PL EN DE FR ES IT PT RU JA ZH NL UK TR KO CS SV AR VI FA ID HU RO NO FI

Everybody (singel Madonny)

Everybody
Okładka
Wykonawca

Madonna

Album

Madonna

Wydany

6 października 1982

Nagrywany

kwiecień 1982, Blank Tape Recording Studios

Gatunek

post disco · electro · R&B

Długość

4:57 (wersja albumowa)
5:56 (wersja 12″)
3:58 (wersja 7″)

Wydawnictwo

Sire · Warner Bros.

Producent

Mark Kamins(inne języki)

Autor

Madonna

Chronologia
— „Everybody”
(1982) 		„Burning Up” / „Physical Attraction”
(1983)

Everybody – utwór muzyczny z 1982 roku, napisany i wykonywany przez amerykańską piosenkarkę Madonnę. Pochodzi z jej pierwszego albumu studyjnego, Madonna (1983). 6 października 1982 został wydany nakładem wytwórni Sire Records i Warner Bros. Records jako pierwszy promujący go singel, a zarazem jej debiut fonograficzny. Reprezentuje gatunek post disco z elementami electro i R&B, a jego tekst dotyczy zaproszenia do tańca.

Był jednym z pierwszych utworów, które Madonna napisała i nagrała w 1981 w wersjach demo. W 1982 DJ Mark Kamins(inne języki) odtworzył go w klubie Danceteria(inne języki). Dzięki jego pomocy Madonna podpisała kontrakt fonograficzny z Sire Records, a w kwietniu 1982 dokonała nagrania piosenki, wyprodukowanego przez Kaminsa. Po premierze singel zdobył popularność w klubach i dostał się na dwie publikowane przez czasopismo „Billboard” listy przebojów: Dance Club Songs i Bubbling Under Hot 100. Po wznowieniu winylowym i cyfrowym w 2022 był notowany w kilku państwach Europy.

Do singla został nagrany teledysk, przedstawiający występ Madonny z dwójką tancerzy w klubie. W okresie promocji albumu Madonna artystka wykonywała utwór podczas krótkich koncertów w klubach i występów telewizyjnych. W kolejnych latach uwzględniła go podczas trzech tras koncertowych: The Virgin Tour (1985), The Girlie Show (1993) i The Celebration Tour (2023–2024).

Geneza

W 1979 Madonna, ucząca się tańca w Nowym Jorku, podjęła decyzję o rozpoczęciu kariery muzycznej. Od maja do sierpnia przebywała w Paryżu, gdzie lokalni producenci organizowali jej zajęcia ze śpiewu i tańca oraz usiłowali zainicjować jej działalność jako piosenkarki. Była jednak niezadowolona z proponowanych piosenek, więc powróciła do Nowego Jorku[1][2][3]. Ówczesny partner, Dan Gilroy(inne języki), uczył ją gry na gitarze i perkusji oraz pisania piosenek[4]. Wspólnie założyli zespół muzyczny Breakfast Club, w którym śpiewała oraz grała na gitarze i perkusji[5]. Wiosną 1980 opuściła Breakfast Club i założyła nowy zespół, Madonna and the Sky, który szybko się rozpadł[6]. Następnie założyła ze Stephenem Brayem(inne języki) zespół Emmy (czasami nazywany Emmy & the Emmys)[7][8]. W marcu 1981 podpisała kontrakt z wytwórnią Gotham Records(inne języki). Jako że jej przedstawiciele chcieli wypromować ją jako artystkę solową, rozwiązała Emmy, a w czerwcu 1981 zaczęła z Brayem pracować nad demo. Co najmniej dziewięć wytwórni wyraziło wstępne zainteresowanie podpisaniem z nią kontraktu[9][10]. W lutym 1982 zerwała współpracę z Gotham Records, ponieważ jej przedstawiciele chcieli wypromować ją jako artystkę rockową, zaś ona chciała się ukierunkować na muzykę taneczną[11].

