PL EN DE FR ES IT PT RU JA ZH NL UK TR KO CS SV AR VI FA ID HU RO NO FI

Iłownica (rzeka)

Iłownica
Ilustracja
Iłownica w Bronowie
Kontynent

Europa

Państwo

Knownlyx archive image Polska

Lokalizacja

województwo śląskie
powiat bielski

Rzeka
Długość 27,88 km
Powierzchnia zlewni

201,1 km²

Źródło
Miejsce podnóża wzgórza Górka, Grodziec
Wysokość

ok. 400 m n.p.m.

Współrzędne

49°47′22″N 18°52′34″E/49,789444 18,876111

Ujście
Recypient Wisła
Miejsce

Czechowice-Dziedzice

Wysokość

240,7 m n.p.m.[1]

Współrzędne

49°55′32″N 18°58′55″E/49,925556 18,981944

Położenie na mapie powiatu bielskiego
Mapa konturowa powiatu bielskiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „źródło”, natomiast u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „ujście”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „źródło”, powyżej na prawo znajduje się również punkt z opisem „ujście”
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa konturowa województwa śląskiego, na dole znajduje się punkt z opisem „źródło”, natomiast blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „ujście”

Iłownicarzeka, prawostronny dopływ Wisły[2] o długości 27,88 km[3] i powierzchni dorzecza 201,1 km².

Rzeka płynie w powiecie bielskim oraz częściowo w powiecie cieszyńskim. Jej źródła znajdują się na Pogórzu Śląskim, u północnych podnóży wzgórza Górka[4] na terenie wsi Grodziec. Płynie przez Grodziec, Pierściec i Roztropice, gdzie zasila w wodę stawy roztropickie i gdzie na wysokości ok. 270 m n.p.m. przyjmuje większy prawy dopływ, Potok Łaziński[5]. Następnie płynie wśród stawów w Iłownicy, Rudzicy, Landeku, Bronowie, Ligocie i Zabrzegu, gdzie na wysokości ok. 245 m n.p.m. z prawego brzegu wpada do niej Jasienica[1]. Uchodzi do Wisły w okolicy oczyszczalni ścieków w północno-zachodniej części Czechowic-Dziedzic.

Rzeka była wzmiankowana w 1525 roku jako Bach Ihlownitz, a w 1727 jako rzeka Ilownica. Nazwa ta jest jednak starsza, jako że nad Iłownicą leży wieś z zapożyczoną od niej nazwą, wzmiankowaną już około 1305 roku jako Gylownita. Obie nazwy wywodzą się od przymiotnika iłowy[6]. Górny tok rzeki, od źródeł mniej więcej po stawy w Pogórzu, występuje na mapach Geoportalu pod nazwą Kowale[1].

Iłownica, przy normalnych stanach wody ciek stosunkowo niewielki, jest jednak rzeką często stwarzającą znaczne zagrożenia w przypadkach wezbrań. Podczas nawalnych opadów na początku czerwca 2024 r. przekroczyła ona stan alarmowy, dokonując podtopień w miejscowości Iłownica w gminie Jasienica[7]. Intensywne deszcze, jakie nawiedziły region w połowie września 2024 r. spowodowały, że w Czechowicach-Dziedzicach rzeka osiągnęła 634 cm, czyli o 214 cm więcej niż wynosi stan alarmowy. Iłownica przelała się tam przez wały, co spowodowało konieczność ewakuacji kilkudziesięciu mieszkańców[8].

Zobacz też

Przypisy

Bibliografia

  • Aleksander Dorda: Środowisko abiotyczne. Charakterystyka hydrograficzna. Rzeki i potoki. Dorzecze Małej Wisły. W: Dzieje Śląska Cieszyńskiego od zarania do czasów współczesnych pod redakcją Idziego Panica. T. I: Śląsk Cieszyński w czasach prehistorycznych. Cz. pierwsza: Środowisko przyrodnicze. Cieszyn: Starostwo Powiatowe, 2009, s. 65. ISBN 978-83-926929-2-8.
  • Iłownica, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. III: Haag – Kępy, Warszawa 1882, s. 271.