رومی
حکومت	سلطنت مرکب
پادشاهی
• ۱۵۱۶–۱۵۵۶ (نخستین)	کارل یکم
• ۱۶۶۵–۱۷۰۰ (واپسین)	کارلوس دوم
قوه مقننه	مجلس کاستیا مجلس آراگون مجلس کاتالان مجلس والنسیا مجلس ناوار مجلس پرتغال
دوره تاریخی	ابتدای دوران مدرن اروپا
• الحاق از فیلیپ یکم، پادشاه کاستیا	۲۶ نوامبر ۱۵۰۴
• ارث بردن توسط کارلوس یکم	۲۳ ژانویه ۱۵۱۶
• شورش هلند	۱۵۶۸–۱۶۴۸
• اتحادیه ایبری	۱۵۸۰–۱۶۴۰
• جنگ‌های فرانسه-اسپانیا	۱۶۳۵–۱۶۵۹
• جنگ‌های پرتغال	۱۶۴۰–۱۶۶۸
• نبرد مونتیا	۱ نوامبر ۱۷۰۰
• جنگ جانشینی اسپانیا	۱۷۰۱–۱۷۱۴
واحد پول	رئال اسپانیا و دیگر ارزها
پیشین پسین تاج کاستیا تاج آراگون پادشاهی ناوار پادشاهی ناپولی هلند هابسبورگ بوربون اسپانیا جمهوری هلند پادشاهی ساردنی اتحادیه ایبری شوالیه‌های مهمان‌نواز

منظور از اسپانیای هابسبورگ، اسپانیای قرن ۱۶ و ۱۷ (۱۵۱۶–۱۷۰۰) بود که توسط پادشاهان دودمان هابسبورگ (همچنین با نقش آن در تاریخ اروپای مرکزی و شرقی همراه است) اداره می‌شد. حاکمان هابسبورگ با به دست گرفتن پادشاهی اسپانیا (عمدتاً کارلوس یکم و فلیپه دوم) به اوج نفوذ و قدرت خود رسیدند. آنها قلمروهایی را کنترل کردند که شامل قاره آمریکا، هند شرقی، کشورهای سفلی، بلژیک، لوکزامبورگ و سرزمین‌هایی که اکنون در ایتالیا هستند، فرانسه و آلمان در اروپا، امپراتوری پرتغال از سال ۱۵۸۰ تا ۱۶۴۰ و سرزمین‌های مختلف دیگر مانند قلمروهای کوچک مانند سئوتا و وهران در شمال آفریقا بود. از این دوره از تاریخ اسپانیا به عنوان «عصر کاوش» نیز نام برده شده‌است.

با حضور هابسبورگ‌ها، اسپانیا یکی از بزرگترین قدرت‌های سیاسی و نظامی در اروپا و جهان در بیشتر سال‌های قرون شانزدهم و هفدهم بود. هابسبورگ عصر طلایی اسپانیا را نیز در زمینه هنر و ادبیات آغاز کرد. برخی از برجسته‌ترین نویسندگان و نقاشان جهان در این دوره زندگی می‌کردند، از جمله سانتا ترسا، پدرو کالدرون، میگل د سروانتس، ال گرکو، دومینیک د سوتو، فرانسیسکو سوارز، دیه‌گو ولاسکس، و فرانسیسکو د ویتوریا.

اسپانیا یا «اسپانیایی‌ها»، اشاره به سرزمین‌های اسپانیا در قاره‌های مختلف در این دوره، در ابتدا کل شبه جزیره ایبری از جمله پادشاهی‌های آراگون کاستیا، لئون، ناوار (محدوده جنوبی آن که در شبه‌جزیره ایبری قرار داشت) و از ۱۵۸۰, پرتغال را پوشش می‌داد.

ازدواج ایزابل یکم، ملکه کاستیا و فرناندوی دوم، پادشاه آراگون در سال ۱۴۶۹ منجر به اتحاد دو تاج اصلی کاستیا و آراگون شد، که سرانجام به اتحاد رسمی اسپانیا منجر شد، پس از اوج بازپس‌گیری اندلس با فتح گرانادا در ۱۴۹۲، ایزابل و فرناندو عنوان فرمانروایان کاتولیک را توسط پاپ الکساندر ششم و اصطلاح «سلطنت کاتولیک» (Monarchia Catholica) برای سلطنت تحت هابسبورگ اسپانیایی دریافت کردند. دوره هابسبورگ مفهوم اسپانیا است به معنایی که در قرن ۱۸ نهادینه شد.

پس از احکام نووا پلانتا در سال ۱۷۰۷ که به‌طور غیررسمی جانشین چندین پادشاهی در قلمروهای سابق خود شد، پس از مرگ آخرین پادشاه هابسبورگ اسپانیا کارلوس دوم در سال ۱۷۰۰، جنگ جانشینی اسپانیا منجر به رسیدن فلیپه پنجم شاهزاده فرانسوی به پادشاهی اسپانیا و تأسیس بوربون اسپانیا و تشکیل دولت متمرکز جدیدی را آغاز کرد.