Knownlyx encyclopedia image
Madonna wykonująca „Everybody” podczas koncertu w Paryżu w ramach trasy The Celebration Tour (2023)

„Everybody” była jedną z piosenek, które w tamtym czasie napisała, a następnie nagrała we współpracy z Brayem. Znalazła sią na wyprodukowanej przez nich kasecie demo, wraz z utworami „Stay”, „Don’t You Know” i „Ain’t No Big Deal”. Aby się wypromować, Madonna zaczęła samodzielnie prezentować nagrania DJ-om w klubach nocnych i prosić ich o organizowanie spotkań z przedstawicielami wytwórni muzycznych[11][12]. Mark Kamins(inne języki), pracujący jako DJ w klubie Danceteria(inne języki) i w dziale A&R wytwórni Island Records, zagrał „Everybody” podczas imprezy w Danceterii, gdzie piosenka spotkała się z pozytywnym odbiorem[13][14]. Obiecał Madonnie pomoc w zdobyciu kontraktu pod warunkiem, że będzie mógł wyprodukować nagranie „Everybody”[14]. Zaprezentował demo wytwórni Island Records, ale jej prezes, Chris Blackwell, nie wyraził zainteresowania współpracą. Demo odrzucili także przedstawiciele Geffen Records[15][16].

Michael Rosenblatt, pracujący w dziale A&R wytwórni Sire Records, oddziału Warner Bros. Records, ocenił nagrania pozytywnie i zaoferował Madonnie wstępnie umowę na dwa single, obejmującą 5 tysięcy dolarów zaliczki i honoraria autorskie[16]. Seymour Stein, prezes Sire Records, posłuchał demo w szpitalu Lenox Hill Hospital(inne języki), gdzie przebywał po operacji serca[15]. Po latach wspominał: „Podobał mi się hook, podobał mi się głos Madonny, podobał mi się klimat i podobało mi się imię Madonna. Podobało mi się wszystko, więc puszczałem sobie to w kółko”. Madonna i Kamins odwiedzili go w szpitalu, gdzie zaoferował im współpracę. Choć przedstawiciele Warner Bros. Records byli początkowo niechętni, ostatecznie Sire Records podpisało z Madonną umowę na trzy single w formie 12-calowej płyty gramofonowej, z zaliczką w wysokości 15 tysięcy dolarów za każdy oraz z 2,5 tysiącami dolarów zaliczki za każdą napisaną piosenkę, ale ze zobowiązaniem do samodzielnego pokrycia kosztów nagrania, a także z opcją przedłużenia na album[17]. Rosenblatt zaplanował wydanie singla z utworami „Ain’t No Big Deal” i „Everybody”, kolejno na stronie A i stronie B[16][18][19].

Nagrywanie

Mark [Kamins] ma wyczucie i wiedział, co jest dobre dla klubów, a do tego właśnie zmierzaliśmy. Nie chodziło mi o radio, przynajmniej w moim odczuciu. Chodziło o to, żeby to dobrze działało na parkiecie i żeby było gorąco od początku do końca. To umiał i na tym się znał. Wiedziałem, że mogę stworzyć dla niego te brzmienia i dać mu to, czego chciał dla klubów.

Butch Jones, inżynier dźwięku[19]

Nagrania „Everybody” i „Ain’t No Big Deal” chciał wyprodukować Stephen Bray(inne języki), jednak Seymour Stein zlecił produkcję Markowi Kaminsowi(inne języki)[20]. On jednak wolał się skupić na pracy w A&R, więc zaoferował produkcję Kashifowi(inne języki), który odmówił. Ostatecznie Kamins zgodził się zostać producentem. Po latach wspominał, że chciał nadać piosence funkowe, basowe brzmienie. Nagranie odbyło się przez trzy dni w kwietniu 1982 w Blank Tape Recording Studios w Nowym Jorku. Pierwotnie piosenki miał zaaranżować Barry Eastmond(inne języki), jednak Kamins nie był zadowolony z proponowanego przez niego brzmienia, bliższego R&B niż muzyce tanecznej. Michael Rosenblatt zapytał inżyniera dźwięku Butcha Jonesa o sugestie w sprawie instrumentów klawiszowych. Jones zaprosił do studia muzyka Freda Zarra(inne języki), który nagrał partie na syntezatorze Oberheim OB-X(inne języki). Kamins postanowił zachować je w piosence i usunąć wcześniejsze partie klawiszowe. W nagraniu wzięli także udział sesyjni gitarzyści i perkusista[19].

Analiza utworu

„Everybody” został napisany w tonacji a-moll, z progresją G–A–B–A[21]. Łączy elementy post disco, electro i R&B, a jego brzmienie jest oparte na syntezatorach[22][23][24]. Przed refrenem nałożony jest efekt pogłosu, ponadto w piosence pojawia się fragment mówiony przez Madonnę[24]. Dziennikarz muzyczny Joe Lynch z czasopisma „Billboard” scharakteryzował utwór: „Z tym nieziemskim dźwiękiem klawiatury i zniekształconymi dźwiękami syntezatorów, które zdają się pojawiać i znikać, jakby pochodziły z brudniejszego parkietu w zapleczu klubu, Madonna porzuca jasne, radosne wibracje, które charakteryzowały resztę albumu i zamyka go na mrocznej, zmysłowej nucie”[25]. Wskazał również na jego „robotyczną produkcję w stylu electro, napięty wokal ukryty w miksie i chłodny refren”[26].

