Bonawentura (imię)
Bonawentura – imię męskie pochodzenia włoskiego, prawdopodobnie sztuczne imię klasztorne[1][2]. Wywodzi się od słów bona vantura oznaczającego „dobry los”. Imię pierwszy raz użyte przez św. Bonawenturę, ucznia św. Franciszka z Asyżu. Jedno z rzadkich w języku polskim imion męskich zakończone na -a. (m.in. Barnaba, Juda). Ze względu na końcówkę -a imię bywa błędnie postrzegane jako imię żeńskie.
W Polsce imię pozostaje imieniem rzadko nadawanym. W 1994 r. zarejestrowanych było 186 osób[3]. W styczniu 2025 r. w rejestrze PESEL, wśród publicznie dostępnych danych dotyczących osób żyjących, wykazano 35 mężczyzn o imieniu Bonawentura nadanym jako imię pierwsze[4].
Bonawentura imieniny obchodzi 31 marca, 14 lipca[5], 15 lipca[6][1], 10 września i 26 października.
Imię Bonawentura w innych językach[7]
- łacina – Bonaventura,
- język angielski – Bonaventure,
- język niemiecki – Bonaventura,
- język rumuński – Bonaventura, Ventura.
Mężczyźni o imieniu Bonawentura
- Święci i błogosławieni
- święty Bonawentura
- bł. Bonawentura z Barcelony – franciszkanin
- bł. Bonawentura z Potenzy – franciszkanin
- bł. Bonawentura Esteve Flores – kapucyn, męczennik
- bł. Bronisław Bonawentura Markiewicz
- Inni
- Bonawentura Błażowski — dostojnik wolnomularski
- Bonawentura Dąbrowski — polski malarz portrecista i miniaturzysta
- Buenaventura Durruti – hiszpański anarchista
- Buenaventura Ferreira – paragwajski piłkarz
- Bonawentura Klembowski — polski malarz portrecista
- Bonawentura Kudlicz – polski aktor i reżyser
- Bonawentura Lenart – polski grafik
- Bonawentura Niemojowski – polski prawnik i polityk
- Bonawentura Maciej Pawlicki – polski architekt, historyk architektury i urbanistyki, konserwator zabytków
- Tadeusz Kościuszko, właściwie Andrzej Tadeusz Bonawentura Kościuszko.
W kulturze
- Bonawentura Pencroff – marynarz, jeden z głównych bohaterów powieści Juliusza Verne'a Tajemnicza wyspa,
- „Bonawentura” – nazwa statku (na cześć marynarza) zbudowanego przez bohaterów powieści Verne'a[8].
Zobacz też
Przypisy
- ↑ a b Grzenia 2008 ↓, s. 81.
- ↑ :Bonawentura. DEON.pl z inicjatywy SJ i Wydawnictwa WAM za H.Frosem i F. Sową. [dostęp 2011-09-10].
- ↑ Kazimierz Rymut, Słownik imion współcześnie w Polsce używanych, Kraków: IJP PAN, 1995, 61., lewa kolumna, ISBN 978-83-85579-13-7 [dostęp 2025-07-16].
- ↑ Ministerstwo_Cyfryzacji, Otwarte Dane [online], dane.gov.pl, 24 stycznia 2025 [dostęp 2025-07-16], Bonawentura - imię pierwsze.
- ↑ Skorowidz imion, [w:] Donat Chruścicki, Skarbczyk imion, Ewa Wieczorek, wyd. II, Warszawa: Wydawnictwo Sport i Turystyka, 1986, [15.] nlb, prawa kolumna, ISBN 83-217-2374-8, OCLC 833927072, Książka liczy 128 stron, z których żadnej nie ponumerowano. Na stronie [1.] umieszczono logotyp wydawnictwa, s. [3.] to strona tytułowa, na stronie [4.] wydrukowano numer ISBN, który powtórzono na 3. stronie okładki. Nakład 100 tysięcy egz. Na stronie [4.] pozostawiono jako rok wydania 1983, zaś na stronie [128.], obok informacji, że jest to drugie wydanie z diapozytywów wydania pierwszego, jako rok wydania wydrukowano 1986.
- ↑ Bubak 1993 ↓, s. 63.
- ↑ Janowowa i in. 1991 ↓, s. 54.
- ↑ Juliusz Verne, Tajemnicza wyspa, wyd. 1., t. 2., Warszawa: Nasza Księgarnia, 1955, s. 154, Pierwsze wydanie przez Państwowe Wydawnictwo Literatury Dziecięcej Nasza Księgarnia.
Bibliografia
- Imiona w układzie alfabetycznym. W: Józef Bubak: Księga naszych imion. Wrocław – Warszawa – Kraków: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1993, s. 246. ISBN 83-04-03860-9.
- Słownik imion. W: Jan Grzenia: Słownik imion. Wyd. 3. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, s. 362. ISBN 978-83-01-15644-2.
- H. W: Kazimierz Rymut: Słownik imion współcześnie w Polsce używanych. Wyd. 1. Kraków: Polska Akademia Nauk, Instytut Je̜zyka Polskiego, 1995, s. 439. ISBN 83-85579-13-3.
- Słownik imion. W: Wanda Janowowa, Aldona Skarbek, Bronisława Zbijowska, Janina Zbiniowska: Słownik imion. Wyd. 2. Wrocław – Warszawa – Kraków: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1991, s. 54, kol. prawa. ISBN 83-04-03123-X.