Bar, Karadağ
| Bar Бар | |
|---|---|
 | |
 Bayrak  Arma | |
  Bar Bar’ın Karadağ'daki konumu | |
| Ülke |  Karadağ |
| Belediye | Bar |
| İdare | |
| • Belediye başkanı | Dušan Raičević |
| Yüzölçümü | |
| • Şehir | 598 km² |
| Nüfus (2023) | |
| • Şehir | 15.868 |
| • Yoğunluk | 67/km² |
| • Metropol | 42,068 |
| Zaman dilimi | UTC+01.00 (OAS) |
| • Yaz (YSU) | UTC+02.00 (OAYS) |
| Posta kodu | 85000 |
| Alan kodu | +382 30 |
| Plaka kodu | BR |
Resmî site bar.me | |
Bar (Karadağca: Bar), Karadağ'da Adriyatik Denizi kıyısında yer alan turistik ve tarihî kasabadır. Bar aynı zamanda Karadağ'ın ana limanıdır. Burası, kuzeydeki komşu ülke Sırbistan'ın denizle bağlantısının sağlanması noktasında çok önemlidir. Tito döneminde inşa edilen Belgrad-Bar demiryolunun son noktasıdır. Buradan her gün Belgrad'a tren seferleri düzenlenir.
Bu yerleşim yeri Türkçe, Karadağlıca ve Sırpçada Bar (Бар); İtalyancada Antivari veya Antibari; Arnavutçada Tivari; Yunancada Antivarion (Αντιβάριον) veya Thivárion (Θηβάριον); Latincede Antibarium adlarına sahiptir.
Tarihçe
Venedik Cumhuriyeti'nin Adriyatik'teki kalelerinden biri olan Bar (Antivari), 1570-1573 Osmanlı-Venedik Savaşı sırasında Kaptan-ı derya Müezzinzade Ali Paşa komutasındaki Osmanlı donanmasının denizden, Rumeli Beylerbeyi Hüseyin Paşa ve Semiz Ahmed Paşa'nın karadan ortak harekâtları[1] sonucunda Himara, Şingin, Ülgün ve Budva'yla birlikte Osmanlı topraklarına katıldı ve 7 Mart 1573 tarihinde taraflar arasında savaş haline son veren antlaşmayla Osmanlı toprağı olduğu kabul edildi.
1867 yılında İşkodra Sancağı'na bağlanan Bar 1878 yılında Berlin Antlaşması'yla (resmen bağımsız olan) Karadağ Prensliği'ne verildi.
Nüfus
Bar Belediyesi sınırları dâhilinin 2011 yılındaki toplam nüfusu 42.038 olarak verilmektedir.[2] Anılan nüfus sayısının büyük kısmını Karadağlılar, Sırplar, Arnavutlar, Boşnaklar oluşturur. Bunun yanında sahildeki merkezde ve özellikle dağa yaslanan Eski Bar'da Türkler de yaşamaktadır. Boşnak ve Arnavutlarla beraber ortak Müslüman kimliği dolayısıyla varlıkları bu iki kesim içinde de yer alan Türklerin konuştukları Türkçe, 2019 yılında yayımlanan eserde yer almıştır.[3]
Resimler
-
Sutomore plajı -
1863 yılında Bar -
Kral Nikola Sarayı
Kaynakça
- ^ "İslam Ansiklopedisi, Türk Diyanet Vakfı, İstanbul (2009), c.36, s.494". 21 Kasım 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Eylül 2022.
- ^ 2011 nüfus sayımı sonuçları 7 Mart 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Karadağ İstatistik Enstitüsü
- ^ İğci, Alpay (2019). Karadağ Türk Ağzı. Ankara: Gazi Kitabevi. ISBN 978-605-344-932-4.
Dış bağlantılar
- Visit-Montenegro.com24 Kasım 2012 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
| Otorite kontrolü |
|
|---|