Głównym motywem tekstu jest zaproszenie do tańca i oddania się muzyce[24][25]. Madonna wypowiedziała się, że piosenka jest „o zachęcaniu ludzi, by zaczęli tańczyć i pozbyli się zahamowań”[27]. W interpretacji Katie Atkinson z czasopisma „Billboard”, piosenka „zapoczątkowała motyw inkluzywności, który do dziś stanowi centralny element jej przesłania: nie ma podziału na klasę, płeć, rasę, orientację seksualną ani żadną inną etykietę, gdy wszyscy wspólnie wylewają siódme poty na parkiecie”[28].

Wydanie i oprawa graficzna

Jako że „Ain’t No Big Deal” nie spodobało się przedstawicielom Sire Records, zapadła decyzja o pominięciu go i wydaniu na dwóch stronach singla różnych wersji „Everybody” (oryginalnej i dubu)[18][24]. Madonna poprosiła znajomą, Lindę Alaniz, o zrobienie zdjęcia na jego okładkę[19]. Michael Rosenblatt postanowił jednak, że na okładce nie znajdzie się zdjęcie artystki, ponieważ ze względu na brzmienie w stylu R&B chciał trafić z piosenką do czarnoskórej publiczności, w związku z czym nie chciał zdradzać jej koloru skóry[29][30]. Lou Beach otrzymał zlecenie zaprojektowania okładki, przedstawiającej ludzi podczas codziennych czynności na ulicy. Wykonał kolaż z fotografii z czasopism[30]. Singel ukazał się w Stanach Zjednoczonych 6 października 1982 na 12-calowej płycie gramofonowej[31]. W wersji na 7-calowej płycie gramofonowej na stronie A znalazła się krótsza wersja piosenki, zaś na stronie B wersja instrumentalna[19].

„Everybody” znalazł się jako ósmy i ostatni utwór na debiutanckim albumie artystki, Madonna, wydanym przez Sire Records 27 czerwca 1983[32]. W 2009 ukazał się na kompilacji jej największych przebojów, Celebration[33]. Jego remiksy ukazały się na remix albumach You Can Dance (1987)[34] i Finally Enough Love: 50 Number Ones(inne języki) (2022)[35].

W 1997 ukazał się nieautoryzowany przez Madonnę album Pre-Madonna(inne języki) z jej nagraniami sprzed debiutu fonograficznego, upublicznionymi przez Stephena Braya(inne języki)[36]. Znalazła się na nim oryginalna wersja demo „Everybody” z 1981, a także jej nowy remiks[37].

25 listopada 2022 odbyła się premiera nowej wersji singla na 12-calowej płycie gramofonowej, ze zremasterowanymi utworami z pierwotnego wydania na płycie 12-calowej oraz nową okładką, przedstawiającą zdjęcie Madonny. Została ona wydana z okazji 40-lecia premiery przez wytwórnię Rhino Records w ramach wydarzenia Record Store Day(inne języki)[38]. Równocześnie ukazał się singel w dystrybucji cyfrowej, z utworami pokrywającymi się z oryginalnym wydaniem na płycie 7-calowej oraz tą samą nową okładką[39].

Odbiór krytyków

Po premierze singla Brian Chin z czasopisma „Billboard” ocenił go jako „skromny i jasny, o właściwości relaksującej w warunkach słuchania domowego, ale w klubie brzmi jakoś znacznie ostrzej”[40]. W recenzji albumu Madonna Roger Le Lievre z gazety „The Ann Arbor News(inne języki)” nazwał go najciekawszym utworem pod kątem wokalu Madonny[41]

W 2006 redaktorzy portalu Slant Magazine przyznali mu 18. miejsce w rankingu 100 najlepszych piosenek tanecznych w historii, argumentując: „Produkcja Marka Kaminsa(inne języki) iskrzy się za sprawą lśniących i nowatorskich jak na 1982 rok syntezatorów, a [Madonna] oferuje zapowiedź motywu świata jako parkietu, do którego nie przestanie powracać przez kolejne 23 lata”[42]. W 2015 Mark Lore z czasopisma „Portland Mercury(inne języki)” napisał w retrospektywnej recenzji albumu Madonna, że dwa pierwsze single, „Everybody” i „Burning Up”, „to prawdziwe perełki, surowe hymny Nowego Jorku”[43]. W 2017 Chuck Arnold z magazynu „Entertainment Weekly” napisał, że piosenka „wyprzedziła swoje czasy”[44]. W 2020 redaktorzy czasopisma „Rolling Stone” przyznali „Everybody” 43. miejsce w rankingu najlepszych debiutanckich singli w historii[45]. W 2023 Stephen Thomas Erlewine z portalu The A.V. Club przyznał mu 17. miejsce w rankingu najlepszych piosenek Madonny, argumentując, że „brzmi jak relikt początku lat 80., ale nie stracił na sile, prawdopodobnie dlatego, że Madonna stworzyła go jako okrzyk bojowy, by zjednoczyć słuchaczy wszystkich nurtów w utopii parkietu tanecznego”[46].

Odbiór komercyjny

Mieszkałam na Upper West Side, na rogu 99. ulicy i Riverside. Około 19:00 włączyłam w sypialni radio WKTU(inne języki) i usłyszałam „Everybody”. Pomyślałam: „O mój Boże, to mój głos leci z tego głośnika”. To było niesamowite uczucie.

Madonna[47]

6 listopada 1982 „Everybody” zadebiutował na publikowanej przez czasopismo „Billboard” liście przebojów Dance Club Songs, zestawiającej najpopularniejsze piosenki w amerykańskich klubach nocnych. Łącznie był obecny na niej przez 17 tygodni, docierając maksymalnie do trzeciego miejsca w notowaniu z 8 stycznia 1983[48]. Według danych czasopisma „Billboardu”, lokalna nowojorska stacja radiowa WKTU(inne języki) była pierwszą, która zagrała piosenkę (dodała ją do swojej playlisty w tygodniu kończącym się 30 listopada 1982)[49]. 25 grudnia 1982 pojawiła się na 9. miejscu listy „Billboardu” Bubbling Under Hot 100, stanowiącej „poczekalnię” do głównego zestawienia stu najpopularniejszych singli w Stanach, Hot 100[50]. 22 stycznia 1983, w czwartym tygodniu od debiutu, dotarła do swojej maksymalnej, siódmej pozycji[51]. 20 maja 1983 zajęła pierwsze miejsce na liście najpopularniejszych singli w Islandii, publikowanej przez czasopismo „Dagblaðið Vísir”[52].

Po wznowieniu w 2022 singel dotarł do 22. miejsca publikowanego przez Official Charts Company notowania Official Singles Sales Chart, prezentującego najlepiej sprzedające się single w Wielkiej Brytanii[53]. Na Węgrzech dotarł do drugiej pozycji listy Single Top 40 slágerlista[54], ponadto zajął 90. miejsce wśród najpopularniejszych utworów w zestawieniu całorocznym[55].

Teledysk

Po zobaczeniu występu Madonny w klubie Danceteria(inne języki) Seymour Stein i Michael Rosenblatt zaaprobowali pomysł nakręcenia teledysku do „Everybody” w formie nagrania jej wykonania w klubie nocnym. Wideoklip miał służyć jej promocji wewnątrz wytwórni Warner Bros. Records. Rosenblatt przydzielił mu budżet w wysokości 1,5 tysiąca dolarów amerykańskich i zatrudnił do reżyserii Eda Steinberga. Pierwotnie zdjęcia miały się odbyć w Danceterii, ale ostatecznie miały miejsce w klubie Paradise Garage(inne języki) z uwagi na możliwość wykorzystania go za darmo. Debi Mazar, przyjaciółka Madonny i przyszła aktorka, była odpowiedzialna za makijaż oraz rekrutację osób, które wystąpiły na widowni. Gdy jeden z tancerzy nie zjawił się na planie, Madonna samodzielnie zmodyfikowała zaplanowaną choreografię. Wraz z nią w teledysku zatańczyli Erika Belle(inne języki) i Bags Rilez[56]. Aby wypromować Madonnę, egzemplarze nagrania zostały wysłane do amerykańskich klubów odtwarzających teledyski[57].

Wykonania na żywo

Knownlyx encyclopedia image
Madonna wykonująca medley, którego częścią było „Everybody”, podczas koncertu w Sztokholmie w ramach trasy Rebel Heart Tour (2015)

Po wydaniu singla Madonna zaczęła grać krótkie koncerty promocyjne w klubach nocnych, głównie w Nowym Jorku. Nie towarzyszył jej zespół instrumentalistów, ale grupa tancerzy (w tym jej brat Christopher Ciccone), z którymi wykonywała układy choreograficzne[58]. Po raz pierwszy zaprezentowała „Everybody” na żywo 16 grudnia 1982 podczas imprezy kabaretowej No Entiendes w nowojorskim klubie Danceteria(inne języki)[59]. 9 stycznia 1983 został wyemitowany odcinek lokalnego programu telewizyjnego Dancin’ On Air, w którym wykonała piosenkę; był to jej pierwszy w karierze występ w telewizji[60]. W 1985 śpiewała „Everybody” podczas swojej pierwszej trasy koncertowej, The Virgin Tour. W trakcie występu wykonywała z dwójką tancerzy układ choreograficzny[61]. Nagranie wykonania w Detroit znalazło się na albumie wideo Madonna Live: The Virgin Tour (1985)[62].

W 1990 rozpoczynała koncerty z trasy Blond Ambition World Tour fragmentem tekstu utworu[63]. W 1993 kończyła koncerty z trasy The Girlie Show mashupem „Everybody” i coveru „Everybody Is a Star(inne języki)” zespołu Sly and the Family Stone. Śpiewała ubrana w biały top i dżinsowe spodenki, wykonując układ choreograficzny wraz z grupą tancerzy[64][65][66]. Nagranie występu w Sydney znalazło się w filmie koncertowym, wyemitowanym przez HBO i wydanym na albumie wideo The Girlie Show: Live Down Under (1994)[67][68][69]. W 2005 wykonała „Everybody” podczas koncertów promujących album Confessions on a Dance Floor w klubach Koko (15 listopada) i G-A-Y (19 listopada) w Londynie oraz Studio Coast(inne języki) w Tokio (7 grudnia)[70][71][72][73]. 30 kwietnia 2006 zakończyła piosenką występ na festiwalu Coachella[74]. W 2009 sample z utworu zostały wykorzystane podczas występów z „Holiday” (1983) w ramach trasy Sticky & Sweet Tour[75].

6 października 2012 Madonna uczciła 30-lecie premiery singla wykonaniem go podczas koncertu z trasy The MDNA Tour w San Jose[76]. W 2015 i 2016 śpiewała podczas trasy Rebel Heart Tour medley utworów „Dress You Up” (1984), „Into the Groove” (1985) i „Lucky Star” (1983), utrzymany w stylach cumbii i salsy. Podczas pierwszych koncertów (w Montrealu i Waszyngtonie) znalazł się w nim także fragment „Everybody”, jednak przed kolejnymi występami został usunięty z programu. Była ubrana w pelerynę z frędzlami, spódnicę i czarny kapelusz z kwiatem, a w tle były wyświetlane psychodeliczne wizualizacje, nawiązujące do meksykańskiego Dnia Zmarłych[77][78][79][80][81]. W 2023 i 2024 „Everybody” był wykonywany jako druga piosenka podczas trasy The Celebration Tour. Madonna była ubrana w punkowy frak projektu Dilary Fındıkoğlu(inne języki), do którego zostały przyszyte przypinki i elementy charakterystyczne dla lat 80. Śpiewała i wykonywała z grupą tancerzy układ choreograficzny, a wizualizacje w tle przedstawiały krajobrazy Nowego Jorku, stylizowane na lata 80[82][83][84].

Lista utworów

Singel 12-calowy (1982, 2022)[85][86]
  1. „Everybody” – 5:56
  2. „Everybody” (dub) – 9:23
Singel 7-calowy (1982)[87]
  1. „Everybody” – 3:58
  2. „Everybody” (wersja instrumentalna) – 4:15
Singel cyfrowy (2022)[39]
  1. „Everybody” (wersja 7") – 3:57
  2. „Everybody” (wersja instrumentalna) – 4:14

Personel

Opracowano na podstawie poligrafii singla[88].

Pozycje na listach przebojów

Przypisy

  1. ↑ Gabriel 2024 ↓, s. 102–104.
  2. ↑ Christopher Anderson. Madonna Rising. „New York”, s. 40–51, 1991-10-14. [dostęp 2021-05-15]. [zarchiwizowane z adresu 2023-07-27]. (ang.). 
  3. ↑ Christopher Connelly: Madonna Goes All the Way. Rolling Stone, 1984-11-22. [dostęp 2021-04-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-10)]. (ang.).
  4. ↑ Gabriel 2024 ↓, s. 112.
  5. ↑ Morton 2001 ↓, s. 47.
  6. ↑ Gabriel 2024 ↓, s. 116–124.
  7. ↑ Gabriel 2024 ↓, s. 127–128.
  8. ↑ Gary Graff: Bray’s loyalty to Madonna pays off. Chicago Tribune, 1987-04-25. [dostęp 2021-04-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-06-03)]. (ang.).
  9. ↑ Gabriel 2024 ↓, s. 130–134.
  10. ↑ Jordan Runtagh: 30 fascinating early bands of future music legends. Rolling Stone, 2019-09-07. [dostęp 2021-04-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-27)]. (ang.).
  11. ↑ a b Gabriel 2024 ↓, s. 134–141.
  12. ↑ Gnojewski 2008 ↓, s. 60–63.
  13. ↑ Cross 2007 ↓, s. 23–26.
  14. ↑ a b Rooksby 2004 ↓, s. 10–11.
  15. ↑ a b Morton 2001 ↓, s. 106–107.
  16. ↑ a b c Gabriel 2024 ↓, s. 148–152.
  17. ↑ How I met Madonna, by Seymour Stein, the man who signed her. Variety, 2018-06-14. [dostęp 2023-07-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-16)]. (ang.).
  18. ↑ a b Dan Heching: Madonna at 40: An oral history of the Queen of Pop’s debut album. CNN, 2023-07-29. [dostęp 2023-08-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-07-29)]. (ang.).
  19. ↑ a b c d e Peter Magennis: Everything from ‘Everybody’. Record Collector, 2013-01-27. [dostęp 2023-07-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-02-15)]. (ang.).
  20. ↑ Gabriel 2024 ↓, s. 152.
  21. ↑ Rooksby 2004 ↓, s. 14.
  22. ↑ Madonna: Album Guide. Rolling Stone. [dostęp 2025-02-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-07-05)]. (ang.).
  23. ↑ Chris Malone Méndez: Lip Sync Herstory: 5 Things you didn’t know about Madonna’s ‘Burning Up’. Billboard, 2020-04-13. [dostęp 2023-07-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-08-20)]. (ang.).
  24. ↑ a b c d Matthew Lindsay: Lucky Star: Madonna’s debut album, 35 years on. The Quietus, 2013-06-13. [dostęp 2023-05-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-04-18)]. (ang.).
  25. ↑ a b Joel Lynch: Ranking all the songs on Madonna’s iconic debut: ‘Holiday’, ‘Borderline’ & beyond. Billboard, 2023-07-27. [dostęp 2023-07-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-07-27)]. (ang.).
  26. ↑ Joe Lynch: 7 ways Madonna changed dance music. Billboard, 2025-07-25. [dostęp 2025-07-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-06-09)]. (ang.).
  27. ↑ Pierre Perrone: Mark Kamins: DJ and producer who helped launch Madonna’s career. The Independent, 2013-05-15. [dostęp 2023-07-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-04-03)]. (ang.).
  28. ↑ Madonna’s 100 Greatest Songs (Critics’ Picks). Billboard, 2023-08-16. [dostęp 2025-11-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-03-09)]. (ang.).
  29. ↑ Gabriel 2024 ↓, s. 153.
  30. ↑ a b Sean Howe: How Madonna became Madonna: An oral history. Rolling Stone, 2013-07-29. [dostęp 2023-08-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-09-23)]. (ang.).
  31. ↑ Everybody. madonna.com. [dostęp 2023-08-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-01-02)]. (ang.).
  32. ↑ Gabriel 2024 ↓, s. 183.
  33. ↑ Celebration – Madonna. AllMusic. [dostęp 2009-09-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-11-09)]. (ang.).
  34. ↑ You Can Dance – Madonna. AllMusic. [dostęp 2023-07-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-12)]. (ang.).
  35. ↑ Mike Wass: All 50 of Madonna’s no. 1 club hits ranked: From ‘Everybody’ to ‘I Don’t Search I Find’. Variety, 2022-08-19. [dostęp 2023-07-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-08-19)]. (ang.).
  36. ↑ Pre-Madonna. Entertainment Weekly, 1997-08-01. [dostęp 2025-11-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-05-30)]. (ang.).
  37. ↑ Pre-Madonna – Madonna. AllMusic. [dostęp 2025-11-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-11-09)]. (ang.).
  38. ↑ Black Friday 2022 > Madonna – Everybody (40th Anniversary). Record Store Day(inne języki). [dostęp 2023-07-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-09-15)]. (ang.).
  39. ↑ a b Everybody – Single by Madonna. Apple Music, 2022-10-06. [dostęp 2023-06-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-10-06)]. (ang.).
  40. ↑ Brian Chin. Dance Trax. „Billboard”. 94 (44), s. 41, 1982-11-06. ISSN 0006-2510. [dostęp 2023-07-08]. [zarchiwizowane z adresu 2021-01-27]. (ang.). 
  41. ↑ Roger Le Lievre. Madonna delivers. „The Ann Arbor News(inne języki)”, s. 10, 1983-09-24. [dostęp 2025-11-16]. [zarchiwizowane z adresu 2025-11-16]. (ang.). 
  42. ↑ Rich Juzwiak: The 100 Greatest Dance Songs. Slant Magazine, 2006-01-30. [dostęp 2023-07-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-01-22)]. (ang.).
  43. ↑ Mark Lore: Madonna's monumental first album. Portland Mercury(inne języki), 2015-10-14. [dostęp 2023-07-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-07-26)]. (ang.).
  44. ↑ Ranking Madonna’s 35 best singles. Entertainment Weekly, 2017-10-06. [dostęp 2025-11-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-06-08)]. (ang.).
  45. ↑ The 100 greatest debut singles of all time: Madonna – ‘Everybody’. Rolling Stone, 2020-05-19. [dostęp 2023-07-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-03-26)]. (ang.).
  46. ↑ Stephen Thomas Erlewine: 40 years of Madonna: The Queen of Pop’s greatest songs, ranked. The A.V. Club, 2023-07-26. [dostęp 2023-07-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-07-26)]. (ang.).
  47. ↑ Austin Scaggs(inne języki): Madonna looks back: The Rolling Stone interview. Rolling Stone, 2009-10-29. [dostęp 2024-07-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-07-25)]. (ang.).
  48. ↑ a b Madonna Chart History (Dance Club Songs). Billboard. [dostęp 2025-11-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-06-11)]. (ang.).
  49. ↑ Keith Caulfield: ‘Madonna’ turns 30: A look back at the Queen of Pop’s debut album. Billboard, 2013-07-27. [dostęp 2023-07-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-12-12)]. (ang.).
  50. ↑ Bubbling Under the Hot 100. „Billboard”. 94 (54), s. 85, 1982-12-25. ISSN 0006-2510. [dostęp 2023-07-08]. [zarchiwizowane z adresu 2023-07-08]. (ang.). 
  51. ↑ a b Bubbling Under the Hot 100. „Billboard”. 95 (3), s. 74, 1983-01-22. ISSN 0006-2510. [dostęp 2025-11-11]. [zarchiwizowane z adresu 2023-07-12]. (ang.). 
  52. ↑ a b Íslenski Listinn 113. tölublað. „Dagblaðið Vísir”, s. 41, 1983-05-20. [dostęp 2025-10-14]. [zarchiwizowane z adresu 2025-11-11]. (isl.). 
  53. ↑ a b c Madonna: Artist Discography. Official Charts Company. [dostęp 2025-06-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-06-14)]. (ang.).
  54. ↑ a b 2022.48. hét: 2022.11.25. – 2022.12.01.. Single Top 40 slágerlista. [dostęp 2025-11-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-12-09)]. (węg.).
  55. ↑ a b Single Top 100 – digitális és fizikai értékesítés alapján – 2022. Single Top 40 slágerlista. [dostęp 2025-11-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-02-03)]. (węg.).
  56. ↑ Morton 2001 ↓, s. 112–113.
  57. ↑ Rooksby 2004 ↓, s. 10.
  58. ↑ Gabriel 2024 ↓, s. 161–162.
  59. ↑ Gabriel 2024 ↓, s. 165.
  60. ↑ Steve O’Brien: The rise of Madonna. Classic Pop(inne języki), 2025-06-05. [dostęp 2025-10-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-07-18)]. (ang.).
  61. ↑ Bego 2000 ↓, s. 127.
  62. ↑ Live – Virgin Tour – Madonna. AllMusic. [dostęp 2025-11-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-11-09)]. (ang.).
  63. ↑ Taraborrelli 2008 ↓, s. 431.
  64. ↑ J.D. Considine: ‘Girlie’ retools songs to sharpen points. The Baltimore Sun(inne języki), 1993-10-16. [dostęp 2023-07-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-03-02)]. (ang.).
  65. ↑ Jon Pareles: Review/Pop; From Madonna, a new palatability but still spicy. The New York Times, 1993-10-16. [dostęp 2023-07-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-11-11)]. (ang.).
  66. ↑ Gabriel 2024 ↓, s. 535.
  67. ↑ Dominic Griffin: Review: ‘Madonna Live Down Under: The Girlie Show’. Variety, 1993-11-21. [dostęp 2017-04-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-12-26)]. (ang.).
  68. ↑ Let He Who is Without Sin Rent Some Other Video. „Billboard”. 106 (13), s. 176, 1994-03-26. ISSN 0006-2510. [dostęp 2021-02-04]. [zarchiwizowane z adresu 2021-01-21]. (ang.). 
  69. ↑ Girlie Show: Live Down Under [Video] – Madonna. AllMusic. [dostęp 2025-11-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-10-12)]. (ang.).
  70. ↑ John Hand: Madonna’s intimate night with her fans. BBC News, 2005-11-16. [dostęp 2022-07-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-12-01)]. (ang.).
  71. ↑ Hassan Mirza: Madonna Euphoria at the Astoria. G-A-Y, 2005-11-22. [zarchiwizowane z tego adresu (2005-11-25)]. (ang.).
  72. ↑ Madonna performs live from the Studio Coast club in Tokyo. Madonna.com. [dostęp 2014-02-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-02-21)]. (ang.).
  73. ↑ Giulio Mazzoleni: Madonna’s ‘Confessions on a Dance Floor’ at 20: Here’s 9 things You don’t know about it. Billboard, 2025-11-05. [dostęp 2025-11-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-11-14)]. (ang.).
  74. ↑ Corey Moss: Madonna, Kanye just add to Coachella’s eclectic atmosphere. MTV, 2006-05-01. [dostęp 2023-07-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-07-09)]. (ang.).
  75. ↑ Eerste Belgische concert van Madonna: flinke tegenvalller **. De Morgen, 2009-07-13. [dostęp 2023-01-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-09-28)]. (niderl.).
  76. ↑ Aidin Vaziri: Madonna review: Deep gloom, weak tunes. San Francisco Chronicle(inne języki), 2012-10-07. [dostęp 2023-07-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-10-08)]. (ang.).
  77. ↑ Gabriel 2024 ↓, s. 936.
  78. ↑ Joey Guerra: Madonna captivates Houston fans at Toyota. Houston Chronicle(inne języki), 2016-01-13. [dostęp 2023-06-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-01-16)]. (ang.).
  79. ↑ Jane Stevenson: Madonna puts on rebellious show for Toronto fans. Toronto Sun, 2015-10-05. [dostęp 2022-12-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-24)]. (ang.).
  80. ↑ Jim Farber: Madonna seemed to be happy at last during upbeat ‘Rebel Heart’ tour opener: review. New York Daily News, 2015-09-10. [dostęp 2015-09-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-09-12)]. (ang.).
  81. ↑ Joey DiGuglielmo: Madonna brings A-game again. Washington Blade(inne języki), 2015-09-14. [dostęp 2023-07-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-09-15)]. (ang.).
  82. ↑ Liam Hess: With Madonna’s Celebration Tour, the Queen of Pop reclaims her throne. Vogue, 2023-10-20. [dostęp 2024-05-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-09-21)]. (ang.).
  83. ↑ Jane Stevenson: Madonna starts late but still wows Toronto crowd in first of two shows. Toronto Sun, 2024-01-12. [dostęp 2024-05-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2024-01-12)]. (ang.).
  84. ↑ Christian Allaire: A closer look at Madonna’s one-of-a-kind Celebration Tour wardrobe. Vogue, 2023-10-17. [dostęp 2024-05-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-10-17)]. (ang.).
  85. ↑ Madonna – Everybody. Discogs. [dostęp 2025-11-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-04-29)]. (ang.).
  86. ↑ Madonna – Everybody. Discogs. [dostęp 2025-11-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-05-04)]. (ang.).
  87. ↑ Madonna – Everybody. Discogs. [dostęp 2025-11-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2024-03-14)]. (ang.).
  88. ↑ Everybody. Sire Records, 1982. Numer katalogowy: 929899-0.
  89. ↑ Lista prodaje 48. tjedan 2022. (21.11.2022. – 27.11.2022.). Toplista(inne języki), 2022-12-06. [dostęp 2023-07-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-12-09)]. (chorw.).
  90. ↑ Official IFPI Charts: Top-75 Albums Sales Chart (Combined). IFPI Greece. [dostęp 2023-07-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-02-26)]. (ang.).

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Single Madonny
Lata 1982–1989
Lata 1990–1999
Lata 2000–2009
Lata 2010–2019
Lata 2020–obecnie
Pozostałe utwory

Content available under CC BY-SA 4.0.

Source: Wikipedia.